Category: Latest News

Press Release: New Legal Centre Lesvos report details collective expulsions in the Aegean Sea

In a photo taken by Legal Centre Lesvos from Lesvos island on 17 June 2020, two Greek vessels surround a migrant boat, which GPS coordinates sent to Alarm Phone confirmed was in Greek territorial water. For several hours, the migrant boat was left without assistance. The Turkish Coast Guard later collected the occupants of the boat, returning them to Turkey. Collective expulsions carried out in this manner are contrary to international law, violate individuals’ right to life and right to be free from cruel and degrading treatment, and are in violation of international maritime law obligating rescue at sea. For full report click here.

[Ακολουθεί κείμενο στα ελληνικά]

Greek authorities are unlawfully expelling migrants who have arrived in Greece, and abandoning them at sea on motorless, inflatable vessels. In a report released today by Legal Centre Lesvos, testimonies from 30 survivors detail the systematic, unlawful and inherently violent nature of these collective expulsions.

Since the Greek authorities’ one month suspension of the right to seek asylum on 1 March 2020, the Greek government has adopted various unlawful practices that are openly geared towards the deterrence and violent disruption of migrant crossings, with little regard for its obligations deriving from international law and specifically from the non refoulement principle – and even less for the lives of those seeking sanctuary.

While collective expulsions from Greece to Turkey are not new, in recent months Greek authorities have been using rescue equipment – namely inflatable, motorless life rafts – in a new type of dystopic expulsion. Migrants are violently transferred from Greek islands, or from the dinghy upon which they are travelling, to such rafts, which are then left adrift in open water.

In addition to the well-documented practice of non-assistance to migrant dinghies, the Greek authorities have damaged the motor or gasoline tank of migrant dinghies before returning the vessel – and the people on board – to open waters, where they are subsequently abandoned.

These collective expulsions, happening in the Aegean region, are not isolated events. Direct testimonies from survivors, collected by the Legal Centre Lesvos, demonstrate that they are part of a widespread and systematic practice, with a clear modus operandi implemented across various locations in the Aegean Sea and on the Eastern Aegean islands.
The information shared with the Legal Centre Lesvos is from 30 survivors, and testimonies from 7 individuals who were in direct contact with survivors, or were witness to, a collective expulsion. These testimonies, related to eight separate collective expulsions, were collected between March and June 2020, directly by the Legal Centre Lesvos.

Collective expulsions are putting peoples’ lives at risk, are contrary to Greece’ international legal obligations and violate survivors’ fundamental and human rights, including their right to life and the jus cogens prohibitions on torture and refoulement. When carried out as part of a widespread and systematic practice, as documented in our report, these amount to a crime against humanity.

Collective expulsions should undoubtedly be condemned, in the strongest possible terms; however, this is not sufficient: it is only through the immediate cessation of such illegal practices that the protection of human rights and access to asylum will be restored at the European Union’s external borders.

Click Here for Full Report / Πατήστε εδώ για την πλήρη αναφορά

Lorraine Leete, attorney and one of the Legal Centre Lesvos’ coordinators, said that:
“The Greek authorities are abandoning people in open water, on inflatable and motorless life rafts – that are designed for rescue – with no regard for their basic safety, let alone their right to apply for asylum. Such audacious acts show the violence at the core of the European border regime, and the disregard that it has for human life.

Greek authorities have denied reports of collective expulsions as “fake news”, despite a plethora of undeniable evidence, from survivors and various media outlets. This is untenable: evidence shared with the Legal Centre has shown that collective expulsions are happening in the Aegean sea, with a systematic and widespread modus operandi that amounts to crimes against humanity. They are being carried out in the open, in plain view – if not with the participation – of the European Border and Coast Guard Agency, Frontex. European Authorities are complicit in these crimes as they have thus far failed to act to prevent further pushbacks, or hold Greek authorities accountable.”

****************************************************************

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι ελληνικές αρχές προβαίνουν σε παράνομες απελάσεις μεταναστών που έχουν φτάσει στην Ελλάδα και τους εγκαταλείπουν στη θάλασσα σε φουσκωτές βάρκες χωρίς κινητήρα. Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα από το LegalCentreLesvos, μαρτυρίες από 30 επιζώντες περιγράφουν λεπτομερώς τη συστηματική, παράνομη και ιδιαίτερα βίαιη μορφή αυτών των ομαδικών απελάσεων.

Αφότου οι ελληνικές αρχές ανέστειλαν τα αιτήματα ασύλου, την 1η Μαρτίου 2020, η ελληνική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει ποικίλες παράνομες πρακτικές που αποσκοπούν ευθέως στην αποτροπή και τη βίαιη διακοπή των μεταναστευτικών ροών, με ελάχιστο σεβασμό στις υποχρεώσεις που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και συγκεκριμένα από την αρχή της μη επαναπροώθησης – και ακόμη λιγότερο για τη ζωή εκείνων που αναζητούν καταφύγιο.

Ενώ οι ομαδικές απελάσεις από την Ελλάδα στην Τουρκία δεν είναι κάτι νέο, τους τελευταίους μήνες οι ελληνικές αρχές χρησιμοποιούν εξοπλισμό διάσωσης – δηλαδή φουσκωτές, σωσίβιες σχεδίες – στο πλαίσιο ενός νέου τύπου τρομακτικής απέλασης. Οι μετανάστες μεταφέρονται βίαια από ελληνικά νησιά, ή από τη βάρκα στην οποία ταξιδεύουν, σε τέτοιες σχεδίες, οι οποίες στη συνέχεια αφήνονται στο νερό.

Επιπλέον εκτός από την καταγεγραμμένη πρακτική της μη παροχής βοήθειας σε βάρκες μεταναστών, οι ελληνικές αρχές έχουν καταστρέψει τον κινητήρα ή την δεξαμενή βενζίνης των λέμβων πριν επιστρέψουν τη βάρκα – και τους ανθρώπους που βρίσκονται σε αυτό -, όπου στη συνέχεια εγκαταλείπονται.

Αυτές οι ομαδικές απελάσεις, που συμβαίνουν στην περιοχή του Αιγαίου, δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα. Οι άμεσες μαρτυρίες επιζώντων, που συλλέχθηκαν από το Legal Centre Lesvos, αποδεικνύουν ότι αποτελούν μέρος μιας διαδεδομένης και συστηματικής πρακτικής, με ένα σαφές modus operandi που εφαρμόζεται σε διάφορες τοποθεσίες στο Αιγαίο Πέλαγος και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Οι πληροφορίες που κοινοποιούνται στο Legal Centre Lesvos προέρχονται από 30 επιζώντες και μαρτυρίες από 7 άτομα που ήρθαν σε άμεση επαφή με τους επιζώντες ή ήταν μάρτυρες μιας ομαδικής απέλασης. Αυτές οι μαρτυρίες, που σχετίζονται με οκτώ ξεχωριστές ομαδικές απελάσεις, συλλέχθηκαν μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2020, απευθείας από Legal Centre Lesvos.

Τέτοιες ομαδικές απελάσεις είναι ξεκάθαρα βίαια γεγονότα. Οι ομαδικές απελάσεις είναι αντίθετες με τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας και παραβιάζουν τα θεμελιώδη και ανθρώπινα δικαιώματα των επιζώντων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στη ζωή τους και την juscogensαπαγόρευση των βασανιστηρίων και επαναπροώθησης. Όταν πραγματοποιείται ως μέρος μιας διαδεδομένης και συστηματικής πρακτικής, όπως τεκμηριώνεται στην έκθεσή μας, αυτά ισοδυναμούν με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Οι ομαδικές απελάσεις πρέπει αναμφίβολα να καταδικάζονται με τον πιο εμφατικό τρόπο. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί: μόνο με την άμεση παύση τέτοιων παράνομων πρακτικών θα αποκατασταθεί η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η πρόσβαση στο άσυλο στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πατήστε εδώ για την πλήρη αναφορά

Η Lorraine Leete, δικηγόρος και μία από τις συντονίστριες του Legal Centre Lesvos, δήλωσε ότι:

«Οι ελληνικές αρχές εγκαταλείπουν τους ανθρώπους σε ανοιχτή θάλασσα, σε φουσκωτές βάρκες χωρίς μηχανή – που έχουν σχεδιαστεί για διάσωση – χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η θεμελιώδης ασφάλειά τους, πόσο μάλλον το δικαίωμά τους να υποβάλλουν αίτημα ασύλου. Τέτοιες ριψοκίνδυνες πράξεις δείχνουν τη βία στον πυρήνα του ευρωπαϊκού συνοριακού καθεστώτος και την αδιαφορία που έχει για την ανθρώπινη ζωή.

Οι ελληνικές αρχές έχουν αρνηθεί τις καταγγελίες ομαδικών απελάσεων ως “fakenews”, παρά την πληθώρα αδιαμφισβήτητων στοιχείων, από επιζώντες και διάφορα μέσα ενημέρωσης. Αυτό είναι αβάσιμο: τα στοιχεία που οι ανωτέρω μοιράζονται με το LegalCentre κατέδειξαν ότι οι ομαδικές απελάσεις συμβαίνουν στο Αιγαίο, με ένα συστηματικό και διαδεδομένο τρόπο λειτουργίας που ισοδυναμεί με έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Διεξάγονται φανερά – εάν όχι με τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, Frontex. Τα Ευρωπαϊκά Όργανα είναι συνένοχα σε αυτά τα εγκλήματα, καθώς μέχρι στιγμής δεν κατάφεραν να ενεργήσουν για να αποτρέψουν περαιτέρω επαναπροωθήσεις (“pushbacks”) ή να λογοδοτήσουν οι ελληνικές αρχές.

Εκπρόσωπος Τύπου: Lorraine Leete, lorraine@legalcentrelesvos.org, +30 6955074724

Hostility towards migrants and those working to support them continues as state policy in Lesvos

LEGAL CENTRE LESVOS UPDATE: Police fines for migrants seeking legal aid, the prolonged lockdown on refugee camps, the detention of new arrivals in the Mytiline port (again), and government measures targeting organizations working with migrants are four recent threads in the Greek authorities’ growing hostility towards migrants and those working to support them.

Last week, the asylum services opened in Lesvos after two months’ closure due to COVID-19. During their closure, at least 1400 individuals were issued with first instance rejections to their asylum claims. If they wish to challenge this negative decision, which is their right, they are required to file an appeal within the first 10 days’ of the asylum services’ reopening.

The successful lodging of so many appeals is, in practical terms, impossible. Not only did the European Asylum Support Office (EASO) cap the number of people allowed to appeal at 100/day, which would require at least 14 days’ operation – four days over the deadline – to meet the need, but the practicalities of lodging an appeal further thwart individuals’ opportunities.

The lockdown continues for Moria refugee camp. Only 70 permissions to leave the camp are given per day, in addition to permission for those with medical appointments. This limited number of permissions is obviously insufficient in a camp of approximately 20,000 individuals who have various reasons to leave, in addition to seeking legal aid.

Under Article 71(3) of Greek asylum law Law 4636/2019, asylum seekers “shall be provided, upon their request, with free legal assistance in the procedures before the Appeals Authority.” This right, also protected in Article 20 of EU Directive 2013/32/EU, has been systematically denied since July 2017 in Lesvos. Despite the denial of legal aid, the Regional Asylum Office of Lesvos (RAO) has stated that it will not extend the deadline of 10 days for individuals to appeal, practically guaranteeing that the majority of these 1400 individuals will be unable to challenge their negative decision.

Several individuals came to the Legal Centre Lesvos last Monday – the first day the asylum office opened – seeking legal advice following the rejection of their asylum claim, and the police were quick to close off the street in order to trap people waiting outside our offices. They issued fines of 150€ (which we have challenged) to the fourteen migrants then queuing outside for assistance who had not obtained permission to leave the camp.

Although visiting a lawyer was recognised as a reason for individuals to obtain permission to leave the camps since the previous Friday – the relatively small number of people allowed to leave, and the period of time that they are granted to leave the camp, again limited their practical ability to receive legal assistance. Furthermore, police continued to visit our offices nearly every day, reprimanding people for standing less than 2m apart or for gathering in groups larger than 9 people – despite the fact that distancing is impossible inside the overcrowded refugee camps, and that since the lifting of movement restrictions for the general population across Greece, the streets, beaches and squares are thronged with other groups of people left undisturbed by police.

Despite such ongoing and targeted harassment, LCL assisted over 130 people in lodging their appeal last week. While we also have limited capacity to take on cases for representation on appeal, if people are able to lodge the appeal, their case will be reviewed by the Appeals Committee, and they can gather and submit supporting documentation and potentially find legal representation before their appeal is examined. At least two individuals – one from Mali, and one from Afghanistan, were granted residency in Greece on appeal, after the Legal Centre assisted them in lodging their appeal. Both these individuals were detained when we assisted them with lodging the appeal, and received no other legal assistance on appeal.

Among those assisted last week include families, in which one spouse is granted status and the other is rejected, and survivors of torture and sexual violence in their countries of origin. Furthermore, multiple individuals have been rejected without an interview. These few examples demonstrate that numerous valid asylum cases are being overlooked under the accelerated procedure implemented since January 2020, and many errors will likely remain unchallenged given the lack of legal aid. These individuals include:

  • A, from Afghanistan, who married his wife R in Iran – as they were married outside of their country of origin, they have not been recognised as a family unit under Article 2 of the present Greek asylum law, 4636/2019. She is now seven months’ pregnant with their first child, and has been granted refugee status, but A has been rejected. Given that latest statistics from the Appeal Committee showed over 95% rejection rate, there is a very real possibility that A will be deported back to Afghanistan, separating him from his wife, and leaving R to raise their baby alone in Greece;
  • K, from Afghanistan, and his wife N. They have three small children together, and N is now seven months’ pregnant with their fourth child. She and the three children were granted refugee status, but K has been rejected – as K´s application was considered separately under Article 2 of Law 4636/2019, since they were married in Iran. N, while an Afghan national, was born in Iran, met her husband in Iran, and she and K started their family in Iran. The family link between K and his wife was denied simply because of their place of marriage, indicative of the cruel and methodical application of the current asylum law;
  • M, from Syria, and his wife and two children. They have been deported from Turkey to Syria multiple times – in clear violation of the principle of non-refoulement – and yet the asylum service has ruled that Turkey is a safe country for them, and has therefore deemed their application in Greece inadmissible. Despite the increase in unlawful deportations from Turkey to Syria, and Turkish aggression within Syria – itself a cause of mass displacement – Greece and the EU continue to consider it a safe country for Syrians;
  • M, from Afghanistan, and his family. They faced a violent and unlawful pushback at the northern border of Greece, in which their passports and possessions – including the milk that they were carrying for their young baby – were stolen, before crossing successfully to Lesvos several months later. They did their interview within two weeks of arriving, without legal assistance, and were rejected two months later. They have not had an opportunity to challenge their unlawful pushback, and could be deported again before being able to do so;
  • N, from Afghanistan, who left Lesvos without permission after being sexually assaulted in Moria refugee camp, and therefore did not renew her asylum seeker’s card on its expiry date – which resulted in her case being closed and her asylum claim rejected as unfounded, under Article 81 of L 4636/2019, without her having done a substantive interview.

None of the individuals mentioned, nor the vast majority of those that LCL assisted this week, had received any legal assistance at any stage of their asylum procedure thus far. Most were interviewed within a few weeks of arriving on the island, after making the inherently traumatizing journey from Turkey, and being forced to live in the overcrowded and inhumane Moria Refugee Camp. Those who made it to our offices in Mytilene after Monday´s fines were issued were among the few given permission to leave the camp.

Restriction on the movement of residents of refugee camps in Greece (Moria and Karatepe Camps in Lesvos) remains in place at least until the 7th of June, ostensibly to prevent the spread of Covid-19 – despite the fact that there has not been a single case in either camp. Furthermore, two months after Covid-19 movement restrictions were enacted throughout Greece, thousands of vulnerable individuals in refugee camps have yet to be evacuated or provided protection from Covid-19. Meanwhile, on Monday bars and restaurants opened across Greece, and the previous restriction on travel to the Greek islands for non-residents and island workers was also lifted.

This discriminatory treatment of migrants is preventing people from seeking legal aid, and is simultaneously fulfilling the goal of local right wing groups of keeping migrants out of public spaces away from public view. In February and March, local right wing groups set up roadblocks targeting migrants and those in solidarity with them, and preventing migrants from reaching Mytilene. Now, migrants’ effective restriction to Moria and Kara Tepe Camps has become state policy.

The Greek government’s open pursuit of migration policies with a single goal – to deter arrivals and facilitate mass deportations – continues, and will be further accelerated by the application of amendments to the asylum law next month.

These amendments, in addition to further stripping migrants rights, also place onerous accounting obligations and restrictions on the operation of non-governmental organizations working with migrants – obligations and restrictions which are not required of organizations working in other fields. In February and March, NGO workers and those in solidarity with migrants were targeted and physically attacked by local right wing groups, both at civilian-organized roadblocks and in isolated attacks to NGO cars and personnel. Now the targeting of NGOs working with migrants has been enacted into law, threatening the freedom of association of political organizations, and the continued operation of small grassroots organizations.

Beyond the decimation of migrants’ rights within the legal procedure and continued movement restrictions on the island, migrant lives continue to be instrumentalised from their moment of arrival to Lesvos.

Sixteen people who arrived from Turkey last week – eleven adults and five children (of which two are unaccompanied) from Syria, Togo and the Democratic Republic of Congo – are currently detained on a bus in the Mytiline port, where they have been held since Thursday night. When they first arrived, they were not given any food for over twenty-four hours, until an intervention by LCL and No Border Kitchen Lesvos, who also brought blankets and diapers to the detainees. The group have no information as to why they are being held or for how long they will be kept in the port, but have expressed their fear of being collectively expelled to Turkey – a practice that has become increasingly well-documented in recent weeks. Moreover, although everyone in the group has tested negative for Covid-19, the police have dispersed people trying to communicate with the new arrivals through the fence – even at a Covid-19 safe distance – continuing the practice of isolation and information deprivation of new arrivals that was initiated in March and April.

The Mayor of Mytiline, Stratis Kytelis, reportedly suggested that the group be held in the port – as opposed to being transferred to a quarantine-prepared building, where non-governmental organisations were prepared to assist – to raise “awareness” of Lesvos’ inability to cope with the arrival of new asylum seekers. The subjugation of this group does not, however, speak to the resource challenges faced by the island (as mentioned above, a building was prepared to receive them) or the burden that it bears in relation to the rest of the EU. Instead, it demonstrates the authorities’ willingness to ignore their moral, legal and international obligations, and to use inhumane treatment to punish migrants, deter new arrivals, and capitulate to the far-right.

IRAQI INFANT’S DEATH AT SEA OFF COAST OF LESVOS UNREPORTED BY GREEK AUTHORITIES, EXPOSED BY AL JAZEERA

Since the beginning of March, at least four children and one adult have died in Lesvos or trying to reach the island. The youngest was just fifteen days’ old.

They are the latest victims of Greek and European policies that show no regard for human life. Numerous migrant deaths – the majority of which are foreseeable and preventable – occur each year in Greece, and yet the political decisions that force people on life-threatening journeys across borders or contain thousands of individuals in inhumane and desperately insecure conditions remain unchanged. The vast majority of their deaths go uninvestigated or unrecognized by authorities, shielding the State from accountability and denying migrants dignity in death as so many are denied it in life.

Two of the children – a young boy from Syria, and a baby from Iraq – died at sea on 2 March 2020. Migrants reported that the Greek Coast Guard menaced their dinghy, causing the passengers to fall overboard and subsequently refusing to provide them with timely assistance. Ultimately two children who had been on the dinghy drowned. The little boy’s body was transferred to Mytiline and his death was soon reported, which prompted an audacious allegation from the Hellenic Coast Guard that his family and the migrants with them had capsized their own boat. However, it was not until an investigation by Mohamed Errammach and Olivia Dehez for قناة الجزيرة مباشر – Aljazeera Mubasher Channel (here with English subtitles) that the baby’s death was discovered, and confirmed by several people who had made the crossing from Turkey together with the infant. According to the other passengers, his body was lost at sea. To date, Greek authorities still have not publicly recognized his death.

Two other children, both from Afghanistan, died in Moria refugee camp. A little girl died in a fire on 16 March 2020, the second fire of the past six months’ to claim the lives of people residing in the camp. A teenage boy was stabbed to death yesterday, 8 April 2020; at least two other children were hospitalised. He is the third person from Moria refugee camp to die of stab wounds this year. Neither of them were the first child to die in such circumstances, nor will they be the last.

The mental health crisis among the migrant community in Lesvos has long been reported. Three years’ ago, Doctors Without Borders/ Médecins Sans Frontières (MSF) wrote that it ‘the conditions they face in Greece, including the continued violence and the lack of appropriate services…are pushing them into hopelessness and are greatly compounding their mental health suffering.’ It described their continued containment as ‘untenable, inhumane and dangerous.’ Despite these warnings, the EU-Turkey Deal’s confinement of migrants continues – and in the past six weeks alone, one man has committed suicide, and at least one other has attempted to do so. In Moria’s Pre-Removal Detention Centre, (PROKEKA), where one man was found hanged in January of this year, reports of attempted suicide are common. Detainees who feel they have been abandoned in the midst of the COVID-19 pandemic, started a hunger strike several days ago demanding their freedom, but were forced to stop due to violence and threats from the police.

This week, there have been well-documented reports of egregious illegal pushbacks in the Aegean, again demonstrating the State’s flagrant disregard for migrants’ lives. The Greek Coast Guard has returned them to international waters after apprehending them either in Greek waters or after they arrived to Greek land, forced them into motorless life-rafts, and left them adrift at sea. The movement restrictions imposed by the COVID-19 pandemic have made monitoring human rights violations, whether on land or at sea, increasingly difficult – and it seems that the Greek state, like many others, is using the cover that it provides to pursue pre-existing policy objectives, with little attention paid to their human cost. The lack of State transparency around the causes and circumstances of each death is grave and disturbing, but far more so is the widespread tolerance – if not instrumentalisation – of these fatalities as part of the European Union’s border regime. This is not ‘migration management’: this is state-sanctioned murder.

DISCRIMINATORY RESTRICTIONS ON MOVEMENT FURTHER CONTAIN MIGRANTS IN UNSANITARY CONDITIONS – AND AT RISK OF COVID-19 OUTBREAK

Ελληνικά

Castellano

A nationwide ban on “all unnecessary movement” has been introduced in Greece, to prevent the spread of COVID-19. However, the national measures fall far short of the disproportionate restrictions imposed on the migrant community three days earlier – which have effectively facilitated their mass detention in camps where hygiene conditions are dire, and where few measures have been taken to prepare for, let alone prevent, an outbreak.

Restrictions on movement are a necessary response to the virus, when applied systematically and in combination with robust healthcare measures. In Lesvos, neither of these conditions are met.

Across Greece, those leaving their place of residence must carry a paper or send an SMS that indicates – from a set of reasons, including personal exercise, visiting the bank or going to the supermarket – why they are outside the house. Yet reasons that are valid across the country are, unsurprisingly, abandoned in favour of far stricter rules for migrants.

Since 19 March, migrants must gain police or security authorities’ written permission before leaving the refugee camps in Moria and Kara Tepe – the two main state run refugee camps in Lesvos. Only one member of each family can leave the camps per week, a measure that is strictly enforced – despite the fact that no such restriction exists for people living in towns and cities across Greece. Those without written permission will be blocked from leaving by police – either at the camps’ exits, or at checkpoints on the roads that lead to the city of Mytiline – and will not be able to board public buses. An increased number of police units have been deployed around the camps, to enforce these restrictions.

Furthermore, the restrictions on migrant mobility have not been paired with any preventative healthcare measures. Instead, they have led to multiple human rights abuses, and exposed the community to far greater risk of the spread of COVID-19:

– The ability to practice “social distancing” in Moria camp is impossible: over 20, 000 people are now detained together, in facilities designed for a seventh of that number, crowding together in lines for food, the bathroom, and within their own living structures. Beyond the physical risks, containment in such dire conditions has led to a well-documented mental health crisis, and on Friday, a twenty-year-old man apparently commit suicide in the camp. The expansion of the camp’s detention infrastructure will further isolate the migrant community, with foreseeable and devastating consequences.

– On Wednesday, a national holiday, one individual residing in Moria camp was suffering from a high fever – a known symptom of COVID-19. He could find no open health clinic in Moria Camp, yet when he attempted to leave the camp in order to visit a doctor, he was refused by police who said that he first needed a referral from an internal clinic. He was sent back into the camp. Thanks to coordination between Legal Centre Lesvos and Medical Volunteers International, he was visited by a volunteer doctor who happened to be inside the camp at the time. Without such collaboration, he had no prospect of timely assistance.

– In Kara Tepe camp, residents must request permission from camp security to leave the site, which will be granted for an allotted time – for example only one hour is allowed to leave the camp for shopping for food. Trips to a specified supermarket (located outside of Mytiline) are allowed every seven days; those who need to visit a pharmacy in town must show their prescription, before they are allowed to leave; and those who wish to see a doctor or visit the hospital have been told that, instead, they will be treated in the camp’s clinic. Those who have a fever and who visit the camp’s clinic are reportedly given paracetamol, and told to return to their containers.

– Prior to restrictions being imposed on the camps, approximately ten families were transferred from Kara Tepe camp to mainland Greece. The containers they had lived in remain empty, as all transfers into Kara Tepe camp have stopped since the imposition of limits on migrant movement. Hundreds of vulnerable individuals are living in chronically overcrowded Moria camp, including families with newborn children and immuno-compromised elderly folk. Transfer to Kara Tepe, where movement restrictions apply but where living conditions are far superior, would transform their quality of life – and protect them from the risks of a COVID-19 outbreak. Instead, those containers remain empty.

– The Greek government announced this week that financial support, provided through the UNHCR cash assistance program, would be delayed until ATMs can be constructed inside camps – furthering the infrastructure for the isolation and containment of the migrant community. There appear to be no plans to make up for the loss of cash assistance, which – though minimal (approximately 90€/month) – allowed individuals to cover their basic needs, such as hygiene products, child-specific food, clothing or bedding, all of which are limited in camp.

Conditions for new arrivals to Greece are even bleaker. Those who manage to survive the dangerous sea crossing from Turkey – under increasingly hostile surveillance by the Hellenic Coast Guard – are immediately detained upon arrival in make-shift detention areas guarded by police. There have so far been two mass transfers of post-1 March arrivals to two main detention camps on mainland Greece: Malakassa and Serres.

In Malakassa, more than 1, 300 people – including elderly people, infants and heavily pregnant women – are detained. The camp is split into three sections, separated by fences; in one section, which houses over 450 people, there is just one portable toilet to each fifteen people. Access to running water is sporadic, and hygiene products have only been distributed once in the past two weeks. Precautions to prevent an outbreak of COVID-19 are therefore impossible. Furthermore, detainees have only been given a thin mat and blanket to sleep with, despite the cold weather. Many have complained that they, and their children, are becoming ill.

In Serres, detainees – including members of the same family – have been split between two sections of the camp, which are separated by fences. Conditions in both, however, are dire. There is little to no electricity, making it near impossible for detainees to charge their phones and communicate with their loved ones, solidarity groups, and lawyers. There are just seven toilets shared between over six hundred detainees, and two hours of running water per day. The camp has been visited just once by a doctor, who only saw children’s cases. Legal actors have been unable to access their clients, despite making repeated requests to management authorities. Human rights abuses are built into the structure of these detention camps.

New arrivals face the same uncertainty as those detained in the previous few weeks. At present, 24 individuals – including 5 children – are detained in the Mytiline port, where they have been caged in a small area since 22 March. They have access to one toilet, and only a public bus for shelter from the elements. Since they arrived, they have not been able to bathe, nor been provided any non-food assistance by the state.

Through coordination with other actors, including No Border Kitchen, we have distributed blankets, toothbrushes, soap and a change of clothes; however, access remains strictly restricted. Detainees have been unable to charge their mobile phones since they arrived, and therefore have not even been able to contact their loved ones – let alone legal actors. We have only been able to communicate with the detainees by shouting back and forth through the fence. Lawyers have only been granted port access to visit specific, named clients – and without knowing the identity of detainees, it is difficult for the few legal actors on the island to reach them. Moreover, despite having been held for more than a week, individuals in the port are yet to be issued a detention order that would give even a pretension of legitimacy to their confinement.

The disproportionate restrictions that apply to migrants’ movement are not being taken to protect public health. Were that the case, the immediate improvement of camps’ health and sanitation infrastructure would be underway; so too would the evacuation of vulnerable and immuno-compromised migrants. From Moria camp to Malakassa, and across Greece, migrants are being confined to inhumane conditions where they are at extreme risk of a wilfully uncontrolled – and uncontrollable – COVID-19 outbreak.

The COVID-19 outbreak is being instrumentalised by states across the world to achieve pre-existing policy objectives, which coterminously exposes the ongoing prioritisation of economic function over human life. While it has provided cover for the Greek government’s extension of the detention estate and their expanded control over migrant mobility, those who are unable to work from home – such as those in public services or in factories – are continuing to operate as normal, at great risk of exposure to and infection by COVID-19. Unless migrants and citizens alike organise to resist the subjugation of their safety to the objectives of the state, the insidious policies introduced under the cover of this pandemic will endure far beyond the virus itself.

ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΥΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΕ ΑΝΘΥΓΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ COVID-19

Μια πανελλήνια απαγόρευση των «περιττών μετακινήσεων» αποφασίστηκε στην Ελλάδα, για να αποφευχθεί η εξάπλωση του COVID-19. Ωστόσο, τα επακόλουθα εθνικά μέτρα απέχουν πολύ από τους δυσανάλογους περιορισμούς που επιβλήθηκαν στην κοινότητα των μεταναστών τρεις ημέρες νωρίτερα – πράγμα που διευκόλυνε αποτελεσματικά τη μαζική τους κράτηση σε στρατόπεδα όπου οι συνθήκες υγιεινής είναι δύσκολες και όπου λίγα μέτρα έχουν ληφθεί για να προετοιμάσουν το έδαφος έναντι ενός ξεσπάσματος του ιού.

Οι περιορισμοί στη μετακίνηση είναι μια απαραίτητη απάντηση στον ιό, όταν εφαρμόζονται συστηματικά και σε συνδυασμό με ισχυρά μέτρα υγειονομικής περίθαλψης. Στη Λέσβο, καμία από αυτές τις προϋποθέσεις δεν πληρείται.

Σε όλη την Ελλάδα, όσοι εγκαταλείπουν τον τόπο διαμονής τους πρέπει να φέρουν ένα χαρτί ή να στείλουν ένα SMS που δικαιολογεί – για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβάνοντας την προσωπική άσκηση, την επίσκεψη στην τράπεζα ή στο σούπερ μάρκετ – γιατί είναι έξω από το σπίτι. Ωστόσο, οι λόγοι που ισχύουν σε ολόκληρη τη χώρα είναι, χωρίς έκπληξη, εγκαταλελειμμένοι υπέρ των πολύ αυστηρότερων κανόνων για τους μετανάστες.

Από τις 19 Μαρτίου, οι μετανάστες πρέπει να αποκτήσουν γραπτή άδεια από τις αστυνομικές αρχές ή τις αρχές ασφαλείας πριν εγκαταλείψουν τα στρατόπεδα προσφύγων στις περιοχές της Μόριας και του Καρά Τεπέ – τα δύο κύρια κρατικά προσφυγικά στρατόπεδα στη Λέσβο. Μόνο ένα μέλος κάθε οικογένειας μπορεί να βγει από τα στρατόπεδα την εβδομάδα, ένα μέτρο που εφαρμόζεται αυστηρά – παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει τέτοιος περιορισμός για τα άτομα που ζουν σε πόλεις σε ολόκληρη την Ελλάδα. Εκείνοι που δεν έχουν γραπτή άδεια θα εμποδιστούν να φύγουν από την αστυνομία – είτε στις εξόδους των στρατοπέδων είτε στα σημεία ελέγχου στους δρόμους που οδηγούν στην πόλη της Μυτιλήνης – και δεν θα μπορέσουν να επιβιβαστούν σε δημόσια λεωφορεία. Αυξημένος είναι ο αριθμός των αστυνομικών μονάδων γύρω από τα στρατόπεδα, για την επιβολή αυτών των περιορισμών.

Επιπλέον, οι περιορισμοί της μετακίνησης των μεταναστών δεν έχουν συνδυαστεί με προληπτικά μέτρα υγειονομικής περίθαλψης. Εν αντιθέσει, έχουν οδηγήσει σε πολλαπλές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχουν εκθέσει την κοινότητα σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο εξάπλωσης του COVID-19:

• Είναι αδύνατο να ασκείται η «κοινωνική απόσταση» στον καταυλισμό της Μόριας: πάνω από 20.000 άνθρωποι κρατούνται σήμερα συγκεντρωμένοι σε εγκαταστάσεις που έχουν σχεδιαστεί για το ένα έβδομο από αυτόν τον αριθμό, συνωστίζονται σε γραμμές για φαγητό, μπάνιο και στο εσωτερικό των δομών που φιλοξενούνται. Πέρα από τους φυσικούς κινδύνους, η συγκράτηση σε τόσο δύσκολες συνθήκες οδήγησε σε μια καλά τεκμηριωμένη κρίση ψυχικής υγείας και την Παρασκευή ένας άνδρας είκοσι ετών, όπως όλα δείχνουν, αυτοκτόνησε στο στρατόπεδο. Η επέκταση της υποδομής κράτησης του στρατοπέδου θα απομονώσει περαιτέρω την κοινότητα των μεταναστών, με προβλέψιμες και καταστροφικές συνέπειες.

• Την Τετάρτη, ημέρα εθνικής εορτής, ένα άτομο που κατοικούσε στον καταυλισμό της Μόριας ανέβασε υψηλό πυρετό – ένα γνωστό σύμπτωμα του COVID-19. Δεν μπορούσε να βρει ανοικτή κλινική υγείας στο στρατόπεδο της Μόριας, αλλά όταν προσπάθησε να φύγει από το στρατόπεδο για να επισκεφτεί έναν γιατρό, δεν του επετράπη από την αστυνομία, η οποία δήλωσε ότι χρειάζεται πρώτα παραπομπή από μια εσωτερική κλινική. Εστάλη πίσω στο στρατόπεδο. Χάρη στο συντονισμό μεταξύ του Legal Centre Lesvos και του Medical Volunteers International, επισκέφτηκε έναν εθελοντή γιατρό που έτυχε να βρίσκεται μέσα στο στρατόπεδο την προκείμενη στιγμή. Χωρίς τέτοια συνεργασία, δεν υπήρχε προοπτική έγκαιρης βοήθειας.

• Στο στρατόπεδο του Καρά Τεπέ, οι κάτοικοι πρέπει να ζητήσουν άδεια από την ασφάλεια της κατασκήνωσης για να εγκαταλείψουν την περιοχή, η οποία θα χορηγηθεί για καθορισμένο χρόνο – για παράδειγμα, επιτρέπεται μόνο μία ώρα να εγκαταλείψει κάποιος το στρατόπεδο για να προμηθευτεί φαγητό. Η μεταφορές σε ένα συγκεκριμένο σούπερ μάρκετ (που βρίσκεται έξω από τη Μυτιλήνη) επιτρέπονται κάθε επτά ημέρες: όσοι χρειάζονται να επισκεφθούν ένα φαρμακείο στην πόλη πρέπει να δείξουν τη συνταγή τους, προτού τους επιτραπεί να φύγουν: και εκείνοι που επιθυμούν να δουν έναν γιατρό ή να επισκεφτούν το νοσοκομείο, τους έχουν πει ότι θα πρέπει να απευθυνθούν στην κλινική του στρατοπέδου. Όσοι έχουν πυρετό και που επισκέπτονται την κλινική του στρατοπέδου, σύμφωνα με πληροφορίες, τους έχει δοθεί παρακεταμόλη, και τους συστήνεται να επιστρέψουν στα κοντέινερ τους.

• Πριν από την επιβολή περιορισμών στα στρατόπεδα, περίπου δέκα οικογένειες μεταφέρθηκαν από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ στην ηπειρωτική Ελλάδα. Τα κοντέινερ στα οποία διέμεναν παραμένουν άδεια, καθώς όλες οι μεταφορές στο στρατόπεδο του Καρά Τεπέ έχουν σταματήσει μετά την επιβολή περιορισμών στη μετακίνηση των μεταναστών. Εκατοντάδες ευάλωτα άτομα ζουν στον χρόνια υπεράριθμο καταυλισμό της Μόριας, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών με νεογέννητα παιδιά και ηλικιωμένων ανθρώπων με αδύναμο ανοσοποιητικό. Η μεταφορά στο Καρά Τεπέ, όπου ισχύουν περιορισμοί κυκλοφορίας, αλλά όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι πολύ καλύτερες, θα μεταμόρφωναν την ποιότητα ζωής τους και θα τους προστατεύαν από τους κινδύνους ενός ξεσπάσματος του COVID-19. Αντιθέτως, τα κοντέινερ αυτά παραμένουν κενά.

• Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ότι η οικονομική υποστήριξη που παρέχεται μέσω του προγράμματος παροχής βοήθειας σε μετρητά της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες θα καθυστερήσει μέχρι να είναι εφικτή η κατασκευή ΑΤΜ μέσα στα στρατόπεδα – επεκτείνοντας τη βάση για την απομόνωση και τον περιορισμό της κοινότητας των μεταναστών. Φαίνεται ότι δεν προβλέπεται να αντισταθμιστεί η απώλεια της βοήθειας σε μετρητά, η οποία – αν και ελάχιστη (περίπου 90 € / μήνα) – επέτρεπε στα άτομα να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες, όπως προϊόντα υγιεινής, τρόφιμα για παιδιά, τα οποία είναι περιορισμένα στο στρατόπεδο.

Οι συνθήκες για τους νέο-αφιχθέντες στην Ελλάδα είναι ακόμα πιο ζοφερές. Όσοι καταφέρνουν να επιβιώσουν από την επικίνδυνη θαλάσσια διέλευση από την Τουρκία – κάτω από την όλο και πιο εχθρική επιτήρηση από το Ελληνικό Λιμενικό Σώμα – κρατούνται αμέσως μετά την άφιξή τους σε περιοχές κράτησης που επιτηρούνται από την αστυνομία. Μέχρι στιγμής υπήρξαν δύο μαζικές μετακινήσεις αφίξεων μετά την 1η Μαρτίου σε δύο κύρια στρατόπεδα κράτησης στην ηπειρωτική Ελλάδα: τη Μαλακάσα και τις Σέρρες. Στη Μαλακάσα, περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι – συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων, των βρεφών και των πολύ εγκύων γυναικών – βρίσκονται υπό κράτηση. Το στρατόπεδο χωρίζεται σε τρία τμήματα, χωρισμένα από περιφράξεις. Στο ένα τμήμα, το οποίο φιλοξενεί πάνω από 450 άτομα, υπάρχει μόνο μία φορητή τουαλέτα για κάθε δεκαπέντε άτομα. Η πρόσβαση στα τρεχούμενα νερά είναι σποραδική και τα προϊόντα υγιεινής διανεμήθηκαν μόνο μία φορά τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

Οι προφυλάξεις για την πρόληψη της εμφάνισης εστίας του COVID-19 είναι συνεπώς αδύνατες. Επιπλέον, οι κρατούμενοι έλαβαν μόνο ένα λεπτό στρώμα και μια κουβέρτα για να κοιμηθούν, παρά τον κρύο καιρό. Πολλοί έχουν παραπονεθεί ότι αυτοί και τα παιδιά τους αρρωσταίνουν.

Στις Σέρρες, οι κρατούμενοι – συμπεριλαμβανομένων των μελών της ίδιας οικογένειας – έχουν χωριστεί μεταξύ δύο τμημάτων του καταυλισμού, τα οποία χωρίζονται από περιφράξεις. Ωστόσο, οι συνθήκες και στις δύο είναι κακές. Υπάρχει λίγος ή και καθόλου ηλεκτρισμός, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο για τους κρατούμενους να φορτίσουν τα τηλέφωνά τους και να επικοινωνούν με τους αγαπημένους τους, ομάδες αλληλεγγύης και δικηγόρους. Υπάρχουν μόνο επτά τουαλέτες που μοιράζονται μεταξύ περισσότερων από εξακοσίων κρατουμένων και δύο ώρες τρεχούμενου νερού την ημέρα. Το στρατόπεδο έχει επισκεφθεί μόλις μία φορά από γιατρό, ο οποίος είδε μόνο περιπτώσεις παιδιών. Οι νομικοί φορείς δεν μπόρεσαν να έχουν πρόσβαση στους πελάτες τους, παρά το γεγονός ότι υπέβαλαν επανειλημμένα αιτήματα προς τις διαχειριστικές αρχές. Οι καταχρήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενσωματώνονται στη δομή αυτών των στρατοπέδων κράτησης.

Οι νέες αφίξεις αντιμετωπίζουν την ίδια αβεβαιότητα με εκείνους που βρισκόταν υπό κράτηση τις προηγούμενες εβδομάδες. Επί του παρόντος, 24 άτομα – συμπεριλαμβανομένων 5 παιδιών – κρατούνται στο λιμένα της Μυτιλήνης, όπου έχουν τοποθετηθεί σε μικρό χώρο από τις 22 Μαρτίου. Έχουν πρόσβαση σε μια τουαλέτα, και μόνο ένα δημόσιο λεωφορείο για καταφύγιο από τον καιρό. Από τη στιγμή που έφθασαν, δεν είχαν την δυνατότητα να κάνουν μπάνιο, ούτε έλαβαν κάποια επιπλέον παροχή βοήθειας εκτός φαγητού.

Με τον συντονισμό με άλλους φορείς, συμπεριλαμβανομένης της No Border Kitchen, έχουμε διανείμει κουβέρτες, οδοντόβουρτσες, σαπούνι και αλλαξιές ρούχων. Ωστόσο, η πρόσβαση παραμένει αυστηρά περιορισμένη. Οι κρατούμενοι δεν μπόρεσαν να φορτίσουν τα κινητά τους τηλέφωνα από τη στιγμή που έφθασαν και επομένως δεν μπόρεσαν καν να έρθουν σε επαφή με τους αγαπημένους τους – πόσο μάλλον τους νομικούς φορείς . Ήταν εφικτό μόνο να επικοινωνήσουμε με τους κρατούμενους φωνάζοντας πίσω και μπροστά από το φράχτη. Οι δικηγόροι έχουν λάβει πρόσβαση σε λιμάνια μόνο για να επισκεφθούν συγκεκριμένους πελάτες, και χωρίς να γνωρίζουν την ταυτότητα των κρατουμένων, είναι δύσκολο για τους λίγους νομικούς φορείς του νησιού να τους προσεγγίσουν. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι έχουν κρατηθεί για περισσότερο από μια εβδομάδα, τα άτομα που βρίσκονται στο λιμάνι δεν τους έχει εκδοθεί ακόμη διαταγή κράτησης, η οποία θα έδινε ακόμη και μια προοπτική νομιμότητας στον περιορισμό τους.

Οι δυσανάλογοι περιορισμοί που ισχύουν για τους μετανάστες, δεν λαμβάνονται για την προστασία της δημόσιας υγείας. Εάν συνέβαινε αυτό, η άμεση βελτίωση των υποδομών υγείας και αποχέτευσης των στρατοπέδων θα ήταν σε εξέλιξη. Το ίδιο ισχύει και για την εκκένωση των ευάλωτων και μεταναστών με εξασθενημένο ανοσοποιητικό. Από το στρατόπεδο της Μόριας στη Μαλακάσα και σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι μετανάστες περιορίζονται σε απάνθρωπες συνθήκες όπου διατρέχουν τον κίνδυνο να εκδηλώσουν μια εσκεμμένα ανεξέλεγκτη – και μη διαχειρίσιμη- εστία COVID-19.

Η επιδημία COVID-19 εργαλειοποιείται από τα κράτη σε όλο τον κόσμο για να επιτύχει τους προϋπάρχοντες στόχους πολιτικής και εκθέτει εξ ‘ολοκλήρου την συνεχιζόμενη ιεράρχηση των οικονομικών λειτουργιών πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Παρόλο που έχει καλυφθεί η επέκταση των δομών κράτησης από την ελληνική κυβέρνηση και ο αυξημένος έλεγχος της μετανάστευσης, όσοι δεν μπορούν να εργαστούν από το σπίτι – όπως σε δημόσιες υπηρεσίες ή σε εργοστάσια – συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά, με κίνδυνο έκθεσης και μόλυνσης από το COVID-19. Αν οι μετανάστες και οι πολίτες δεν οργανωθούν για να αντισταθούν στην υποταγή της ασφάλειας τους στους στόχους του κράτους, οι ύπουλες πολιτικές που εισήχθησαν κάτω από την κάλυψη αυτής της πανδημίας θα διαρκέσουν πολύ περισσότερο από τον ίδιο τον ιό.

LAS RESTRICCIONES DISCRIMINATORIAS A LA CIRCULACIÓN MANTIENE AÚN MÁS A LOS MIGRANTES EN CONDICIONES INSALUBRES – Y CON RIESGO DE BROTE DE COVID-19

En Grecia se ha introducido una prohibición nacional a “todo movimiento innecesario” para evitar la propagación del COVID-19. Sin embargo, las subsiguientes medidas nacionales distan mucho de las restricciones desproporcionadas que fueron impuestas hace tres días a la comunidad de migrantes y que, en la práctica, han facilitado su detención masiva en campamentos donde las condiciones de higiene son pésimas y donde se han adoptado pocas medidas para prepararse para un brote, y mucho menos para prevenirlo.

Las restricciones a la circulación son una respuesta necesaria al virus, cuando se aplican sistemáticamente y en combinación con medidas sanitarias sólidas. En Lesvos no se cumple ninguna de esas condiciones.

En toda Grecia, los que salen de su lugar de residencia deben llevar un papel o enviar un SMS que indique – a partir de una serie de razones, incluyendo el ejercicio personal, la visita al banco o ir al supermercado – por qué están fuera de casa. Sin embargo, las razones que son válidas en todo el país se abandonan, como era de esperar, en favor de normas mucho más estrictas para los migrantes.

Desde el 19 de marzo, los migrantes deben obtener un permiso escrito de la policía o las autoridades de seguridad antes de salir de los campamentos de refugiados de Moria y Kara Tepe, los dos principales campamentos de refugiados administrados por el Estado en Lesbos. Sólo un miembro de cada familia puede salir de los campamentos por semana, medida que se aplica estrictamente, a pesar de que no existe tal restricción para las personas que viven en pueblos y ciudades de toda Grecia. La policía impedirá que salgan de los campamentos a quienes no tengan un permiso escrito, ya sea en las salidas de los campamentos o en los puestos de control de las carreteras que conducen a la ciudad de Mitiline, y no podrán subir a los autobuses públicos. Se ha desplegado un mayor número de unidades de policía alrededor de los campamentos, para hacer cumplir estas restricciones.

Además, las restricciones a la movilidad de los migrantes no han ido acompañadas de ninguna medida de atención sanitaria preventiva. En cambio, han dado lugar a múltiples abusos de los derechos humanos y han expuesto a la comunidad a un riesgo mucho mayor de propagación de COVID-19:

– La capacidad de practicar el “distanciamiento social” en el campo de Moria es imposible: más de 20.000 personas están ahora detenidas juntas, en instalaciones diseñadas para una séptima parte de ese número, hacinadas en filas para la comida, el baño y dentro de sus propias estructuras de vivienda. Más allá de los riesgos físicos, el confinamiento en condiciones tan nefastas ha provocado una crisis de salud mental bien documentada, y el viernes, un hombre de 20 años parece haberse suicidado en el campamento. La ampliación de la infraestructura de detención del campamento aislará aún más a la comunidad de migrantes, con consecuencias previsibles y devastadoras.

– El miércoles, día festivo nacional, un residente en el campo de Moria tuvo una fiebre alta, un síntoma conocido de COVID-19. No pudo encontrar ninguna clínica de salud abierta en el campo de Moria, pero cuando intentó salir del campamento para visitar a un médico, la policía se negó a hacerlo, diciendo que primero necesitaba una remisión a una clínica interna. Fue enviado de vuelta al campo. Gracias a la coordinación entre el Legal Centre Lesvos y Medical Volunteers International, fue visitado por un médico voluntario que casualmente se encontraba en el interior del campamento en ese momento.Sin esa colaboración, no habría habido posibilidades reales de obtener asistencia médica.

– En el campamento de Kara Tepe, los residentes deben pedir permiso a la seguridad del campamento para salir , y éste se les concederá por un tiempo determinado; por ejemplo, sólo se permite una hora para salir del campo para comprar comida. Se permiten salidas a un supermercado determinado (situado fuera de Mytiline) cada siete días; quienes necesiten visitar una farmacia en la ciudad deben mostrar su receta médica antes de que se les permita salir; y a quienes deseen ver a un médico o visitar el hospital se les ha dicho que, en cambio, serán atendidos en la clínica del campamento. Se ha informado de que a los que tienen fiebre y visitan la clínica del campamento se les da paracetamol y se les dice que vuelvan a sus contenedores. �

– Antes de que se impusieran restricciones a los campamentos, se trasladó a unas diez familias del campamento de Kara Tepe a la Grecia continental. Los contenedores en los que habían vivido permanecen vacíos, ya que todos los traslados al campamento de Kara Tepe han cesado desde la imposición de límites a la circulación de los migrantes. Cientos de personas vulnerables viven en el campamento de Moria, que sufre una superpoblación crónica , entre ellas familias con niños recién nacidos y ancianos con problemas inmunológicos. El traslado a Kara Tepe, donde se aplican restricciones a la circulación pero donde las condiciones de vida son muy superiores, transformaría su calidad de vida y los protegería de los riesgos de un brote de COVID-19. En cambio, esos contenedores permanecen vacíos. �

– El gobierno griego anunció esta semana que el apoyo financiero, proporcionado a través del programa de asistencia en efectivo del ACNUR, se retrasará hasta que se puedan construir cajeros automáticos dentro de los campamentos – fomentando la infraestructura para el aislamiento y la contención de la comunidad de migrantes. No parece haber planes para compensar la pérdida de la asistencia en efectivo, que -aunque mínima (aproximadamente 90 euros/mes)- permitió a las personas cubrir sus necesidades básicas, como productos de higiene, alimentos específicos para niños, ropa o ropa de cama, todas ellas limitadas en el campamento.

Las condiciones para los recién llegados a Grecia son aún más desoladoras. Quienes logran sobrevivir a la peligrosa travesía marítima desde Turquía, bajo la vigilancia cada vez más hostil de la Guardia Costera Helénica, son detenidos inmediatamente a su llegada en zonas de detención improvisadas vigiladas por la policía. Hasta ahora ha habido dos traslados masivos de llegadas posteriores al 1 de marzo a dos campos de detención principales en la Grecia continental: Malakassa y Serres.

En Malakassa, más de 1.300 personas, incluyendo ancianos, bebés y mujeres embarazadas, están detenidas. El campamento está dividido en tres secciones, separadas por vallas; en cada sección, que alberga a más de 450 personas, sólo hay un baño portátil por cada quince personas. El acceso al agua corriente es esporádico, y sólo se han distribuido productos de higiene una vez en las dos últimas semanas. Por lo tanto, es imposible tomar precauciones para evitar un brote de COVID-19. Además, a los detenidos sólo se les ha dado una esterilla fina y una manta para dormir, a pesar del frío. Muchos se han quejado de que ellos, y sus hijos, se están poniendo enfermos.

En Serres, los detenidos, incluidos los miembros de la misma familia, han sido divididos en dos secciones del campo, que están separadas por vallas. Las condiciones en ambas, sin embargo, son terribles. Hay poca o ninguna electricidad, lo que hace casi imposible que los detenidos carguen sus teléfonos y se comuniquen con sus seres queridos, grupos de solidaridad y abogados. Sólo hay siete inodoros compartidos entre más de seiscientos detenidos, y dos horas de agua corriente al día. El campamento ha sido visitado una sola vez por un médico, que sólo veía casos de niños. Los actores jurídicos no han podido acceder a sus clientes, a pesar de que han hecho repetidas solicitudes a las autoridades de gestión. Los abusos de los derechos humanos están incorporados en la estructura de estos campamentos de detención.

Los recién llegados se enfrentan a la misma incertidumbre que los detenidos en las semanas anteriores. En la actualidad, 24 personas, entre ellas 5 niños, están detenidas en el puerto de Mytiline, donde están enjauladas en una pequeña zona desde el 22 de marzo. Tienen acceso a un baño, y sólo un autobús público para protegerse de la intemperie. Desde que llegaron, no han podido bañarse, ni han recibido ninguna ayuda no alimentaria del Estado.

Mediante la coordinación con otros actores, incluyendo No Border Kitchen, hemos distribuido mantas, cepillos de dientes, jabón y una muda de ropa; sin embargo, el acceso sigue estando estrictamente restringido. Los detenidos no han podido cargar sus teléfonos móviles desde que llegaron y, por lo tanto, ni siquiera han podido ponerse en contacto con sus seres queridos, y mucho menos con los actores legales. Sólo hemos podido comunicarnos con los detenidos gritando a través de la valla. A los abogados sólo se les ha concedido acceso al puerto para visitar a clientes concretos y nombrados, y sin conocer la identidad de los detenidos, es difícil que los pocos actores jurídicos de la isla puedan llegar a ellos. Además, a pesar de haber estado detenidos durante más de una semana, todavía no se ha emitido una orden de detención a las personas que se encuentran en el puerto, lo que daría por lo menos una pretensión de legitimidad a su confinamiento.

Las restricciones desproporcionadas que se aplican a la circulación de los migrantes no se toman para proteger la salud pública. Si así fuera, se estaría llevando a cabo una mejora inmediata de la infraestructura sanitaria y de saneamiento de los campamentos; también lo haría la evacuación de los migrantes vulnerables e inmunocomprometidos. Desde el campo de Moria hasta Malakassa, y a través de toda Grecia, los migrantes están siendo confinados en condiciones inhumanas donde corren un riesgo extremo de un brote de COVID-19 deliberadamente incontrolado – e incontrolable.

El brote de COVID-19 está siendo instrumentalizado por los estados de todo el mundo para lograr objetivos de política preexistentes, y expone de manera consustancial a la actual priorización de la función económica por encima de la vida humana. Mientras que ha dado cobertura a la ampliación del estado de alerta del gobierno griego y a su mayor control sobre la movilidad de los migrantes, aquellos que no pueden trabajar desde sus casas – como los que están en los servicios públicos o en las fábricas – siguen operando con normalidad, con un gran riesgo de exposición e infección por COVID-19. A menos que los migrantes y los ciudadanos se organicen para resistir la subyugación de su seguridad a los objetivos del Estado, las insidiosas políticas introducidas al amparo de esta pandemia perdurarán mucho más allá del propio virus.

Protect the most vulnerable to ensure protection for everyone! ‘Restore legality to protect refugees and the society at large amidst the pandemic’

Ελληνικά

Open letter signed by 152 Organizations

To

The President of Greece, Katerina Sakellaropoulou

The President of the Hellenic Parliament, Constantine An. Tassoulas

The Prime Minister of Greece, Kyriakos Mitsotakis

The President of the European Parliament, David Sassoli

The President of the European Council, Charles Michel

The President of the European Commission, Ursula von der Leyen

The UN High Commissioner for Refugees, Filippo Grandi

The UN High Commissioner for Human Rights, Michelle Bachelet

The Commissioner for Human Rights of the Council of Europe, Dunja Mijatović

The Director General of the World Health Organization, Tedros Adhanom

Athens, 25 March 2020 – Recalling the letter issued on 6 March 2020, signed by more than 250 organizations throughout Europe, the undersigned organizations reiterate the dangers stemming from persisting in current arrangements on the management of the reception of asylum seekers and the respect for their right to seek asylum in Greece. Apart from violating national, EU and international laws, amid the pandemic, these arrangements also pose a major public health danger, arising from overcrowding in Greece’s Reception and Identification Centers (RICs) and in the country’s detention centers.

Asylum seekers, amongst them many children, who entered Greece with the aim of seeking protection are being detained for the purposes of return, as a result of the Emergency Legislative Decree (E.L.D) issued on 1 March 2020. The E.L.D. has suspended the registration of asylum applications allowing for the immediate deportation of those entering the Greek territory to their countries of origin or Turkey. A large number of refugees and migrants are now being held in prisons and in formal and informal detention centers that keep springing up throughout Greece. This is happening without ensuring minimum standards of hygiene or protection, even during this public health emergency. They are deprived of the right to apply for asylum and are detained under the threat of deportation. In a breach of all international Conventions that protect the right to seek asylum, Greek Courts have imposed severe penalties on them.

We stress that the suspension of the right to seek asylum and the violation of the principle of non-refoulement is an unprecedented abrogation of international obligations in post-war Europe. At the same time, following the Greek Asylum Service’s suspension of operations, in the context of social distancing to curb the spread of the coronavirus, the backlog of asylum applications and the uncertainty of asylum seekers who arrived in Greece before the 1st of March are growing daily, as no interim procedures have been defined.

More importantly, the coronavirus pandemic is threatening to affect refugee accommodation sites and camps. The camps, especially on the Aegean islands, suffer from severe overcrowding and lack of adequate sanitary facilities, making it impossible to ensure social distancing and hygiene conditions for both residents and employees. This poses a major threat to public health for both asylum seekers and for society as large. Similarly, the significant increase in the number of third-country nationals placed in administrative detention, in the weeks preceding and especially those following the E.L.D., notwithstanding issues of legality, puts the health of detainees and employees alike at grave risk.

We address all competent Greek authorities, requesting:

  • To immediately protect public health with steps designed to protect those residing in camps, camp employees and society at large. The first step should be to urgently decongest the islands, by prioritizing the transfer of those asylum seekers who are most at risk to the Greek mainland or to other EU Member States, in a manner that will protect the health of all involved, as well as public health.
  • To rescind the E.L.D, which is due to expire on 2 April 2020; to clarify that refugees who have entered Greece after 1 March 2020 will be granted protection and to suspend deportation decisions that, especially during the pandemic,  jeopardize the lives, health, freedom and basic rights of returnees. Reinstating access to asylum, and in particular respecting the principle of non-refoulement, will restore the state of legality.
  • To implement alternatives to detention for all administrative detainees throughout Greece, and to prevent ongoing arrests by the police authorities on account of the lack of legal documents for the duration of the pandemic.
  • To take all necessary measures to ensure that, even under these emergency conditions, everyone wishing to apply for asylum will be able to do so before the Greek Asylum Service, in a way that safeguards the health of asylum seekers and employees alike.

We once more address the Institutions of the European Union and all member states, requesting:  

  • To safeguard the right to seek asylum, one of the core rights underlying the fabric of post-war Europe, by exercising their responsibility to ensure all EU member states comply with their international obligations.
  • To establish timely and fair relocation mechanisms that will, at minimum, take the most vulnerable, such as children and people with disabilities, away from the Greek islands and into appropriate accommodation within the reach of health services. As this is a health emergency, relocation should be facilitated, keeping only necessary checks to avoid spread of Covid-19.
  • To support the Greek Government in its effort to safeguard public health, which can only be achieved through the extensive decongestion of the RICs, the adoption of protective measures that include the population of refugees and migrants, and particularly through avoiding “ghettoization” or generalized detention.

We address the bodies of the Council of Europe and the United Nations, requesting:

  • To provide Greece with all possible assistance to avoid the public health crisis that could result, particularly, from the situation in the camps.
  • To strengthen the monitoring procedures and oversight for the European Union’s and its member states’ compliance with International Conventions and International Human Rights Standards.

In closing, we call on everyone to restore legality and be mindful of not neglecting refugees and other vulnerable groups in times of crisis. Prevailing conditions in the camps, coupled with the inadvertent effects of suspending access to asylum, not only undermine our laws, but can undermine public health in its entirety. These considerations only act to amplify our original plea to restore legality and safeguard our common European system of values.

LIST OF SIGNATORIES

A DROP IN THE OCEAN (Norway/ Greece)

ACTION FOR EDUCATION (GREECE)

ACTIONAID DENMARK

ACTIONAID HELLAS

ACTIONAID INTERNATIONAL

ACTIONAID ITALIA

AEDH (EUROPEAN ASSOCIATION FOR THE DEFENSE OF HUMAN RIGHTS) (Belgium)

AITIMA (Greece)

ANASA CULTURAL CENTER (Greece)

ANDALUCIA ACOGE (Spain)

AOI – INTERNATIONAL COOPERATION AND SOLIDARITY (Italy)

ARSIS – ASSOCIATION FOR THE SOCIAL SUPPORT OF YOUTH

ASKV / STEUNPUNT VLUCHTELINGEN (Netherlands)

ASSOCIATION POUR LA PROMOTION DES DROITS HUMAINS (APDH) (Switzerland)

ASSOCIAZIONE RICREATIVA CULTURALE ITALIANA  (ARCI) (Italy)

ASTI (Λουξεμβούργο)

ASYLOS (UK)

ATTIKA HUMAN SUPPORT (Greece)

AVOCATS SANS FRONTIÈRES FRANCE

BABEL DAY CETNRE (Greece)

BRIGHTON MIGRANT SOLIDARITY (UK)

CARITAS HELLAS

CENTER FOR LEGAL AID – VOICE IN BULGARIA

CENTRE DIOTIMA (Greece)

CHEER INTERNATIONAL GROUP (CHEERING) (Greece)

CHURCHES’ COMMISSION FOR MIGRANTS IN EUROPE (CCME)

COLLECTIVE AID (France/ Serbia/ Bosnia and Herzegovina)

DEFENCE FOR CHILDREN INTERNATIONAL GREECE

DIRTY GIRLS (Greece)

DUTCH COUNCIL FOR REFUGEES

ECHO100PLUS (Greece)

END FGM EUROPEAN NETWORK

EQUAL SOCIETY (Greece)

EUROMED RIGHTS / EUROMED DROITS

EUROPEAN COUNCIL ON REFUGEES AND EXILES (ECRE)

FENIX HUMANITARIAN LEGAL AID (Greece)

FONDAZIONE FINANZA ETICA (Italy)

FOODKIND (Switzerland/ Greece)

FORUM RÉFUGIÉS-COSI (France)

FORWARD UK

FREE MOVEMENT SKATEBOARDING (UK)

FUNDACION CEPAIM (Spain)

GENERATION 2.0 RED (Greece)

CHURCHES’ COMMISSION FOR MIGRANTS IN EUROPE (CCME)

GAMS (Belgium)

GCAP GREECE

GREATER MANCHESTER IMMIGRATION AID UNIT (GMIAU) (UK)

GREEK COUNCIL FOR REFUGEES (GCR)

GREEK FORUM OF MIGRANTS

GREEK FORUM OF REFUGEES

HELLENIC LEAGUE FOR HUMAN RIGHTS (HLHR)

HELLENIC PLATFORM FOR DEVELOPMENT

HELP REFUGEES / CHOOSE LOVE (UK)

HIAS GREECE

HUBB – HUMANS BEFORE BORDERS (Portugal)

HUMANRIGHTS360 (Greece)

HUMAN RIGHTS WATCH (HRW)

I AM YOU HUMANITARIAN AID (Greece)

INDIGO VOLUNTEERS (UK)

ΙNITIATIVE FOR THE DETAINEES’ RIGHTS (Greece)

INSTITUTE OF RACE RELATIONS (UK)

INTACT (Belgium)

INTEREUROPEAN HUMAN AID ASSOCIATION GERMANY E.V. (Greece)

INTERNATIONAL CENTRE FOR ERITREAN REFUGEES AND ASYLUM SEEKERS (ICERAS)

INTERNATIONAL RESCUE COMMMITTEE (IRC)

INTERSOS HELLAS

INTERSOS ORGANIZZAZIONE UMANITARIA ONLUS (Italy)

ITALIAN COUNCIL FOR REFUGEES

JESUIT REFUGEE SERVICE GREECE (JRS GREECE)

JRS – PORTUGAL

KHORA COMMUNITY CENTRE ATHENS (Greece)

KITRINOS HEALTHCARE (Greece)

LAW CENTRES NETWORK (UK)

LEEDS NO BORDERS (UK)

LEGAL CENTRE LESVOS (Greece)

MEDECINS DU MONDE – GREECE (MDM – GREECE)

MELISSA NETWORK (Greece)

MIGRANT VOICE (UK)

MOBILE INFO TEAM (Greece)

MOSAICO-AZIONI PER I RIFUGIATI (Italy)

MOVIMENTO DI COOPERAZIONE EDUCATIVA (MCE) (Italy)

NETWORK FOR CHILDREN’S RIGHTS (Greece)

NORWEGIAN CENTRE AGAINST RACISM

NORWEGIAN ORGANISATION FOR ASYLUM SEEKERS (NOAS)

ODYSSEA (Greece)

OMANIAE VZW (Belgium)

ONE HAPPY FAMILY (Greece)

ORGANIZATION EARTH (Greece)

OXFAM

PAMPIRAIKI SUPPORT INITIATIVE FOR REFUGEES & MIGRANTS (Greece)

PAR – PLATAFORMA DE APOIO AOS REFUGIADOS (Portugal)

PLATFORM FOR INTERNATIONAL CO-OPERATION ON UNDOCUMENTED MIGRANTS (PICUM)

PHYSICIANS FOR SOCIAL RESPONSIBILITY (Finland)

PROJECT ARMONIA (Greece)

QUAKER ASYLUM AND REFUGEE NETWORK (QARN) (UK)

REFOCUS MEDIA LABS (Poland/ Greece)

REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS) (Greece)

REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)

REFUGEE SUPPORT AEGEAN (RSA) (Greece) 

REFUGEE SUPPORT EUROPE (UK/ Cyprus)

REFUGEE WOMEN’S CENTRE (France)

REFUGEE YOUTH SERVICE (UK/France)

RESEARCH CENTRE ON ASYLUM AND MIGRATION (IGAM) (Turkey)

SAFE PASSAGE INTERNATIONAL 

SAMOS VOLUNTEERS (Greece)

SAVE A GIRL SAVE A GENERATION (Spain) 

SHOWERPOWER FOUNDATION (Greece)

SMES EUROPA

SOCIAL HACKERS ACADEMY – SOCIAL HACKER A.M.K.E. (Greece)

SOS Racismo (Spain)

STILL I RISE (Greece)

SUSSEX REFUGEE AND MIGRANT SELF SUPPORT GROUP (UK)

SWEDISH NETWORK OF REFUGEE SUPPORT GROUPS (FARR)

TERRE DES HOMMES HELLAS (TDH HELLAS)

THE HOME PROJECT (Greece)

THE LAVA PROJECT (Greece)

THE ROUTES OF THE OLIVE TREE (Greece)

THOUSAND 4 1000 (UK)

UNITED AGAINST INHUMANITY (UAI)

VELOS YOUTH (Greece)

VEREIN FAIR (Switzerland)

Προστατέψτε τους πλέον ευάλωτους, για την προστασία όλων μας!

‘Επαναφέρεε τη νομιμότητα και προστατέψετε τους πρόσφυγες και την κοινωνία εν μέσω πανδημίας’

Ανοικτή επιστολή 152 Οργανώσεων

Προς

Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου

Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, Κωνσταντίνο Αν. Τασούλα

Πρωθυπουργό της Ελληνικής Κυβέρνησης, Κυριάκο Μητσοτάκη,

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, David Sassoli

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Charles Michel

Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen,

Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Filippo Grandi

Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ,  Michelle Bachelet

Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Dunja Mijatović

Γενικό Διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Tedros Adhanom

Αθήνα, 25 Μαρτίου 2020 – Σε συνέχεια της επιστολής που απευθύναμε στις 6 Μαρτίου 2020, υπογεγραμμένης από περισσότερες από 250 οργανώσεις πανευρωπαϊκά, επισημαίνουμε εκ νέου τον κίνδυνο από τις τρέχουσες ρυθμίσεις,σε ό,τι αφορά στηνυποδοχή αιτούντων άσυλο και το σεβασμό του δικαιώματος στο άσυλο στην ελληνική επικράτεια. Αυτές οι ρυθμίσεις, όχι μόνο παραβιάζουν το εθνικό, ενωσιακό και διεθνές δίκαιο, αλλά αποτελούν και μείζονα κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, λόγω του υπερσυνωστισμού στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) και στα κέντρα κράτησης της Ελλάδας.

Αιτούντες άσυλο, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά, που εισήλθαν στη χώρα με σκοπό να αναζητήσουν προστασία κρατούνται προς απέλαση λόγω της από 2 Μαρτίου 2020  Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π.). Η Π.Ν.Π. έχει αναστείλει την καταγραφή των αιτημάτων ασύλου και επιτρέπει την άμεση απέλαση όσων εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια προς τις χώρες καταγωγής ή την Τουρκία. Μεγάλος αριθμός προσφύγων και μεταναστών κρατείται σε φυλακές και σε επίσημα και ανεπίσημα κρατητήρια που συνεχίζουν να δημιουργούνται σε όλη τη χώρα, χωρίς να υπάρχει μέριμνα για τη διασφάλιση των στοιχειωδών όρων υγιεινής ή προστασίας, εν μέσω της υγειονομικής κρίσης. Στερούνται το δικαίωμα υποβολής αίτησης ασύλου και κρατούνται υπό την απειλή απέλασης. Αντιβαίνοντας όλες τις διεθνείς Συμβάσεις που προστατεύουν το δικαίωμα στο άσυλο έχουν επιβληθεί δρακόντειες ποινές σε βάρος τους από Ελληνικά δικαστήρια.

Επισημαίνουμε ότι η αναστολή του δικαιώματος στο άσυλο και η παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης, αποτελούν πρωτοφανείς παραβιάσεις των διεθνών υποχρεώσεων στην μεταπολεμική Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, μετά και την αναστολή της λειτουργίας της Ελληνικής Υπηρεσίας Ασύλου, στο πλαίσιο της ‘κοινωνικής αποστασιοποίησης’ για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του κορονοϊού, oι εκκρεμείς υποθέσεις ασύλου, όπως και η αβεβαιότητα όσων αιτούντων άσυλο εισήλθαν στην Ελλάδα πριν την 1η Μαρτίου, αυξάνονται καθημερινά, καθώς δεν έχουν ληφθεί μεταβατικά μέτρα. Μάλιστα, η πανδημία του κορωνοϊού απειλεί να πλήξει τις δομές και τους καταυλισμούς προσφύγων, ιδίως στα νησιά, όπου οι συνθήκες υπερσυνωστισμού και η έλλειψη επαρκών εγκαταστάσεων υγιεινής καθιστούν αδύνατη τη διασφάλιση της προστασίας και υγιεινής, τόσο των φιλοξενούμενων, όσο και των εργαζόμενων. Γεγονός που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία, την υγεία των αιτούντων άσυλο και της κοινωνίας εν γένει. Ομοίως, η σημαντική αύξηση του αριθμού διοικητικά κρατούμενων αλλοδαπών τις εβδομάδες πριν, όσο και ιδίως μετά την έκδοση της Π.Ν.Π., πέρα από ζητήματα νομιμότητας, θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία των κρατούμενων και των εργαζόμενων.

Απευθυνόμαστε προς όλες τις αρμόδιες Ελληνικές αρχές, ζητώντας:

  • Να λάβουν άμεσα μέτρα προστασίας της υγείας όσων διαβιούν και εργάζονται στους καταυλισμούς, με στόχο τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας στο σύνολό της. Ως πρώτο βήμα, θα πρέπει να γίνει άμεση αποσυμφόρηση των νησιών, με προτεραιότητα τη μεταφορά των πλέον ευάλωτων αιτούντων άσυλο στην ενδοχώρα ή σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, κατά τρόπο που θα διαφυλάσσει τη δημόσια υγεία και την υγεία όλων των εμπλεκομένων.
  • Να καταργήσουν την Π.Ν.Π,η οποία λήγει στις 2 Απριλίου 2020. Να διασφαλίσουν πως οι πρόσφυγες που φτάνουν στην Ελλάδα από την 1η Μαρτίου 2020 θα λάβουν προστασία και να μην προβούν στην υλοποίηση αποφάσεων επιστροφής, που ιδίως εν μέσω πανδημίας, θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή, την υγεία, την ελευθερία και τα βασικότερα από τα δικαιώματά τους. Η  αποκατάσταση της απρόσκοπτης πρόσβασης στο άσυλο και ιδίως ο σεβασμός της αρχής της μη επαναπροώθησης, θα επαναφέρουν τη νομιμότητα.
  • Να εφαρμόσουν εναλλακτικά της κράτησης μέτρα για όλους όσοι κρατούνται διοικητικά στην Ελλάδα και οι αστυνομικές αρχές να απέχουν από τη διενέργεια νέων συλλήψεων στη βάση της έλλειψης νομιμοποιητικών εγγράφων παραμονής, για όσο διάστημα διαρκεί η πανδημία.
  • Να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε, ακόμη και στις τρέχουσες συνθήκες έκτακτης ανάγκης, όσοι επιθυμούν να υποβάλουν αίτηση ασύλου να μπορούν να το πράξουν ενώπιον της Ελληνικής Υπηρεσίας Ασύλου, με τρόπο που να διαφυλάσσει την υγεία των αιτούντων άσυλο και των εργαζομένων.

Απευθυνόμαστε εκ νέου στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα κράτη μέλη της, ζητώντας:

  • Να διαφυλάξουν το δικαίωμα στο άσυλο, ένα από τα βασικότερα δικαιώματα που συνέχουν τη μεταπολεμική Ευρώπη, ασκώντας τις αρμοδιότητές τους για τη συμμόρφωση της Ελλάδας και όλων των κρατών-μελών με τις διεθνείς τους υποχρεώσεις.
  • Να εγκαθιδρύσουν μηχανισμούς έγκαιρης και δίκαιης μετεγκατάστασης, που κατ’ ελάχιστον θα επιτρέψουν την απομάκρυνση των πλέον ευάλωτων ατόμων, όπως τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρίες, από τα ελληνικά νησιά, διασφαλίζοντας τη μεταφορά τους σε κατάλληλες συνθήκες στέγασης, με πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Καθώς διανύουμε μια έκτακτη περίοδο για τη δημόσια υγεία, η μετεγκατάσταση θα πρέπει να διευκολυνθεί, με τη διατήρηση μόνο των απαραίτητων, για την πρόληψη μετάδοσης του κορωνοϊού, ελέγχων.
  • Να ενισχύσουν την Ελληνική Κυβέρνηση στην προσπάθεια της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με την εκτεταμένη αποσυμφόρηση των ΚΥΤ, τη λήψη μέτρων προστασίας και για τον πληθυσμό προσφύγων και μεταναστών και την αποφυγή της γκετοποίησης ή/και γενικευμένης κράτησής  του.

Απευθυνόμαστε στα όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ζητώντας:

  • Να παράσχουν κάθε δυνατή συνδρομή στην Ελλάδα για την αποφυγή μιας κρίσης στη  δημόσια υγεία, που θα μπορούσε να προκύψει, ιδίως, λόγω της υφιστάμενης κατάστασης στους καταυλισμούς προσφύγων.
  • Να εντείνουν τις διαδικασίες ελέγχου και επίβλεψης της συμμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των κρατών μελών αυτής με τις Διεθνείς Συμβάσεις και τα Διεθνή Πρότυπα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Κλείνοντας, καλούμε όλες τις πλευρές να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα και να μην παραμελήσουν τους πρόσφυγες και άλλες ευάλωτες ομάδες εν καιρώ κρίσης. Οι συνθήκες που επικρατούν στις καταυλισμούς, μαζί με τις συνέπειες της αναστολής του δικαιώματος στο άσυλο, δεν υπονομεύουν μόνο τους νόμους μας, αλλά και τη δημόσια υγεία στο σύνολό της. Οι παρούσες συστάσεις, στοχεύουν στην περαιτέρω έμφαση στην αρχική μας έκκληση για την αποκατάσταση της νομιμότητας και την προστασία του κοινού συστήματος ευρωπαϊκών αξιών μας.

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ:

A DROP IN THE OCEAN (ΝΟΡΒΗΓΙΑ/ΕΛΛΑΔΑ)

ACTION FOR EDUCATION (ΕΛΛΑΔΑ)

ACTIONAID DENMARK

ACTIONAID HELLAS

ACTIONAID INTERNATIONAL

ACTIONAID ITALIA

AEDH (EUROPEAN ASSOCIATION FOR THE DEFENSE OF HUMAN RIGHTS) (Βέλγιο)

ΑΙΤΗΜΑ

ANASA – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

ANDALUCIA ACOGE (Ιταλία)

AOI – INTERNATIONAL COOPERATION AND SOLIDARITY (Ιταλία)

ΑΡΣΙΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΕΩΝ

ASKV / STEUNPUNT VLUCHTELINGEN (Ολλανδία)

ASSOCIATION POUR LA PROMOTION DES DROITS HUMAINS (APDH) (Ελβετία)

ASSOCIAZIONE RICREATIVA CULTURALE ITALIANA (ARCI) (Ιταλία)

ASTI (Luxembourg)

ASYLOS (Ην. Βασίλειο)

ATTIKA HUMAN SUPPORT (Ελλάδα)

AVOCATS SANS FRONTIÈRES FRANCE

BRIGHTON MIGRANT SOLIDARITY (Ην. Βασίλειο)

CENTER FOR LEGAL AID – VOICE IN BULGARIA

CHEER INTERNATIONAL GROUP (CHEERING) (Ελλάδα)

CHURCHES’ COMMISSION FOR MIGRANTS IN EUROPE (CCME)

COLLECTIVE AID (Γαλλία/Σερβία/Βοσνία και Ερζεγοβίνη)

ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ

GREATER MANCHESTER IMMIGRATION AID UNIT (GMIAU) (Ην. Βασίλειο)

DEFENCE FOR CHILDREN INTERNATIONAL GREECE

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΛΙΣΣΑ

ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ

DIRTY GIRLS (Ελλάδα)

ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

DUTCH COUNCIL FOR REFUGEES (Ολλανδία)

ECHO100PLUS (Ελλάδα)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕλΕΔΑ)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

END FGM EUROPEAN NETWORK

EUROMED RIGHTS / EUROMED DROITS

EUROPEAN COUNCIL ON REFUGEES AND EXILES (ECRE)

FENIX HUMANITARIAN LEGAL AID (Ελλάδα)

FONDAZIONE FINANZA ETICA (Ιταλία)

FOODKIND (Switzerland/ Greece)

FORUM RÉFUGIÉS-COSI (Γαλλία)

FORWARD UK

FREE MOVEMENT SKATEBOARDING (Ην. Βασίλειο)

FUNDACION CEPAIM (Ισπανία)

GAMS (Βέλγιο)

GCAP GREECE

GENERATION 2.0 RED

HELP REFUGEES / CHOOSE LOVE (Ην. Βασίλειο)

HIAS GREECE

HUBB – HUMANS BEFORE BORDERS (Πορτογαλία)

HUMANRIGHTS360 (Ελλάδα)

HUMAN RIGHTS WATCH (HRW)

I AM YOU HUMANITARIAN AID (Ελλάδα)

INDIGO VOLUNTEERS (Ην. Βασίλειο)

INSTITUTE OF RACE RELATIONS (Ην. Βασίλειο)

INTACT (Βέλγιο)

INTEREUROPEAN HUMAN AID ASSOCIATION GERMANY E.V. (Ελλάδα)

INTERNATIONAL CENTRE FOR ERITREAN REFUGEES AND ASYLUM SEEKERS (ICERAS)

INTERNATIONAL RESCUE COMMMITTEE (IRC)

INTERSOS HELLAS

INTERSOS ORGANIZZAZIONE UMANITARIA ONLUS  (Ιταλία)

ITALIAN COUNCIL FOR REFUGEES

JESUIT REFUGEE SERVICE GREECE (JRS GREECE)

JRS – PORTUGAL (Πορτογαλία)

ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ

ΚΕΝΤΡΟ ΗΜΕΡΑΣ ΒΑΒΕΛ

KHORA COMMUNITY CENTRE ATHENS (Ελλάδα)

KITRINOS HEALTHCARE (Ελλάδα)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ

ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΑ (Ελλάδα)

LAW CENTRES NETWORK  (Ην. Βασίλειο)

LEEDS NO BORDERS (Ην. Βασίλειο)

LEGAL CENTRE LESVOS (Ελλάδα)

MIGRANT VOICE (Ην. Βασίλειο)

MOBILE INFO TEAM (Greece)

MOSAICO-AZIONI PER I RIFUGIATI (Ιταλία)

MOVIMENTO DI COOPERAZIONE EDUCATIVA (MCE) (Ιταλία)

NORWEGIAN CENTRE AGAINST RACISM

NORWEGIAN ORGANISATION FOR ASYLUM SEEKERS (NOAS)

ODYSSEA (Ελλάδα)

OMANIAE VZW (Βέλγιο)

ONE HAPPY FAMILY (Ελλάδα)

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΗ

OXFAM

ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ & ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

PAR – PLATAFORMA DE APOIO AOS REFUGIADOS (Πορτογαλία)

PHYSICIANS FOR SOCIAL RESPONSIBILITY (Φινλανδία)

PLATFORM FOR INTERNATIONAL CO-OPERATION ON UNDOCUMENTED MIGRANTS (PICUM)

PROJECT ARMONIA (Ελλάδα)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

QUAKER ASYLUM AND REFUGEE NETWORK (QARN) (Ην. Βασίλειο)

REFOCUS MEDIA LABS (Πολωνία/Ελλάδα)

REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS) (Ελλάδα)

REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)

REFUGEE SUPPORT EUROPE (Ην. Βασίλειο/Κύπρος)

REFUGEE WOMEN’S CENTRE (Γαλλία)

REFUGEE YOUTH SERVICE (Ην. Βασίλειο/Γαλλία)

RESEARCH CENTRE ON ASYLUM AND MIGRATION (IGAM) (Τουρκία)

SAFE PASSAGE INTERNATIONAL 

SAMOS VOLUNTEERS (Ελλάδα)

SAVE A GIRL SAVE A GENERATION (Ισπανία) 

SHOWERPOWER FOUNDATION (Ελλάδα)

SMES EUROPA

SOCIAL HACKERS ACADEMY – SOCIAL HACKER A.M.K.E. (Ελλάδα)

SOS Racismo (Ισπανία)

STILL I RISE (Ελλάδα)

SUSSEX REFUGEE AND MIGRANT SELF SUPPORT GROUP (Ην. Βασίλειο)

SWEDISH NETWORK OF REFUGEE SUPPORT GROUPS (FARR)

TERRE DES HOMMES HELLAS (TDH HELLAS)

THE HOME PROJECT (Ελλάδα)

THE LAVA PROJECT (Ελλάδα)

THOUSAND 4 1000 (Ην. Βασίλειο)

UNITED AGAINST INHUMANITY (UAI)

VELOS YOUTH (Ελλάδα)

VEREIN FAIR (Ελβετία)

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ (RSA)

Greece: Move Asylum Seekers, Migrants to Safety Immediate Hotspot Decongestion Needed to Address COVID-19

Ελληνικά

(Athens, March 24, 2020) – Greece’s government should immediately reduce congestion in the islands’ Reception and Identification Centers (RICs) for asylum seekers and migrants to avert a public health crisis amid the coronavirus pandemic, 21 human rights and humanitarian organizations said today.

Thousands of people, including older people, those with chronic diseases, children – including very young and unaccompanied children –, pregnant women, new mothers, and people with disabilities, are trapped in dangerously overcrowded, deplorable conditions on the islands amid the COVID-19 pandemic. Forcing asylum seekers to remain in conditions that violate their rights and are harmful to their well-being, health, and dignity cannot be justified on grounds of public health, the organizations said.

International human rights law requires that the health needs of asylum seekers and migrants be addressed and, in the context of the COVID-19 pandemic, any restrictions on rights for reasons of public health or national emergency be lawful, necessary, and proportionate as well as nondiscriminatory.

On March 17, 2020, Greece’s government announced measures to prevent a coronavirus outbreak in RICs on the islands, the so-called “hotspots,” that essentially put the camps on lockdown, trapping thousands of asylum seekers and migrants. The measures include suspending all special activities and facilities in the camps, including non-formal schools, while no visitors, including members of aid organizations and agencies providing essential services, will be allowed into the RICs for at least two weeks, the Migration and Asylum Ministry said. Camp residents will be prevented through strict controls from venturing outside the facilities, even to get supplies, but also from circulating within them without good reason.

On March 22, Greece’s prime minister announced a nationwide lockdown banning “all unnecessary movement by citizens.”

As of March 22, the population of the hotspots on Lesbos, Chios, Samos, Kos, and Leros was almost 31,400 over capacity, with 37,427 people in facilities with a total capacity of just 6,095. Conditions in the centers cannot be characterized as suitable for dignified, humane living, the groups said. Extremely limited access to running water, toilets, and showers, as well as hours-long lines for food distribution and insufficient medical and nursing personnel, make it impossible to abide by the guidelines for protection from the coronavirus, putting people at significantly heightened risk in the face of the growing threat of widespread COVID-19 transmission.

Greece’s government should adopt measures to prevent an outbreak and prepare a response plan to be enacted immediately once the first case of COVID-19 in a reception center is detected. In the event of an outbreak, a quarantine that would trap tens of thousands of healthy people together with people infected by COVID-19 in the overcrowded camps, accompanied by a lack of adequate and appropriate medical preparedness and response, would almost certainly lead to preventable deaths of numerous people, the organizations said.

Greece’s government should take the measures outlined below, which will reduce the risk of COVID-19 infections among the population living in these centers and generally help protect public health:

  • Move people out of the reception centers to appropriate, small-scale centers on the mainland, such as hotels and apartments, taking necessary precautions for safe transport. This will enable the government to carry out the guidelines against the spread of the coronavirus. Priority should be given to older people, people with chronic diseases and serious underlying medical conditions, people with disabilities, pregnant women, new mothers and their children, and children, including those who are unaccompanied. Accommodation for people with disabilities should be reasonably adapted as needed, taking individual needs into account. Suitable shelters for unaccompanied children should be established immediately.
  • Adopt special measures to guarantee universal and unhampered free access to healthcare in the public system for asylum seekers, refugees, and migrants alike without discrimination, including testing and treatment for COVID-19. These groups should also have access to any preventive measures put in place in Greece in response to COVID-19, as do people in the rest of Greece. Asylum seekers should receive without delay their Provisional Insurance and Health Care Number (PAAYPA), as mandated by Common Ministerial Decision 717.2020.
  • Supply the reception centers with adequate sanitary and hygiene products and ensure continuous running water so that residents can follow the guidelines of the National Public Health Organization and the World Health Organization (WHO) regarding protection from COVID-19. Ensure frequent disinfection of common areas, bathrooms, and toilets, as well as timely collection and removal of waste.
  • Provide information to all residents of the reception centers about (a) how to prevent COVID-19 and (b) what to do and how to get help if they experience symptoms of COVID-19 in a wide range of languages, including ones that are less frequently used. People with disabilities should be provided with information in accessible formats, such as sign language, captioning, text, and easy-to-read messages. Ensure necessary responsive measures are available such as self-isolation and quarantine areas, and medical personnel with adequate training and protective gear.
  • Urgently address the situation and special needs of people living in the informal settlements adjacent to the camps, as these groups may face additional challenges due to inadequate access to water and sanitation, hygiene products, and garbage collection.
  • Ensure, until the reception centers are decongested, that they have adequate numbers of medical and nursing personnel, as well as mental health support services. Where possible, these services could be provided remotely.

“Measures to protect the public health and health of every person must be relevant and applicable for the entire population without discrimination. Everyone must be able to protect their health and not be exposed to hazardous conditions that make care and protection impossible” says Natasha Dailiani Co-coordinator of Legal Centre Lesvos.

Organizations signing the news release:
Action Aid Hellas
Amnesty International
ARSIS – Association for the Social Support of Youth
Defence for Children International Greece
ELIX NGO, Greek Forum of Refugees
Help Refugees / Choose Love
HIAS Greece
HumanRights360
Human Rights Watch
International Rescue Committee
Jesuit Refugee Service Greece (JRS Greece)
Legal Centre Lesvos
Médecins du Monde – Greece (MdM-Greece)
Network for Children’s Rights
Praksis
Refugee Legal Support
Refugee Rights Europe
Refugee Support Aegean
Solidarity Now
Terre des hommes Hellas

Ελλάδα:  Να μετακινηθούν οι Αιτούντες Άσυλο και οι Μετανάστες σε Ασφαλή Τοποθεσία

Ανάγκη άμεσης αποσυμφόρησης των Χότσποτ για την αντιμετώπιση του COVID-19

(Αθήνα, 24 Μαρτίου 2020) – Η κυβέρνηση της Ελλάδας οφείλει άμεσα να προχωρήσει στην αποσυμφόρηση των Κέντρων Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) για τους αιτούντες άσυλο και μετανάστες ώστε να αποφευχθεί μία κρίση δημόσιας υγείας εν μέσω πανδημίας κορωνοϊού, ανακοίνωσαν σήμερα 20 οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπιστικής βοήθειας.

Χιλιάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένων ηλικιωμένων, πασχόντων από χρόνιες παθήσεις, παιδιών – συμπεριλαμβανομένων επίσης νεότατων και ασυνόδευτων παιδιών, εγκύων γυναικών, νέων μητέρων και ατόμων με αναπηρία, είναι παγιδευμένα υπό άθλιες συνθήκες επικίνδυνου συνωστισμού στα νησιά εν μέσω πανδημίας COVID-19.  Το να εξαναγκάζονται οι αιτούντες άσυλο να παραμένουν υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους, είναι αδικαιολόγητο, δήλωσαν οι οργανώσεις.

Η διεθνής νομοθεσία ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτεί να αντιμετωπίζονται οι ανάγκες υγείας των αιτούντων άσυλο και μεταναστών και, στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19, οποιοιδήποτε περιορισμοί σε δικαιώματα για λόγους δημόσιας υγείας ή εθνικής έκτακτης ανάγκης απαιτείται να είναι σύννομοι, απαραίτητοι και σύμφωνοι με το μέτρο της αναλογικότητας, καθώς και να μην εμπεριέχουν διακρίσεις.

Στις 17 Μαρτίου 2020 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα για την πρόληψη της επιδημικής εξάπλωσης του κορωνοϊού σε Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) στα νησιά – στα λεγόμενα χότσποτ – που ουσιαστικά οδηγούν σε καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας (lockdown) στους καταυλισμούς, παγιδεύοντας χιλιάδες αιτούντες άσυλο και μετανάστες. Τα μέτρα περιλαμβάνουν την παύση όλων των ειδικών δραστηριοτήτων και εγκαταστάσεων στους καταυλισμούς, συμπεριλαμβανομένων των άτυπων σχολείων, ενώ δεν θα επιτρέπονται επισκέπτες, συμπεριλαμβανομένων μελών των οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας και φορέων παροχής ζωτικών υπηρεσιών, στα ΚΥΤ επί τουλάχιστον δύο εβδομάδες, ανακοίνωσε το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Μέσω αυστηρών ελέγχων οι διαμένοντες στον καταυλισμό θα παρεμποδίζονται από μετακινήσεις εκτός των εγκαταστάσεων – ακόμα και για την εξασφάλιση προμηθειών – αλλά και από την κυκλοφορία τους εντός των καταυλισμών εφόσον δεν συντρέχει σοβαρός λόγος.

Στις 22 Μαρτίου ο Έλληνας πρωθυπουργός ανακοίνωσε καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας (lockdown) σε ολόκληρη την επικράτεια, απαγορεύοντας «όλες τις μη αναγκαίες μετακινήσεις πολιτών».

Στις 22 Μαρτίου ο πληθυσμός των ΚΥΤ στη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο, την Κω και τη Λέρο ξεπερνούσε την δυναμικότητα των κέντρων κατά 31.400, καθώς 37.424 άτομα διαμένουν σε εγκαταστάσεις συνολικής δυναμικότητας 6.095 ατόμων. Οι συνθήκες στα κέντρα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως κατάλληλες για αξιοπρεπή, ανθρώπινη διαβίωση, είπαν οι οργανώσεις. Η εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό, τουαλέτες και ντουζιέρες, καθώς και η πολύωρη αναμονή σε ουρές για τη διανομή τροφίμων και η ανεπάρκεια ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού καθιστούν αδύνατη τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την προστασία από τον κορωνοϊό, θέτοντας τους ανθρώπους σε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εν όψει της αυξανόμενης απειλής ευρείας μετάδοσης του COVID-19.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να υιοθετήσει μέτρα για να παρεμποδίσει την εξάπλωση και να ετοιμάσει ένα σχέδιο ανταπόκρισης προς άμεση εφαρμογή μόλις ανιχνευτεί το πρώτο κρούσμα COVID-19 σε κέντρο υποδοχής. Σε περίπτωση εξάπλωσης, μία καραντίνα θα παγίδευε δεκάδες χιλιάδες υγιή άτομα μαζί με άτομα μολυσμένα από τον COVID-19 σε συνωστισμένους καταυλισμούς, γεγονός που σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη επαρκούς και κατάλληλης ιατρικής ετοιμότητας και ανταπόκρισης, θα οδηγούσε μετά βεβαιότητας σε πολλούς θανάτους οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν αποτραπεί, δήλωσαν οι οργανώσεις. 

Η κυβέρνηση της Ελλάδας οφείλει να λάβει τα μέτρα που περιγράφονται παρακάτω, τα οποία θα μειώσουν τον κίνδυνο λοιμώξεων από COVID-19 στους πληθυσμούς που διαβιώνουν στα κέντρα και γενικά θα βοηθήσουν στην προστασία της δημόσιας υγείας:

  • Να μετακινηθούν τα άτομα εκτός κέντρων υποδοχής σε κατάλληλα κέντρα μικρότερης κλίμακας στην ηπειρωτική χώρα, όπως ξενοδοχεία και διαμερίσματα, λαμβάνοντας όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις για την ασφαλή μετακίνηση. Αυτό θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να εφαρμόσει τις κατευθυντήριες οδηγίες κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στους ηλικιωμένους, σε άτομα με χρόνιες ασθένειες και με σοβαρές υποκείμενες παθήσεις, σε άτομα με αναπηρία, εγκύους, νέες μητέρες και τα παιδιά τους και παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των ασυνόδευτων. Οι χώροι στέγασης για τα άτομα με αναπηρίες οφείλουν να είναι εύλογα προσαρμοσμένοι, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τις ατομικές ανάγκες. Πρέπει άμεσα να δημιουργηθούν κατάλληλοι ξενώνες για ασυνόδευτα παιδιά.
  • Να υιοθετηθούν ειδικά μέτρα για την εγγύηση της καθολικής και της δωρεάν απρόσκοπτης πρόσβασης στο δημόσιο σύστημα υγείας για αιτούντες άσυλο, πρόσφυγες και μετανάστες χωρίς διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων και της θεραπείας για τον COVID-19.  Αυτές οι ομάδες οφείλουν να έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε προληπτικά μέτρα τεθούν σε εφαρμογή στην Ελλάδα ως ανταπόκριση στον COVID-19, όπως έχουν όλοι οι άνθρωποι στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι αιτούντες άσυλο πρέπει να λάβουν χωρίς καθυστέρηση τον Προσωρινό Αριθμό Ασφάλισης και Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού (ΠΑΑΥΠΑ), όπως ορίζεται από την ΚΥΑ 717.2020.
  • Να παρασχεθούν στα κέντρα υποδοχής επαρκή προϊόντα προσωπικής καθαριότητας και υγιεινής και να διασφαλιστεί το τρεχούμενο νερό προκειμένου οι διαμένοντες να είναι σε θέση να ακολουθούν τις κατευθυντήριες οδηγίες του ΕΟΔΥ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αναφορικά με την προστασία από τον ιό COVID-19. Να διασφαλιστεί η τακτική απολύμανση στους κοινόχρηστους χώρους, τα λουτρά και τις τουαλέτες, καθώς και η έγκαιρη συλλογή και διακομιδή των απορριμμάτων.
  • Να παρασχεθούν πληροφορίες σε όλους τους διαμένοντες στα κέντρα κράτησης αναφορικά (α) με την πρόληψη του COVID-19 και (β) με το τι πρέπει να κάνουν και πώς να ζητήσουν βοήθεια εάν παρουσιάσουν συμπτώματα COVID-19, σε ευρύ φάσμα γλωσσών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρησιμοποιούνται λιγότερο. Σε άτομα με αναπηρία οι πληροφορίες θα πρέπει να δοθούν σε εύληπτη μορφή, όπως νοηματική γλώσσα, υπότιτλοι, κείμενα και ευανάγνωστα μηνύματα. Να διασφαλιστεί η δυνατότητα εφαρμογής μέτρων ανταπόκρισης, όπως χώροι αυτο-απομόνωσης και καραντίνας και ύπαρξη ιατρικού προσωπικού με κατάλληλη κατάρτιση και προστατευτικό εξοπλισμό.
  • Να αντιμετωπιστούν επειγόντως η κατάσταση και οι ειδικές ανάγκες των ατόμων που διαμένουν στους άτυπους καταυλισμούς δίπλα στα ΚΥΤ, εφόσον οι ομάδες αυτές μπορεί να αντιμετωπίσουν πρόσθετες προκλήσεις λόγω της ανεπαρκούς πρόσβασης σε νερό και προσωπική καθαριότητα, σε προϊόντα υγιεινής και σε αποκομιδή απορριμμάτων.
  • Να διασφαλιστεί, μέχρι την αποσυμφόρηση των κέντρων υποδοχής, ότι υπάρχει επαρκής αριθμός ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και υπηρεσιών υποστήριξης ψυχικής υγείας. Όπου δυνατόν, αυτές οι υπηρεσίες θα μπορούσαν να παρέχονται από απόσταση.  

“Τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας και της υγείας κάθε ατόμου πρέπει να αφορούν και να εφαρμόζονται σε ολόκληρο τον πληθυσμό χωρίς διακρίσεις. Όλοι πρέπει να μπορούν να προστατεύουν την υγεία τους και να μην εκτίθενται σε επικίνδυνες συνθήκες που καθιστούν αδύνατη τη φροντίδα και την προστασία”, δηλώνει η Νατάσα Νταϊλιάνη, νόμιμη εκπρόσωπος και συνδιαχειρίστρια του Legal Centre Lesvos.

Οργανώσεις που Υπογράφουν το Δελτίο Τύπου:

Action Aid Hellas

Διεθνής Αμνηστία

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων

Defence for Children International Ελλάδα

ELIX NGO

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Help Refugees

HIAS Ελλάδος

HumanRights360

Human Rights Watch

International Rescue Committee

JRS Ελλάδας

Legal Centre Lesvos

Γιατροί του Κόσμου – Ελλάδας (MdM – Ελλάδας)

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Praksis

Refugee Legal Support

Refugee Rights Europe

Refugee Support Aegean

Solidarity Now

Terre des hommes Hellas



COVID-19 PAVES WAY FOR MASS DETENTION OF MIGRANTS

Moria Refugee Camp, March 2020

#CASTELLANO

#ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Since its election on an anti-immigrant platform, the ruling New Democracy party in Greece has publicly pushed for the establishment of closed detention centres for migrants who enter the country from Turkey, with the intention of their eventual deportation to Turkey or their country of origin.
After facing months of obstacles, including the opposition of human rights groups, local communities and governments across the Aegean islands to the construction of these closed structures, recent measures taken ostensibly to control the spread of COVID-19 are paving the way to the mass detention of migrants in Lesvos.

In both Kara Tepe Refugee Camp and Moria Refugee Camp, authorities have announced that movement outside the camp will be restricted to 100 people leaving each hour, between 7am-7pm, and that only one individual per family is allowed to leave the camps at a time. Given that the camps’ combined population is more than 20, 000 people, just 1 in 20 will be able to leave each day.

Kara Tepe Camp, which for the past four years has housed families – including many vulnerable individuals, children, and recognized refugees – has closed its gates, and the guards working there have been enforcing the above measures since last night. Those that are allowed to leave are instructed that they are only allowed to visit the next door supermarket, Lidl, and the pharmacy. Between 7pm and 7am, no one is allowed in or out of the camp.

Since this morning, the police have also blocked the main roads leading away from Moria Refugee Camp. There seems to be no system for enforcement of the above order, which is broadcast via a loudspeaker: police have been stopping most people from leaving the camp, but letting others through. Public buses continue to operate taking individuals from Mytilene to Moria Camp, but service from the Moria Camp into town was either cut or severely reduced as of today.

In Lesvos, for those outside the refugee camps, measures enforced to prevent the spread of COVID-19 are the same as those implemented throughout Greece: where indoor recreational gatherings involving 10 or more people are strongly discouraged, and citizens are strongly recommended to remain in their homes to avoid contact with people outside their immediate family circle. Circulation of people, however, has not been restricted as it has for Moria and Kara Tepe camp residents.

PREVENTION PLANS INADEQUATE TO PREVENT OR TREAT OUTBREAK

Meanwhile, plans for treatment of an eventual outbreak of COVID-19 in the camps is minimal. While police reinforcement was sent to Moria Camp this morning, no additional medical teams have been brought in. According to one medical actor, since the beginning of this week, medical actors are creating separate lines for those who have a fever and those who are seeking other medical attention, and are simply giving the former paracetamol (at arms’ length, but without any other protective measures) and advising them to return to their tents and remain in isolation for two weeks. Of course, isolation is impossible in both KaraTepe and Moria camps, as individuals normally share their living spaces with 5, 10, 20 other people. Furthermore, bad weather in recent weeks means that vulnerable and ill people may be isolated to flimsy tents in the cold and in heavy rain storms – with no safe, dry or warm place to recuperate. The island of Lesvos has only one confirmed case of COVID-19 (which did not occur in either camp); however, only the most serious cases are being sent for testing, so the actual number could be much higher.

The majority of migrants who arrived after 1 March, following the Greek government’s suspension of the right to seek asylum, continue to be held in unsanitary conditions without access to adequate medical care. A lack of running water, cramped living spaces in tents or public buses, and the inadequacy – or total lack of – hygiene facilities render basic precautionary measures impossible. However, more than 450 detainees who were previously held in the port of Mytiline have now been transferred to a closed camp on the mainland; tomorrow, there is a planned transfer of a further 189 new arrivals to closed structures elsewhere in Greece. What this demonstrates is that the state has the capacity to transfer large numbers of people – and therefore could intervene to remove the most vulnerable from the severe risks in Moria and Kara Tepe camps – but the deciding factor remains whether such relocations suit the government’s political agenda. At present, containment continues to take precedence over care.

The isolation of the two camps today seems an effort to keep the migrant population segregated from the rest of the population of the island. An outbreak now would be impossible to control, and the already strained health system would be unable to respond. It would be disingenuous to suggest that isolation of the camps is to protect the migrant population, as residents are completely lacking in any other measures to protect themselves, including access to water, soap, and ability to self isolate. Instead of protecting them, it abandons these people to the realities of a long-neglected health crisis that will be hit by a global pandemic. If rapid measures are not taken to evacuate the most vulnerable individuals and prepare for provision of emergency health care to this population, Greece is signing the death sentence for potentially hundreds of vulnerable individuals living in these camps.

___________________________________

COVID-19 ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΛΕΣΒΟ

Από την εκλογή της, βασιζόμενη σε μια αντί-μεταναστευτική πλατφόρμα, η Νέα Δημοκρατία στην Ελλάδα έχει προωθήσει δημόσια τη δημιουργία κλειστών δομών κράτησης για μετανάστες που εισέρχονται από την Τουρκία με σκοπό την τελική απέλασή τους στην Τουρκία ή τη χώρα καταγωγής τους.

Αφού αντιμετώπισαν μήνες εμπόδιων, συμπεριλαμβανομένης της αντίστασης των οργανώσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων, των τοπικών κοινοτήτων και των κυβερνώντων των νησιών του Αιγαίου, για την κατασκευή αυτών των κλειστών δομών, τα πρόσφατα μέτρα που ελήφθησαν για τον έλεγχο της εξάπλωσης του COVID-19 ανοίγουν το δρόμο για μαζική κράτηση των μεταναστών στην Λέσβο.
Τόσο για το στρατόπεδο προσφύγων του Καρα Τεπε όσο και για το στρατόπεδο προσφύγων της Mοριας, οι αρχές ανακοίνωσαν ότι η μετακίνηση εκτός τον καταυλισμών θα περιορίζεται σε 100 άτομα που θα φεύγουν κάθε ώρα, από τις 7 π.μ. έως τις 7 μ.μ. και ότι μόνο ένα άτομο ανά οικογένεια μπορεί να βγει από τα στρατόπεδα κάθε φορά . Δεδομένου ότι ο συνολικός πληθυσμός των στρατοπέδων είναι πάνω από 20.000 άτομα, μόνο 1 στους 20 θα είναι σε θέση να βγαίνει κάθε μέρα.
Το στρατόπεδο Καρα Τεπε, το οποίο τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχει φιλοξενήσει οικογένειες – συμπεριλαμβανομένων πολλών ευάλωτων ατόμων, παιδιών και αναγνωρισμένων προσφύγων – έχει κλείσει τις πύλες του και οι φρουροί που εργάζονται εκεί επιβάλλουν τα παραπάνω μέτρα από χθες το βράδυ. Για εκείνους που επιτρέπεται να βγουν, επιτρέπεται μόνο να επισκεφτούν το κοντινό σούπερ μάρκετ Lidl και το φαρμακείο. Από τις 7 το βράδυ έως τις 7 το πρωί, κανείς δεν επιτρέπεται να εισέρχεται ή να βγαίνει από το στρατόπεδο.

Από σήμερα το πρωί, η αστυνομία έχει μπλοκάρει επίσης τους κύριους δρόμους που οδηγούν μακριά από το στρατόπεδο προσφύγων της Μόριας. Φαίνεται ότι δεν υπάρχει σύστημα για την εκτέλεση της παραπάνω εντολής, η οποία μεταδίδεται μέσω ενός ηχείου: η αστυνομία αποτρέπει τους περισσότερους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το στρατόπεδο, αλλά αφήνοντας άλλους να περάσουν. Τα δημόσια λεωφορεία συνεχίζουν να λειτουργούν λαμβάνοντας άτομα από τη Μυτιλήνη στο στρατόπεδο της Μόριας, αλλά η εξυπηρέτηση από το στρατόπεδο στην πόλη είτε διακόπηκε είτε μειώθηκε σημαντικά από σήμερα.

Στη Λέσβο, για όσους δεν βρίσκονται στους καταυλισμούς, τα μέτρα που επιβάλλονται για την αποτροπή της εξάπλωσης του COVID-19 είναι τα ίδια με εκείνα που εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ελλάδα: οι εσωτερικές ψυχαγωγικές συγκεντρώσεις με 10 ή περισσότερα άτομα αποθαρρύνονται έντονα, στους κατοίκους συστήνεται αυστηρά να παραμείνουν τα σπίτια τους για να αποφύγουν την επαφή με ανθρώπους έξω από τον άμεσο οικογενειακό περιβάλλον τους. Η κυκλοφορία των ανθρώπων, ωστόσο, δεν έχει περιοριστεί όπως έχει περιοριστεί για τους κατοίκους των κατασκηνώσεων της Μόριας και του Καρα Τεπε.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ Ή ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥ

Εν τω μεταξύ, τα σχέδια αντιμετώπισης μιας ενδεχόμενης έκρηξης του COVID-19 στα στρατόπεδα είναι ελάχιστα. Ενώ αστυνομικές ενισχύσεις στάλθηκαν στην Μόρια το πρωί, δεν έχουν εισαχθεί άλλες ιατρικές ομάδες. Σύμφωνα με έναν ιατρικό παράγοντα, από την αρχή αυτής της εβδομάδας, οι ιατρικοί φορείς δημιουργούν ξεχωριστές ουρές για όσους έχουν πυρετό και για όσους αναζητούν άλλη ιατρική φροντίδα και απλά δίνουν στην πρώτη γραμμή παρακεταμόλη (από απόσταση, χωρίς όμως άλλα προστατευτικά μέτρα) και συμβουλεύοντας τους να επιστρέψουν στις σκηνές τους και να παραμείνουν απομονωμένοι για δύο εβδομάδες. Φυσικά, η απομόνωση είναι αδύνατη και στις δύο κατασκηνώσεις του Καρα Τε Πε και της Μόριας, καθώς τα άτομα συνήθως μοιράζονται τους χώρους διαμονής τους με 5, 10, 20 άλλους ανθρώπους. Επιπλέον, ο κακός καιρός τις τελευταίες εβδομάδες σημαίνει ότι οι ευάλωτοι και άρρωστοι άνθρωποι μπορούν να απομονωθούν σε υπερπλήρεις σκηνές στο κρύο και με ισχυρές βροχοπτώσεις – χωρίς ασφαλές, στεγνό ή ζεστό μέρος για να αναρρώσουν. Το νησί της Λέσβου έχει μόνο μία επιβεβαιωμένη περίπτωση του COVID-19 (που δεν συνέβη σε κανένα από τα στρατόπεδα). Ωστόσο, μόνο οι πιο σοβαρές περιπτώσεις αποστέλλονται για εξέταση, οπότε ο πραγματικός αριθμός θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλότερος.
Η πλειοψηφία των μεταναστών που έφθασαν μετά την 1η Μαρτίου, μετά την αναστολή του δικαιώματος της ελληνικής κυβέρνησης στο δικαίωμα ζήτησης ασύλου, συνεχίζουν να κρατούνται σε ανθυγιεινές συνθήκες χωρίς πρόσβαση σε επαρκή ιατρική περίθαλψη. Η έλλειψη τρεχούμενου νερού, οι περιορισμένοι χώροι διαβίωσης σε σκηνές ή δημόσια λεωφορεία και η ανεπάρκεια – ή η πλήρης έλλειψη – εγκαταστάσεων υγιεινής καθιστούν αδύνατη τη λήψη βασικών προληπτικών μέτρων. Ωστόσο, περισσότεροι από 450 κρατούμενοι που είχαν κρατηθεί στο λιμάνι της Μυτιλήνης έχουν πλέον μεταφερθεί σε κλειστή δομή στην ενδοχώρα. Αύριο, υπάρχει προγραμματισμένη μεταφορά 189 νέων αφίξεων σε κλειστές δομές σε άλλη τοποθεσία στην Ελλάδα. Αυτό αποδεικνύει ότι το κράτος έχει την ικανότητα να μεταφέρει μεγάλο αριθμό ανθρώπων και συνεπώς μπορεί να παρεμβεί για να απομακρύνει τους πιο ευάλωτους από τους σοβαρούς κινδύνους στα στρατόπεδα της Μόριας και του Καρα Τεπε, αλλά ο αποφασιστικός παράγοντας παραμένει αν οι εν λόγω μετεγκαταστάσεις είναι σύμφωνες με την πολιτική ατζέντα της κυβέρνησης . Επί του παρόντος, η συγκράτηση εξακολουθεί να έχει προτεραιότητα έναντι της περίθαλψης.

Η απομόνωση των δύο στρατοπέδων φαίνεται σήμερα ως μια προσπάθεια να διαχωριστεί ο πληθυσμός των μεταναστών από τον υπόλοιπο πληθυσμό του νησιού. Ένα ξέσπασμα τώρα θα ήταν αδύνατο να ελεγχθεί και το ήδη τεταμένο σύστημα υγείας θα ήταν ανίκανο να ανταποκριθεί. Δεν θα ήταν ειλικρινές να λεχθεί ότι η απομόνωση των καταυλισμών θα προστατεύσει τον μεταναστευτικό πληθυσμό, καθώς οι κάτοικοι στερούνται παντελώς άλλων μέτρων για να προστατευθούν, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στο νερό, το σαπούνι και την ικανότητα απομόνωσης. Αντί να τους προστατεύσει, εγκαταλείπει αυτούς τους ανθρώπους στην πραγματικότητα μιας μακρόχρονης παραγκωνισμένης κρίσης υγείας που θα πληγεί από μια παγκόσμια πανδημία. Εάν δεν ληφθούν γρήγορα μέτρα για την εκκένωση των πιο ευάλωτων ατόμων και την προετοιμασία για παροχή επείγουσας υγειονομικής περίθαλψης σε αυτόν τον πληθυσμό, η Ελλάδα υπογράφει τη θανατική ποινή για πιθανότατα εκατοντάδων ευάλωτων ατόμων που ζουν σε αυτά τα στρατόπεδα.

____________________________________

COVID-19 ALLANA EL CAMINO PARA LA DETENCIÓN MASIVA DE MIGRANTES

Desde su elección en una plataforma anti-inmigrante, el gobernante partido en Grecia, Nueva Democracia, ha presionado públicamente por el establecimiento de centros de detención cerrados para migrantes que entran al país desde Turquía, con la intención de sus eventual deportación a Turquía o a sus países de origen.

Tras encarar meses de obstáculos, incluyendo la oposición de grupos de derechos humanos, comunidades locales y gobiernos de las islas del Egeo a la construcción de estas estructuras cerradas, medidas recientes, tomadas aparentemente para controlar la propagación de COVID-19, están allanando el camino para la detención masiva de migrantes en Lesvos.

Tanto en el Campo de Refugiados Kara Tepe como en el Campo de Refugiados Moria, las autoridades han anunciado que la circulación fuera del campo se limitará a 100 personas cada hora, entre las 7:00 y las 19:00. Dado que la población total de los campos es de más de 20.000 personas, sólo 1 de cada 20 podrá salir cada día.

El campo de Kara Tepe, que durante los últimos cuatro años ha albergado a familias – incluidas muchas personas vulnerables, niños y refugiados reconocidos – ha cerrado sus puertas, y los guardias que trabajan allí han venido aplicando las medidas mencionadas desde anoche. Los que se les permite salir son instruidos que sólo se les permite ir al supermercado de al lado, Lidl, y a la farmacia. Entre las 7 de la tarde y las 7 de la mañana, nadie puede entrar o salir del campo.

A partir de esta mañana, la policía también ha bloqueado las carreteras principales que salen del campo de refugiados de Moria. No parece haber un sistema para hacer cumplir la orden mencionada, que se transmite por un altavoz: la policía ha estado impidiendo que la mayoría de la gente abandone el campo, pero dejando pasar a otros. Siguen funcionando autobuses públicos que llevan a las personas de Mitilene al campo de Moria, pero el servicio desde el campo de Moria a la ciudad se suprimiò o se redujo considerablemente a partir de hoy.

En Lesvos, para los que están fuera de los campos de refugiados, las medidas aplicadas para evitar la propagación del COVID-19 son las mismas que las aplicadas en toda Grecia: donde se desalientan enérgicamente las reuniones recreativas interiores en las que participan 10 o más personas, y se recomienda encarecidamente a los ciudadanos que permanezcan en sus hogares para evitar el contacto con personas ajenas a su entorno familiar màs cercano. Sin embargo, no se ha restringido la circulación de personas, como ha ocurrido con los residentes de los campos de Moria y Kara Tepe.

PLANES DE PREVENCIÓN INADECUADOS PARA PREVENIR O TRATAR BROTES

Mientras tanto, los planes para el tratamiento de un eventual brote de COVID-19 en los campos son mínimos. Si bien esta mañana se enviaron refuerzos de la policía al campo de Moria, no se han traído equipos médicos adicionales. Según un médico, desde el comienzo de esta semana, los médicos están creando líneas separadas para los que tienen fiebre y los que están buscando otra atención médica, y simplemente están dando el paracetamol (a la distancia de un brazo, pero sin ninguna otra medida de protección) y aconsejándoles que regresen a sus tiendas de campaña y permanezcan en aislamiento durante dos semanas.

Por supuesto, el aislamiento es imposible tanto en los campos de Karatepe como en los de Moria, ya que los individuos normalmente comparten sus espacios de vida con otras 5, 10, 20 personas. Además, el mal tiempo en las últimas semanas significa que las personas vulnerables y enfermas pueden quedarse aisladas en tiendas endeble en el frío y en las fuertes tormentas, en vez de un lugar seguro, seco o cálido para recuperarse. La isla de Lesvos sólo tiene un caso confirmado de COVID-19 (que no ocurrió en ninguno de los campos); sin embargo, sólo los casos más graves se están enviando para la prueba, por lo que el número real podría ser mucho mayor.

La mayoría de los inmigrantes que llegaron después del 1 de marzo, tras la suspensión del derecho de asilo por parte del Gobierno griego, siguen detenidos en condiciones insalubres sin acceso a una atención médica adecuada. La falta de agua corriente, el hacinamiento en las tiendas de campaña o los autobuses públicos, y la insuficiencia – o total falta de – de instalaciones higiénicas imposibilitan la adopción de medidas cautelares básicas. Sin embargo, más de 450 detenidos que anteriormente estaban detenidos en el puerto de Mitilene han sido trasladados a un campo para refugiados cerrado en el continente; mañana está previsto trasladar a otros 189 recién llegados a estructuras cerradas en otros lugares de Grecia.

Lo que esto demuestra es que el estado tiene la capacidad de transferir un gran número de personas – y por lo tanto podría intervenir para eliminar a los más vulnerables de los graves riesgos en los campos de Moria y Kara Tepe – pero el factor decisivo sigue siendo si tales deslocalizaciones se adaptan a la agenda política del gobierno. En la actualidad, la contención sigue teniendo prioridad sobre el cuidado.

El aislamiento de los dos campamentos hoy parece un esfuerzo por mantener segregada a la población migrante del resto de la población de la isla. Un brote ahora sería imposible de controlar, y el ya sobrecargado sistema de salud sería incapaz de responder.

Sería falso sugerir que el aislamiento de los campos es para proteger a la población migrante, ya que los residentes carecen por completo de cualquier otra medida para protegerse, incluido el acceso al agua, el jabón y la capacidad para aislarse. En lugar de protegerlos, los abandona a la realidad de una crisis de salud desatendida desde hace mucho tiempo que se verá afectada por una pandemia mundial. Si no se toman medidas rápidas para evacuar a las personas más vulnerables y preparar la prestación de atención sanitaria de emergencia a esta población, Grecia está firmando la pena de muerte para cientos de personas vulnerables que viven en estos campos.

NO-MAN’S LANDS FOR EUROPE’S “UNDESIRABLES”

NO-MAN’S LANDS FOR EUROPE’S “UNDESIRABLES”

ΝΕΚΡΗ ΖΩΝΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ[Scroll down for English]Μετά την ανακοίνωση του Πρωθυπουργού την 1η Μαρτίου ότι η Ελλάδα θα αναστείλει το δικαίωμα στο άσυλο, όλοι οι μετανάστες που έχουν φτάσει στα ελληνικά νησιά από την Τουρκία κρατούνται κατά την άφιξή τους σε κατάσταση αναμονής.Στο λιμάνι της Μυτιλήνης τουλάχιστον 574 άτομα – μεταξύ των οποίων μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες, άτομα με ειδικές ανάγκες και ασυνόδευτα ανήλικα – κρατούνται αυθαίρετα, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων για πάνω από 10 ημέρες. Επιπλέον 42 άτομα παραμένουν υπό αστυνομική εποπτεία στην μια πλευρά ενός δρόμου κοντά στη Σκάλα Συκαμινέας, με δύο μόνο σκηνές να κοιμηθούν. Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να επιτρέψει σε αυτούς τους ανθρώπους να υποβάλουν αιτήσεις ασύλου και επιπλέον μίλησε για τα σχέδιά της που περιλαμβάνουν την "άμεση απέλασή χωρίς εγγραφή, εάν είναι εφικτό, στις χώρες καταγωγής ή διέλευσης". Αυτό παραβιάζει σαφώς τις περιφερειακές και διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας έναντι των μεταναστών και θέτει τα άτομα αυτά σε σοβαρό κίνδυνο επαναπροώθησης.ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣΟι άνθρωποι στο λιμάνι, οι οποίοι έδωσαν απευθείας στην LCL τις πληροφορίες που περιέχονται στην παρούσα έκθεση, κρατούνται σε δυσμενείς και απάνθρωπες συνθήκες.Πολλοί αναγκάστηκαν να κοιμηθούν έξω στο τσιμεντένιο πάτωμα και χωρίς καταφύγιο για τις πρώτες μέρες της κράτησής τους. Αυτό περιλάμβανε βραδιές με έντονες βροχοπτώσεις, χωρίς αδιάβροχο κάλυμμα ή την δυνατότητα πρόσβασης σε στεγνά ρούχα την επόμενη μέρα. Αυτή την στιγμή, όλοι κρατούνται σε ένα μεταλλικό στρατιωτικό πλοίο με λεπτά στρώματα για να κοιμούνται. Πολλοί έχουν παραπονεθεί ότι δεν μπορούν να κοιμηθούν εξαιτίας του κρύου. Οι άνθρωποι είναι συνωστισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, χωρίς να υπάρχουν διατάξεις για ευάλωτες ομάδες, όπως ασυνόδευτα ανήλικα, μόνες γυναίκες, βρέφη ή άτομα με αναπηρίες. Η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη είναι αυστηρά για επείγουσες περιπτώσεις, οι οποίες μεταφέρονται στο νοσοκομείο και στη συνέχεια επιστρέφονται στο λιμάνι: οι έγκυες γυναίκες, πολλές από τις οποίες πλησιάζουν στην ημέρα του τοκετού, δεν έχουν εξετασθεί από γιατρό.Υπάρχουν μόνο οκτώ φορητές τουαλέτες – πέντε εκ των οποίων παραδόθηκαν μία εβδομάδα μετά την άφιξη των κρατουμένων – που μοιράστηκαν μεταξύ ολόκληρου του πληθυσμού. Οι τουαλέτες δεν έχουν τρεχούμενο νερό, χαρτί υγείας ή σαπούνι. Κατά τη διάρκεια της κράτησης των ατόμων στο λιμάνι, οι τουαλέτες δεν έχουν καθαριστεί. Ο προφανής κίνδυνος υγιεινής που δημιουργείται από αυτό επιδεινώνεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ντους – πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν είχαν την ευκαιρία να πλυθούν για περισσότερο από δέκα ημέρες. Εν συντομία, οι άνθρωποι δεν μπορούν να σκουπιστούν μετά τη χρήση της τουαλέτας, να πλύνουν τα χέρια τους ή να πλύνουν το σώμα τους. Κρατούνται σε συνθήκες που μπορούν να χαρακτηριστούν μόνο ως βίαιη επίθεση στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.Φαγητό σερβίρετε δύο φορές την ημέρα και οι κρατούμενοι παραπονούνται για τη διατροφική ανεπάρκεια τους – ιδιαίτερα για τα παιδιά. Το γάλα χορηγείται σε βρέφη μία φορά την ημέρα, αλλά οι γονείς ιδιαίτερα νεαρών βρεφών δήλωσαν ότι οι συνθήκες δεν είναι κατάλληλες για τα παιδιά τους. Επιπλέον, τα βρέφη παρέχονται μόνο με τρεις πάνες ανά ημέρα – παρόλο που χρειάζονται, κατά μέσον όρο, τριπλάσια ποσότητα για το πρώτο έτος της ζωής τους. Πρόκειται για ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας, το οποίο επιδεινώθηκε και πάλι από την έλλειψη εγκαταστάσεων πλύσης.Στη Σκάλα Συκαμινέας, περισσότερα από 40 άτομα έχουν κρατηθεί στον δρόμο από το βράδυ του Σαββάτου. Δεν είχαν καταφύγιο την πρώτη νύχτα της άφιξής τους και κατά τη διάρκεια της καταιγίδας που έπληξε την περιοχή, είχαν συγκεντρωθεί κάτω από την πόρτα ενός (κλειδωμένου) παρεκκλησίου. Στη συνέχεια δόθηκε μία σκηνή από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) στην οποία κοιμήθηκαν παιδιά: εχθές, δόθηκε μια δεύτερη σκηνή. Δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις αποχέτευσης και οι άνθρωποι αφέθηκαν να αφοδεύσουν στην ύπαιθρο. Τα άτομα εκεί δεν έχουν εγγραφεί και δεν τους έχουν πάρει δακτυλικά αποτυπώματα. Δεν είναι σαφές εάν θα μεταφερθούν στο λιμάνι για να ενταχθούν μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους.Δεν έχει γίνει καμία ενημέρωση από την κυβέρνηση σχετικά με το πότε – ή αν – οι κρατούμενοι θα μετακινηθούν ή αν θα τους επιτραπεί να υποβάλουν αίτηση ασύλου.ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗΚατά την άφιξη και σύμφωνα με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αναστείλει τις αιτήσεις ασύλου, οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν από τους χώρους άφιξης τους στο λιμάνι. Μετά από μερικές μέρες οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα, έδωσαν δακτυλικά αποτυπώματα και δόθηκε εντολή κράτησης 3 ημερών – η οποία, όπως δηλώθηκε, θα ακολουθούσε εντολή απέλασης.Το έγγραφο ήταν γραμμένο στα ελληνικά, πράγμα που σημαίνει ότι οι κρατούμενοι δεν μπόρεσαν να το διαβάσουν. Δεν τους δόθηκε καμία εξήγηση, γραπτή ή προφορική, σε γλώσσα που θα μπορούσαν να κατανοήσουν – παρά το γεγονός ότι περιλάμβανε μια προθεσμία 48 ωρών για να ασκηθεί έφεση για την επικείμενη εντολή απέλασης. Πολλοί πίστευαν ότι τα δακτυλικά τους αποτυπώματα υποδήλωναν ότι η διαδικασία ασύλου τους ξεκίνησε. Αντιθέτως, θα μπορούσαν κάλλιστα να καταγραφούν ως παράνομοι εισαχθέντες στην Ευρώπη – με σημαντική επίδραση σε κάθε μελλοντική υπόθεση ασύλου στην Ευρώπη.Επιπλέον, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων στο λιμάνι κρατούνται τώρα για περισσότερο από τις τρεις ημέρες που ήταν προβλεπόμενο από την εντολή κράτησης. Η κράτησή τους – ιδιαίτερα σε τέτοιες ανεπαρκείς συνθήκες – ήταν πάντα ασυμβίβαστη με το περιφερειακό και διεθνές δίκαιο. Τώρα, ωστόσο, η λήξη αυτών των εντολών κράτησης σημαίνει ότι δεν υπάρχει απολύτως καμία νομική βάση για την κράτηση τους.ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΣΤΊΡΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣΠρόκειται για μια συνεχιζόμενη πρόκληση για τις νέες αφίξεις στα νησιά του Αιγαίου να έχουν πρόσβαση στη νομική υποστήριξη. Στη Λέσβο η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος για κινητά τηλέφωνα ήταν αρχικά ένα εργαλείο για την απομόνωσή τους, έως ότου μια διαδήλωση που οργανώθηκε από κρατούμενους το Σάββατο ακολουθήθηκε από άδεια για να φορτίσουν τα τηλέφωνά τους. Στη Σάμο όμως τα τηλέφωνα των νεοαφιχθέντων – και κατά τις μαρτυρίες κάποια προσωπικά είδη – έχουν κατασχεθεί, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολο για τους νομικούς φορείς να έρθουν σε επαφή με τους κρατούμενους.Όσον αφορά τους δικηγόρους, τους είχε αρνηθεί αρχικά η πρόσβαση στο λιμάνι της Λέσβου στερώντας το δικαίωμα νομικής συνδρομής – όμως, κατόπιν εντολής του εισαγγελέα, η LCL και οι συνάδελφοί μας από άλλες οργανώσεις νομικής βοήθειας μπόρεσαν να εισέλθουν στο λιμάνι. Ωστόσο, η αστυνομία παραμένει εχθρική απαιτώντας πληροφορίες σχετικά με το που οι δικηγόροι έλαβαν τα ονόματα και τις λεπτομέρειες των κρατουμένων. Στη Χίο, οι δικηγόροι έχουν στερηθεί συστηματικά την πρόσβαση στους κρατούμενους, αναμεσά στους οποίους βρίσκονται πιο ευάλωτοι, στις αδιαφανείς διαδικασίες που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση.Από την άφιξή τους πολλές κρυφές φυλακές έχουν αποκαλυφθεί στη Βόρεια Ελλάδα, όπου τα άτομα που κρατούνται έχουν αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα κινητά τηλέφωνα έχουν κατασχεθεί από τις Αρχές στη Σάμο. Στη Λέσβο, αμέσως μετά τη δημοσίευση του BBC, την περασμένη Παρασκευή, ενός βίντεο που δείχνει παιδιά να κρατούνται εγκλωβισμένα στο λιμάνι της Μυτιλήνης – και συμπωματικά, την ημέρα που οι δικηγόροι έλαβαν τελικά πρόσβαση στους κρατουμένους – οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από το εξωτερικό φράχτη, όπου αρχικά μπορούσαν να επικοινωνούν με την οικογένεια, τις επαφές και τους νομικούς φορείς. Τώρα κρατούνται περίπου 100 μέτρα από τον εξωτερικό φράχτη.Οι δημοσιογράφοι που έχουν πρόσβαση στο λιμάνι έχουν πει ότι δεν μπορούν να μιλήσουν με τους ανθρώπους που κρατούνται εκεί και ότι μπορούν μόνο να κινηματογραφούν και να φωτογραφίζουν την περιοχή από απόσταση. Οι κρατούμενοι έχουν ήδη πει ότι αντιμετωπίζονται χειρότερα από τα ζώα: τώρα οι αρχές τους έχουν τοποθετήσει αποτελεσματικά σε ζωολογικό κήπο.ΕΝΑΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΜΠ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣΟι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι στο λιμάνι της Λέσβου αντικατοπτρίζουν τις πολιτικές που επηρεάζουν τους μετανάστες σε ολόκληρη τη νήσο. Παράνομη κράτηση (είτε στο λιμάνι είτε στο νησί στο σύνολό του): την απόλυτη ανεπάρκεια των συνθηκών υποδοχής, συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων ατόμων: κακές εγκαταστάσεις αποχέτευσης – τώρα μπροστά σε μια παγκόσμια πανδημία: και η ανοιχτή αδιαφορία για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών, τόσο από την ελληνική κυβέρνηση όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση που την χρηματοδοτεί και την υποστηρίζει, δεν είναι κάτι καινούργιο. Αυτό που βλέπουμε στο λιμάνι είναι ένας μικρόκοσμος μιας ευρύτερης διαδικασίας, στην οποία οι μετανάστες είναι πιόνια στα πολιτικά παιχνίδια που παίζουν τα κράτη που φαινομενικά δεσμεύονται να τους προστατεύσουν.Με οργή και αλληλεγγύη στεκόμαστε σε όλους τους κρατούμενους και στέλνουμε τις ευχαριστίες μας σε όσους έχουν μοιραστεί αυτές τις πληροφορίες μαζί μας.****************************NO-MAN’S LANDS FOR EUROPE’S “UNDESIRABLES”Since the Prime Minister’s announcement on 1st March that Greece would suspend the right to seek asylum, all migrants who have reached the Greek islands from Turkey are detained upon arrival, in a state of limbo.In the port of Mytilene, at least 574 people – among them young children, pregnant women, disabled individuals, and unaccompanied minors – are arbitrarily detained, the vast majority for over 10 days. A further 42 individuals are held under police supervision on the side of a road near Skala Skameia, with only two tents to sleep in. The Greek government has refused to allow these people to make applications for asylum, and has instead spoken of its plans for their “immediate deportation without registration, where possible, to their countries of origin or transit.” This is in clear violation of Greece’s regional and international obligations towards migrants, and puts these individuals at grave risk of refoulement. DETENTION IN INHUMANE CONDITIONS People in the port, who have directly provided LCL with the information contained in this report, are detained in dire and inhumane conditions. Many were forced to sleep outside, on the concrete floor and without any shelter, for the first days of their detention. This included nights of heavy rain, without waterproof cover or the chance of accessing dry clothes the next day. Now, everyone is held on a metal-floored military vessel, with thin mats to sleep on. Many have complained that they cannot sleep because of the cold. People are crammed next to each other, with no provisions made for vulnerable groups such as unaccompanied minors, single women, infants, or those with disabilities. Access to medical care is strictly for urgent cases, who are transferred to the hospital and then returned to the port; pregnant women, many of them close to term, have not been assessed by a doctor. There are only eight portable toilets – five of which were delivered a week after detainees arrived – shared between the whole population. The toilets do not have running water, toilet paper, or soap. During the time that people have been detained in the port, the toilets have not been serviced. The obvious sanitation risk that this poses is exacerbated by the fact there are no showers – meaning that people have not had the opportunity to wash for more than ten days. In brief, people are not able to wipe themselves after using the toilet, wash their hands, or bathe. They are detained in conditions that can only be described as a violent assault on human dignity. Food is served twice a day, and detainees have complained of its nutritional inadequacy – particularly for the children. Milk is given to babies once per day, but parents of particularly young infants have said that the provisions are not suitable for their children. Furthermore, babies are provided with only three diapers per day – despite infants needing, on average, triple that amount for the first year of their life. This is a chronic health issue, exacerbated again by the lack of washing facilities. In Skala Skameia, more than 40 people have been held on a roadside since Saturday night. They had no shelter on the first night of their arrival, and during the rainstorm that hit, were huddled under the portico of a (locked) chapel. One tent was subsequently provided by UNHCR, which the children slept in; yesterday, a second was brought. There are no sanitation facilities, and people are instead left to openly defecate. The individuals there have not been registered or fingerprinted. It is unclear whether they will be taken to the port to join the other detainees. There has been no update from the government as to when – or if – detainees will be moved, or whether they will be allowed to apply for asylum. NO LEGAL BASIS FOR DETENTION Upon arrival, and pursuant to the Greek government’s decision to suspend asylum applications, the detainees were taken from their landing sites to the port. After some days, they were fingerprinted, and issued with a 3-day detention order – which, it stated, would be followed by a deportation order. The paper was written in Greek, meaning that detainees were unable to read it. They were not provided with any explanation, written or oral, in a language that they could understand – despite the fact it included a 48 hour deadline to file objections to the order. Many believed that their fingerprints indicated that their asylum process was beginning. To the contrary, it could well have been to record them as illegal entrants to Europe – with profound impact on any future asylum case in Europe.Furthermore, the vast majority of people in the port have now been held for more than the three days provided for by their detention order. Their detention – particularly in such inadequate conditions – has always been inconsistent with regional and international law. Now, however, the expiration of these detention orders means that there is absolutely no individual legal basis for their containment. LEGAL SUPPORT AND ACCESS TO DETAINEESIt has been an ongoing challenge for new arrivals, across the Aegean islands, to access legal support. In Lesvos, the lack of electricity for mobile phones was initially a tool in their isolation, until a demonstration organised by detainees on Saturday was followed by permission for them to charge their phones. In Samos, however, new arrivals’ phones – and reportedly some personal possessions – have been confiscated, making it even harder for legal actors to reach detainees. Lawyers were initially denied access to the port in Lesvos, depriving individuals of their right to legal assistance – yet following an order from the Public Prosecutor, LCL and our colleagues from other legal aid organizations have been able to enter the port. Police remain hostile, however, demanding information on where lawyers obtained the names and details about detainees. In Chios, lawyers have been systematically denied access to the detainees, again detainees more vulnerable to the opaque procedures that the Greek government is implementing. Since their arrival, much the black site exposed in Northern Greece, the individuals detained have been cut off from the rest of the world. Cell-phones have been seized by authorities in Samos. In Lesvos, immediately following last Friday’s BBC publication of a video showing children caged in the Mytilene port – and coincidentally, the day after lawyers finally gained access to visit detainees – people have been moved away from the exterior fence, where they initially could communicate with family, contacts, and legal actors. They are now held approximately 100 meters from the exterior fence.Journalists who have access to the port have been told they cannot speak to people detained there, and that they can only film and photograph the area from a distance. Detainees have already said that they are treated worse than animals; now, the authorities have effectively placed them in a zoo. A MIRROR TO MORIA CAMPThe conditions faced by detainees in the port in Lesvos reflect the policies that affect migrants across the island. Unlawful containment (whether in the port, or on the island as a whole); the absolute inadequacy of reception conditions, including for vulnerable people; dire sanitation facilities – now in face of a global pandemic; and open disregard for migrants’ human rights, on the part of both the Greek government and the European Union that finances and supports it, are nothing new. What we see in the port is a microcosm of a broader process, in which migrants are pawns in the political games played by the states that are ostensibly bound to protect them. With rage and in solidarity, we stand with all the detainees, and send our thanks to those who have shared this information with us.

Slået op af Legal Centre Lesvos i Onsdag den 11. marts 2020

[Ελληνικά]

[Castellano]

Since the Prime Minister’s announcement on 1st March that Greece would suspend the right to seek asylum, all migrants who have reached the Greek islands from Turkey are detained upon arrival, in a state of limbo.

In the port of Mytilene, at least 574 people – among them young children, pregnant women, disabled individuals, and unaccompanied minors – are arbitrarily detained, the vast majority for over 10 days. A further 42 individuals are held under police supervision on the side of a road near Skala Skameia, with only two tents to sleep in. The Greek government has refused to allow these people to make applications for asylum, and has instead spoken of its plans for their “immediate deportation without registration, where possible, to their countries of origin or transit.” This is in clear violation of Greece’s regional and international obligations towards migrants, and puts these individuals at grave risk of refoulement.

DETENTION IN INHUMANE CONDITIONS
People in the port, who have directly provided LCL with the information contained in this report, are detained in dire and inhumane conditions.

Many were forced to sleep outside, on the concrete floor and without any shelter, for the first days of their detention. This included nights of heavy rain, without waterproof cover or the chance of accessing dry clothes the next day. Now, everyone is held on a metal-floored military vessel, with thin mats to sleep on. Many have complained that they cannot sleep because of the cold. People are crammed next to each other, with no provisions made for vulnerable groups such as unaccompanied minors, single women, infants, or those with disabilities. Access to medical care is strictly for urgent cases, who are transferred to the hospital and then returned to the port; pregnant women, many of them close to term, have not been assessed by a doctor.

There are only eight portable toilets – five of which were delivered a week after detainees arrived – shared between the whole population. The toilets do not have running water, toilet paper, or soap. During the time that people have been detained in the port, the toilets have not been serviced. The obvious sanitation risk that this poses is exacerbated by the fact there are no showers – meaning that people have not had the opportunity to wash for more than ten days. In brief, people are not able to wipe themselves after using the toilet, wash their hands, or bathe. They are detained in conditions that can only be described as a violent assault on human dignity.

Food is served twice a day, and detainees have complained of its nutritional inadequacy – particularly for the children. Milk is given to babies once per day, but parents of particularly young infants have said that the provisions are not suitable for their children. Furthermore, babies are provided with only three diapers per day – despite infants needing, on average, triple that amount for the first year of their life. This is a chronic health issue, exacerbated again by the lack of washing facilities.

In Skala Skameia, more than 40 people have been held on a roadside since Saturday night. They had no shelter on the first night of their arrival, and during the rainstorm that hit, were huddled under the portico of a (locked) chapel. One tent was subsequently provided by UNHCR, which the children slept in; yesterday, a second was brought. There are no sanitation facilities, and people are instead left to openly defecate. The individuals there have not been registered or fingerprinted. It is unclear whether they will be taken to the port to join the other detainees.

There has been no update from the government as to when – or if – detainees will be moved, or whether they will be allowed to apply for asylum.

NO LEGAL BASIS FOR DETENTION
Upon arrival, and pursuant to the Greek government’s decision to suspend asylum applications, the detainees were taken from their landing sites to the port. After some days, they were fingerprinted, and issued with a 3-day detention order – which, it stated, would be followed by a deportation order.

The paper was written in Greek, meaning that detainees were unable to read it. They were not provided with any explanation, written or oral, in a language that they could understand – despite the fact it included a 48 hour deadline to file objections to the order. Many believed that their fingerprints indicated that their asylum process was beginning. To the contrary, it could well have been to record them as illegal entrants to Europe – with profound impact on any future asylum case in Europe.

Furthermore, the vast majority of people in the port have now been held for more than the three days provided for by their detention order. Their detention – particularly in such inadequate conditions – has always been inconsistent with regional and international law. Now, however, the expiration of these detention orders means that there is absolutely no individual legal basis for their containment.

LEGAL SUPPORT AND ACCESS TO DETAINEES
It has been an ongoing challenge for new arrivals, across the Aegean islands, to access legal support. In Lesvos, the lack of electricity for mobile phones was initially a tool in their isolation, until a demonstration organised by detainees on Saturday was followed by permission for them to charge their phones. In Samos, however, new arrivals’ phones – and reportedly some personal possessions – have been confiscated, making it even harder for legal actors to reach detainees.

Lawyers were initially denied access to the port in Lesvos, depriving individuals of their right to legal assistance – yet following an order from the Public Prosecutor, LCL and our colleagues from other legal aid organizations have been able to enter the port. Police remain hostile, however, demanding information on where lawyers obtained the names and details about detainees. In Chios, lawyers have been systematically denied access to the detainees, again detainees more vulnerable to the opaque procedures that the Greek government is implementing.

Since their arrival, much the black site exposed in Northern Greece, the individuals detained have been cut off from the rest of the world. Cell-phones have been seized by authorities in Samos. In Lesvos, immediately following last Friday’s BBC publication of a video showing children caged in the Mytilene port – and coincidentally, the day after lawyers finally gained access to visit detainees – people have been moved away from the exterior fence, where they initially could communicate with family, contacts, and legal actors. They are now held approximately 100 meters from the exterior fence.

Journalists who have access to the port have been told they cannot speak to people detained there, and that they can only film and photograph the area from a distance. Detainees have already said that they are treated worse than animals; now, the authorities have effectively placed them in a zoo.

A MIRROR TO MORIA CAMP
The conditions faced by detainees in the port in Lesvos reflect the policies that affect migrants across the island. Unlawful containment (whether in the port, or on the island as a whole); the absolute inadequacy of reception conditions, including for vulnerable people; dire sanitation facilities – now in face of a global pandemic; and open disregard for migrants’ human rights, on the part of both the Greek government and the European Union that finances and supports it, are nothing new. What we see in the port is a microcosm of a broader process, in which migrants are pawns in the political games played by the states that are ostensibly bound to protect them.

With rage and in solidarity, we stand with all the detainees, and send our thanks to those who have shared this information with us.

ΝΕΚΡΗ ΖΩΝΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Μετά την ανακοίνωση του Πρωθυπουργού την 1η Μαρτίου ότι η Ελλάδα θα αναστείλει το δικαίωμα στο άσυλο, όλοι οι μετανάστες που έχουν φτάσει στα ελληνικά νησιά από την Τουρκία κρατούνται κατά την άφιξή τους σε κατάσταση αναμονής.

Στο λιμάνι της Μυτιλήνης τουλάχιστον 574 άτομα – μεταξύ των οποίων μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες, άτομα με ειδικές ανάγκες και ασυνόδευτα ανήλικα – κρατούνται αυθαίρετα, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων για πάνω από 10 ημέρες. Επιπλέον 42 άτομα παραμένουν υπό αστυνομική εποπτεία στην μια πλευρά ενός δρόμου κοντά στη Σκάλα Συκαμινέας, με δύο μόνο σκηνές να κοιμηθούν. Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να επιτρέψει σε αυτούς τους ανθρώπους να υποβάλουν αιτήσεις ασύλου και επιπλέον μίλησε για τα σχέδιά της που περιλαμβάνουν την “άμεση απέλασή χωρίς εγγραφή, εάν είναι εφικτό, στις χώρες καταγωγής ή διέλευσης”. Αυτό παραβιάζει σαφώς τις περιφερειακές και διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας έναντι των μεταναστών και θέτει τα άτομα αυτά σε σοβαρό κίνδυνο επαναπροώθησης.

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Οι άνθρωποι στο λιμάνι, οι οποίοι έδωσαν απευθείας στην LCL τις πληροφορίες που περιέχονται στην παρούσα έκθεση, κρατούνται σε δυσμενείς και απάνθρωπες συνθήκες.

Πολλοί αναγκάστηκαν να κοιμηθούν έξω στο τσιμεντένιο πάτωμα και χωρίς καταφύγιο για τις πρώτες μέρες της κράτησής τους. Αυτό περιλάμβανε βραδιές με έντονες βροχοπτώσεις, χωρίς αδιάβροχο κάλυμμα ή την δυνατότητα πρόσβασης σε στεγνά ρούχα την επόμενη μέρα. Αυτή την στιγμή, όλοι κρατούνται σε ένα μεταλλικό στρατιωτικό πλοίο με λεπτά στρώματα για να κοιμούνται. Πολλοί έχουν παραπονεθεί ότι δεν μπορούν να κοιμηθούν εξαιτίας του κρύου. Οι άνθρωποι είναι συνωστισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, χωρίς να υπάρχουν διατάξεις για ευάλωτες ομάδες, όπως ασυνόδευτα ανήλικα, μόνες γυναίκες, βρέφη ή άτομα με αναπηρίες. Η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη είναι αυστηρά για επείγουσες περιπτώσεις, οι οποίες μεταφέρονται στο νοσοκομείο και στη συνέχεια επιστρέφονται στο λιμάνι: οι έγκυες γυναίκες, πολλές από τις οποίες πλησιάζουν στην ημέρα του τοκετού, δεν έχουν εξετασθεί από γιατρό.

Υπάρχουν μόνο οκτώ φορητές τουαλέτες – πέντε εκ των οποίων παραδόθηκαν μία εβδομάδα μετά την άφιξη των κρατουμένων – που μοιράστηκαν μεταξύ ολόκληρου του πληθυσμού. Οι τουαλέτες δεν έχουν τρεχούμενο νερό, χαρτί υγείας ή σαπούνι. Κατά τη διάρκεια της κράτησης των ατόμων στο λιμάνι, οι τουαλέτες δεν έχουν καθαριστεί. Ο προφανής κίνδυνος υγιεινής που δημιουργείται από αυτό επιδεινώνεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ντους – πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν είχαν την ευκαιρία να πλυθούν για περισσότερο από δέκα ημέρες. Εν συντομία, οι άνθρωποι δεν μπορούν να σκουπιστούν μετά τη χρήση της τουαλέτας, να πλύνουν τα χέρια τους ή να πλύνουν το σώμα τους. Κρατούνται σε συνθήκες που μπορούν να χαρακτηριστούν μόνο ως βίαιη επίθεση στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Φαγητό σερβίρετε δύο φορές την ημέρα και οι κρατούμενοι παραπονούνται για τη διατροφική ανεπάρκεια τους – ιδιαίτερα για τα παιδιά. Το γάλα χορηγείται σε βρέφη μία φορά την ημέρα, αλλά οι γονείς ιδιαίτερα νεαρών βρεφών δήλωσαν ότι οι συνθήκες δεν είναι κατάλληλες για τα παιδιά τους. Επιπλέον, τα βρέφη παρέχονται μόνο με τρεις πάνες ανά ημέρα – παρόλο που χρειάζονται, κατά μέσον όρο, τριπλάσια ποσότητα για το πρώτο έτος της ζωής τους. Πρόκειται για ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας, το οποίο επιδεινώθηκε και πάλι από την έλλειψη εγκαταστάσεων πλύσης.

Στη Σκάλα Συκαμινέας, περισσότερα από 40 άτομα έχουν κρατηθεί στον δρόμο από το βράδυ του Σαββάτου. Δεν είχαν καταφύγιο την πρώτη νύχτα της άφιξής τους και κατά τη διάρκεια της καταιγίδας που έπληξε την περιοχή, είχαν συγκεντρωθεί κάτω από την πόρτα ενός (κλειδωμένου) παρεκκλησίου. Στη συνέχεια δόθηκε μία σκηνή από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) στην οποία κοιμήθηκαν παιδιά: εχθές, δόθηκε μια δεύτερη σκηνή. Δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις αποχέτευσης και οι άνθρωποι αφέθηκαν να αφοδεύσουν στην ύπαιθρο. Τα άτομα εκεί δεν έχουν εγγραφεί και δεν τους έχουν πάρει δακτυλικά αποτυπώματα. Δεν είναι σαφές εάν θα μεταφερθούν στο λιμάνι για να ενταχθούν μαζί με τους υπόλοιπους κρατούμενους.

Δεν έχει γίνει καμία ενημέρωση από την κυβέρνηση σχετικά με το πότε – ή αν – οι κρατούμενοι θα μετακινηθούν ή αν θα τους επιτραπεί να υποβάλουν αίτηση ασύλου.

ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ
Κατά την άφιξη και σύμφωνα με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αναστείλει τις αιτήσεις ασύλου, οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν από τους χώρους άφιξης τους στο λιμάνι. Μετά από μερικές μέρες οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα, έδωσαν δακτυλικά αποτυπώματα και δόθηκε εντολή κράτησης 3 ημερών – η οποία, όπως δηλώθηκε, θα ακολουθούσε εντολή απέλασης.

Το έγγραφο ήταν γραμμένο στα ελληνικά, πράγμα που σημαίνει ότι οι κρατούμενοι δεν μπόρεσαν να το διαβάσουν. Δεν τους δόθηκε καμία εξήγηση, γραπτή ή προφορική, σε γλώσσα που θα μπορούσαν να κατανοήσουν – παρά το γεγονός ότι περιλάμβανε μια προθεσμία 48 ωρών για να ασκηθεί έφεση για την επικείμενη εντολή απέλασης. Πολλοί πίστευαν ότι τα δακτυλικά τους αποτυπώματα υποδήλωναν ότι η διαδικασία ασύλου τους ξεκίνησε. Αντιθέτως, θα μπορούσαν κάλλιστα να καταγραφούν ως παράνομοι εισαχθέντες στην Ευρώπη – με σημαντική επίδραση σε κάθε μελλοντική υπόθεση ασύλου στην Ευρώπη.

Επιπλέον, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων στο λιμάνι κρατούνται τώρα για περισσότερο από τις τρεις ημέρες που ήταν προβλεπόμενο από την εντολή κράτησης. Η κράτησή τους – ιδιαίτερα σε τέτοιες ανεπαρκείς συνθήκες – ήταν πάντα ασυμβίβαστη με το περιφερειακό και διεθνές δίκαιο. Τώρα, ωστόσο, η λήξη αυτών των εντολών κράτησης σημαίνει ότι δεν υπάρχει απολύτως καμία νομική βάση για την κράτηση τους.

ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΣΤΊΡΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
Πρόκειται για μια συνεχιζόμενη πρόκληση για τις νέες αφίξεις στα νησιά του Αιγαίου να έχουν πρόσβαση στη νομική υποστήριξη. Στη Λέσβο η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος για κινητά τηλέφωνα ήταν αρχικά ένα εργαλείο για την απομόνωσή τους, έως ότου μια διαδήλωση που οργανώθηκε από κρατούμενους το Σάββατο ακολουθήθηκε από άδεια για να φορτίσουν τα τηλέφωνά τους. Στη Σάμο όμως τα τηλέφωνα των νεοαφιχθέντων – και κατά τις μαρτυρίες κάποια προσωπικά είδη – έχουν κατασχεθεί, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολο για τους νομικούς φορείς να έρθουν σε επαφή με τους κρατούμενους.

Όσον αφορά τους δικηγόρους, τους είχε αρνηθεί αρχικά η πρόσβαση στο λιμάνι της Λέσβου στερώντας το δικαίωμα νομικής συνδρομής – όμως, κατόπιν εντολής του εισαγγελέα, η LCL και οι συνάδελφοί μας από άλλες οργανώσεις νομικής βοήθειας μπόρεσαν να εισέλθουν στο λιμάνι. Ωστόσο, η αστυνομία παραμένει εχθρική απαιτώντας πληροφορίες σχετικά με το που οι δικηγόροι έλαβαν τα ονόματα και τις λεπτομέρειες των κρατουμένων. Στη Χίο, οι δικηγόροι έχουν στερηθεί συστηματικά την πρόσβαση στους κρατούμενους, αναμεσά στους οποίους βρίσκονται πιο ευάλωτοι, στις αδιαφανείς διαδικασίες που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση.

Από την άφιξή τους πολλές κρυφές φυλακές έχουν αποκαλυφθεί στη Βόρεια Ελλάδα, όπου τα άτομα που κρατούνται έχουν αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα κινητά τηλέφωνα έχουν κατασχεθεί από τις Αρχές στη Σάμο. Στη Λέσβο, αμέσως μετά τη δημοσίευση του BBC, την περασμένη Παρασκευή, ενός βίντεο που δείχνει παιδιά να κρατούνται εγκλωβισμένα στο λιμάνι της Μυτιλήνης – και συμπωματικά, την ημέρα που οι δικηγόροι έλαβαν τελικά πρόσβαση στους κρατουμένους – οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από το εξωτερικό φράχτη, όπου αρχικά μπορούσαν να επικοινωνούν με την οικογένεια, τις επαφές και τους νομικούς φορείς. Τώρα κρατούνται περίπου 100 μέτρα από τον εξωτερικό φράχτη.

Οι δημοσιογράφοι που έχουν πρόσβαση στο λιμάνι έχουν πει ότι δεν μπορούν να μιλήσουν με τους ανθρώπους που κρατούνται εκεί και ότι μπορούν μόνο να κινηματογραφούν και να φωτογραφίζουν την περιοχή από απόσταση. Οι κρατούμενοι έχουν ήδη πει ότι αντιμετωπίζονται χειρότερα από τα ζώα: τώρα οι αρχές τους έχουν τοποθετήσει αποτελεσματικά σε ζωολογικό κήπο.

ΕΝΑΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΜΠ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ

Οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι στο λιμάνι της Λέσβου αντικατοπτρίζουν τις πολιτικές που επηρεάζουν τους μετανάστες σε ολόκληρη τη νήσο. Παράνομη κράτηση (είτε στο λιμάνι είτε στο νησί στο σύνολό του): την απόλυτη ανεπάρκεια των συνθηκών υποδοχής, συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων ατόμων: κακές εγκαταστάσεις αποχέτευσης – τώρα μπροστά σε μια παγκόσμια πανδημία: και η ανοιχτή αδιαφορία για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών, τόσο από την ελληνική κυβέρνηση όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση που την χρηματοδοτεί και την υποστηρίζει, δεν είναι κάτι καινούργιο. Αυτό που βλέπουμε στο λιμάνι είναι ένας μικρόκοσμος μιας ευρύτερης διαδικασίας, στην οποία οι μετανάστες είναι πιόνια στα πολιτικά παιχνίδια που παίζουν τα κράτη που φαινομενικά δεσμεύονται να τους προστατεύσουν.

Με οργή και αλληλεγγύη στεκόμαστε σε όλους τους κρατούμενους και στέλνουμε τις ευχαριστίες μας σε όσους έχουν μοιραστεί αυτές τις πληροφορίες μαζί μας.

TIERRA DE NADIE PARA LOS “INDESEABLES” DE EUROPA. 

Desde que el Primer Ministro anunció el 1 de marzo que Grecia suspendería el derecho a solicitar asilo, todos los migrantes que han llegado a las islas griegas desde Turquía son detenidos a su llegada, quedando en un estado de limbo.

En el puerto de Mitilene, al menos 574 personas -entre ellas niños pequeños, mujeres embarazadas, personas discapacitadas y menores no acompañados- son detenidas arbitrariamente, la gran mayoría durante más de 10 días. Otras 42 personas están detenidas bajo supervisión policial a la orilla de una carretera cerca de Skala Skameia, con sólo dos tiendas para dormir. El gobierno griego se ha negado a permitir que estas personas soliciten asilo, y en su lugar ha hablado de sus planes para su “deportación inmediata sin registro, cuando sea posible, a sus países de origen o tránsito”. Esto constituye una clara violación de las obligaciones regionales e internacionales de Grecia con respecto a los migrantes y pone a estas personas en grave riesgo de devolución, refoulment.

DETENCIÓN EN CONDICIONES INHUMANAS.

La gente del puerto, que ha proporcionado directamente a LCL la información contenida en este informe, está detenida en condiciones terribles e inhumanas.

Muchos fueron obligados a dormir afuera, en concreto en el suelo y sin ningún tipo de cobijo, durante los primeros días de su detención. Esto incluía noches de lluvia intensa, sin nada impermeable para cubrirse y sin  la posibilidad de acceder a ropa seca al día siguiente. Ahora, todos son retenidos en una nave militar con suelo de metal, y sobre unas delgadas esterillas para dormir. Muchos se han quejado de que no pueden dormir debido al frío. Las personas están hacinadas unas al lado de otras, sin que se tomen medidas para los grupos vulnerables como los menores no acompañados, las mujeres solteras, los bebés o los discapacitados. El acceso a la atención médica es estrictamente para los casos urgentes, que son trasladados al hospital y luego devueltos al puerto; las mujeres embarazadas, muchas de ellas próximas al parto, no han sido evaluadas por un médico.

Sólo hay ocho retretes portátiles -cinco de los cuales fueron entregados una semana después de la llegada de los detenidos- que se reparten entre toda la población. Los retretes no tienen agua corriente, papel higiénico ni jabón. Durante el tiempo que la gente ha estado detenida en el puerto, los baños no han sido reparados. El evidente riesgo sanitario que esto supone se ve agravado por el hecho de que no hay duchas, lo que significa que la gente no ha tenido la oportunidad de lavarse durante más de diez días. En resumen, la gente no puede limpiarse después de usar el baño, lavarse las manos o bañarse. Están detenidos en condiciones que sólo pueden ser descritas como un asalto violento a la dignidad humana.

La comida se sirve dos veces al día, y los detenidos se han quejado de su insuficiencia nutricional, especialmente en el caso de los niños. Se da leche a los bebés una vez al día, pero los padres de bebés particularmente pequeños han dicho que las provisiones no son adecuadas para sus hijos. Además, a los bebés sólo se les dan tres pañales al día, a pesar de que los niños necesitan, en promedio, el triple de esa cantidad durante el primer año de su vida. Se trata de un problema de salud crónico, exacerbado una vez más por la falta de instalaciones para lavarse.

En Skala Skameia, más de 40 personas han sido retenidas al borde de la carretera desde el sábado por la noche. No tenían ningún refugio la primera noche de su llegada, y durante la tormenta que golpeó, se cobijaron bajo el pórtico de una capilla (cerrada). Una tienda de campaña fue proporcionada posteriormente por ACNUR, en la que los niños durmieron; ayer, se trajo una segunda. No hay instalaciones sanitarias, y en su lugar se deja que la gente defeque abiertamente. Las personas que están allí no han sido registradas ni se les han tomado las huellas dactilares. Todavía no está claro si se les llevará al puerto para que se unan a los demás detenidos.

El gobierno tampoco ha informado de cuándo o si se trasladará a los detenidos o si se les permitirá solicitar asilo.

AUSENCIA DE BASE LEGAL PARA LA DETENCIÓN

A su llegada, y de acuerdo con la decisión del gobierno griego de suspender las solicitudes de asilo, los detenidos fueron llevados de sus lugares de desembarco al puerto. Después de algunos días, fueron llevados a la comisaría de policía, se les tomaron las huellas dactilares y se les emitió una orden de detención de 3 días que, según se dijo, sería seguida de una orden de deportación.

El papel estaba escrito en griego, lo que significa que los detenidos no podían leerlo. No se les dio ninguna explicación, escrita u oral, en un idioma que pudieran entender, a pesar de que incluía un plazo de 48 horas para apelar la inminente amenaza de deportación. Muchos creían que sus huellas dactilares indicaban que su proceso de asilo estaba comenzando. Por el contrario, bien podría haber sido para registrarlos como personas entrando de forma ilegal en Europa – con un profundo impacto en cualquier futuro caso de asilo en Europa.

Además, la gran mayoría de las personas en el puerto han sido retenidas durante más de los tres días previstos por su orden de detención. Su detención -en particular en condiciones tan inadecuadas- siempre ha sido incompatible con el derecho nacional e internacional. Ahora, sin embargo, la caducidad de estas órdenes de detención significa que no hay absolutamente ninguna base jurídica individual para su contención.

APOYO LEGAL Y ACCESO A LOS DETENIDOS.

Inicialmente se negó a los abogados el acceso al puerto de Lesvos, privando a las personas de su derecho a la asistencia jurídica; sin embargo, tras una orden del Fiscal General, LCL y nuestros colegas de otras organizaciones de asistencia jurídica han podido entrar en el puerto. No obstante, la policía se sigue mostrando hostil y exige información sobre el lugar en que los abogados obtuvieron los nombres y detalles de los detenidos. En Chios, se ha negado sistemáticamente a los abogados el acceso a los detenidos, una vez más los detenidos son más vulnerables a los procedimientos opacos que el gobierno griego está implementando.

Desde su llegada, ya visto en el agujero negro del Norte de Grecia, los detenidos han sido aislados del resto del mundo. Los teléfonos móviles han sido incautados por las autoridades de Samos. En Lesvos, inmediatamente después de la publicación por la BBC el viernes pasado de un video que mostraba niños enjaulados en el puerto de Mytilene -y coincidentemente, el día después de que los abogados finalmente obtuvieron acceso para visitar a los detenidos- las personas han sido alejadas de la valla exterior, donde inicialmente podían comunicarse con sus familiares, contactos y actores legales. Ahora están detenidos a unos 100 metros de la valla exterior.

A los periodistas que tienen acceso al puerto se les ha dicho que no pueden hablar con las personas detenidas allí, y que sólo pueden filmar y fotografiar la zona a distancia. Los detenidos ya han dicho que se les trata peor que a los animales; ahora, las autoridades los han colocado efectivamente en un zoológico.

UN ESPEJO DE MORIA.

Las condiciones a las que se enfrentan los detenidos en el puerto de Lesvos reflejan las políticas que afectan a los migrantes de toda la isla. La detención  ilegal (ya sea en el puerto o en la isla en su conjunto); la absoluta insuficiencia de las condiciones en lel momento de recepción, incluso para las personas vulnerables; las instalaciones sanitarias deficientes -ahora frente a una pandemia mundial-; y el desprecio abierto de los derechos humanos de los migrantes, tanto por parte del Gobierno griego como de la Unión Europea que lo financia y apoya, no son nada nuevo. Lo que vemos en el puerto es un microcosmos de un proceso más amplio, en el que los migrantes son peones en los juegos políticos de los Estados que supuestamente están obligados a protegerlos.

Con rabia y en solidaridad, estamos con todos los detenidos, y enviamos nuestro agradecimiento a aquellos que han compartido esta información con nosotros.

“Protect our laws and humanity!” Open Letter by 120 Organizations

{Greek text here}

To:

Prime Minister of the Hellenic Republic, Kyriakos Mitsotakis

President of the European Parliament, David Sassoli

President of the European Council, Charles Michel

President of the European Commission, Ursula von der Leyen

Athens, 6 March 2020 – The undersigned organisations are deeply concerned about recent developments at the Evros border and the Aegean islands where people are stranded at the borders of Europe, instrumentalized for political purposes, and subject to violations of their rights. We are also deeply concerned about the way the authorities of Greece and the European Union are handling new arrivals. Equally alarming are the extreme actions by security forces against refugees and by civilians against staff of human rights and humanitarian organizations. We would also like to point out that the climate of panic and rhetoric of ‘asymmetric threat’ –also promoted by the authorities– does not reflect reality and seriously affects not only vulnerable refugees- but also our society and the rule of law as a whole.

Specifically:

We firmly express our opposition to the recent decisions of the Greek Governmental Council on Foreign Affairs and Defense (KYSEA), and in particular the adoption of the Emergency Legislative Decree, which stipulates the suspension of the right to seek asylum for all people entering the country and their return without registration, to their countries of origin or transit. Applying such a regulatory provision is inhumane and illegal as it violates the fundamental principle of non-refoulement, incurs international responsibilities for Greece and endangers human lives. It is beyond dispute that Greece has the sovereign competence to control its borders and to manage any crossings there. Nevertheless, the right to seek asylum is a fundamental human right enshrined in the Universal Declaration of Human Rights and the EU Charter of Fundamental Rights.

We also denounce the attacks on organizations that defend human rights and humanitarian organizations, noting that without the support of these organizations, the refugee management system in Greece would collapse. In addition, solidarity has been stigmatized and become the target of suspicion, which has been also exacerbated by members of the Government, fomenting violence and lawlessness in society in general. We denounce any statements, actions or policies that foment or tolerate bigotry.

We call upon the Greek Government to:

Withdraw the illegal and unconstitutional Emergency Legislative Decree and to respect the obligations of the Greek State concerning the protection of human life and rescue at sea and at the land borders.

• Immediately stop returning people to states where their lives and freedom are at risk, or where they are at risk of being subjected to torture or other inhuman or degrading treatment or punishment.

Immediately alleviate overcrowding on the islands by relocating asylum seekers to the mainland, protecting their well-being and health. Priority should be given to the most vulnerable, unaccompanied minors and families with children.

• Take the necessary measures to protect every person from acts of violence, victimization and racism.

We recall that the EU should assume substantial responsibilities for the protection of people on the move in a manner that demonstrates respect for human dignity and lawfulness and as a matter of shared responsibility among EU member states in the context of managing what is, first and foremost, a European issue. The right to asylum and the respect for the principle of non-refoulement are fundamental elements of international and EU law and therefore the authorities of the European Union must take the necessary measures for their protection.

Therefore:

The European Commission, as the guardian of the Treaties, should protect the right to asylum as enshrined in EU law. Therefore, it should reverse the “aspida (shield)” rhetoric used by Greece and urge it to assume its legal obligations.

• EU Member States should re-establish immediately the mechanisms for the relocation of refugees and asylum seekers from Greece to other Member States, in a fair and rational manner, with priority given to unaccompanied children. EU Member States should increase resettlement of refugees directly from Turkey.

• EU Member States and institutions should revise the EU-Turkey Statement, which –in addition to legal lacunae– has now proven to be an unpredictable and unsustainable political tool for border management.

In closing, we call on all sides to respect the law and safeguard European democratic values. Any further backsliding will have major consequences on European societies, European democracy and the rule of law.

List of Signatories

ACCIÓN POLITEIA (Spain)
ACTIONAID HELLAS

ACTIONAID INTERNATIONAL

ACTIONAID ITALIA

ADDART (Greece)

AED EUROPEAN DEMOCRATIC LAWYERS (Germany)

AIDOS – ASSOCIAZIONE ITALIANA DONNE PER LO SVILUPPO

ΑΙΤΙΜΑ (Greece)

ALLIANCE FOR AFRICAN ASSISTANCE (Italy)

AMNESTY INTERNATIONAL

ANASA CULTURAL CENTER (Greece)

ANTIGONE (Greece)

AOI, ASSOCIATION OF ITALIAN NGO’S FOR COOPERATION AND SOLIDARITY

ARSIS – ASSOCIATION FOR THE SUPPORT OF YOUTH (Greece)

ASGI  ASSOCIAZIONE PER GLI STUDI GIURIDICI SULL’IMMIGRAZIONE

ASINITAS, ROMA (INTERCULTURAL CENTERS) (Italy)

ASSOCIATION DE SOUTIEN AUX TRAVAILLEURS IMMIGRES – ASTI ASBL (Luxembourg)

ASSOCIATION FOR INTEGRATION AND MIGRATION (Czech Republic) 

ASSOCIATION FOR LEGAL INTERVENTION (Poland) 

ASOCIACIÓN POR TI MUJER (Spain) 

BABEL DAY CENTER (Greece)

BAOBAB EXPERIENCE (Italy)

BORDER CRIMINOLOGIES-OXFORD UNIVERSITY (UK)

BORDERLINE-EUROPE HUMAN RIGHTS WITHOUT BORDERS (Germany)

CARITAS HELLAS

CENTRE DIOTIMA (Greece)

CENTRE FOR TRAUMA, ASYLUM AND REFUGEES, UNIVERSITY OF ESSEX (UK)

CHANGE MAKERS LAB (Greece)

CHILD AND YOUTH CARE ASSOCIATION (SMAN) (Greece)

CIRÉ (COORDINATION ET INITIATIVES POUR REFUGIES ET ÉTRANGERS) (Belgium)

DANISH REFUGEE COUNCIL (DRC)

DEFENCE FOR CHILDREN INTERNATIONAL GREECE

DUTCH COUNCIL FOR REFUGEES (DCR)

DUTCH LEAGUE FOR HUMAN RIGHTS (Netherlands)

ECOLOGICAL MOVEMENT OF THESSALONIKI (Greece)

ECHO100PLUS (Greece)

EDUCATIONAL INNOVATION (Greece)

ELIX (Greece)

END FGM EUROPEAN NETWORK

EPAPSY (Greece)

EQUAL RIGHTS BEYOND BORDERS (Greece)

EUROPEAN ANTIPOVERTY NETWORK (EAPN)

EUROPEAN COUNCIL ON REFUGEES AND EXILES (ECRE)

FIX IN ART (Greece)

FORENSIC ARCHITECTURE (Greece)

FUNDACION CEPAIM (Spain)

GAASBEEK EN GAASBEEK ADVOCATEN (Netherlands)

GENERATION 2.0 RED (Greece)

GHENT UNIVERSITY – CESSMIR (Belgium)

GREEK COUNCIL FOR REFUGEES (GCR)

GREEK FORUM OF MIGRANTS

GREEK FORUM OF REFUGEES

GREEK NETWORK FOR THE RIGHT TO SHELTER AND HOUSING

HELLENIC ANTIPOVERTY NETWORK

HELLENIC LEAGUE FOR HUMAN RIGHTS (HLHR)

HELP REFUGEES / CHOOSE LOVE

ΗΙΑS GREECE

HIGGS (Greece)

HUMANRIGHTS360 (Greece)

HUMAN RIGHTS WATCH

IMMIGRANT COUNCIL OF IRELAND  

INITIATIVE FOR THE DETAINEES’ RIGHTS (Greece)

INTER ALIA (Greece)

INTERNATIONAL RESCUE COMMMITTEE (IRC)

INTERSOS HELLAS 

INTERSOS ORGANIZZAZIONE UMANITARIA ONLUS (Italy)

IRISH ANTIPOVERTY NETWORK

ITALIAN COUNCIL FOR REFUGEES

JRS PORTUGAL

LEGAL CENTRE LESVOS (Greece)

LEROS SOLIDARITY NETWORK (Greece)

LESVOS SOLIDARITY (Greece)

MED.IN MEDICAL INTERVENTION (Greece)

MEDECINS DU MONDE – GREECE (MDM – GREECE)

MEDECINS SANS FRONTIERES – GREECE (MSF – GREECE)

MELISSA NETWORK (Greece)

ΜΕΤΑDRASI (Greece)

METHORIA LAST RIGHTS (Greece)

NETWORK FOR CHILDREN’S RIGHTS (Greece)

ODYSSEA (Greece)

OMANIAE VZW ORGANISATIE (Belgium)

OMNES (Greece)

ORGANIZATION EARTH (Greece)

OXFAM

PAX CHRISTI INTERNATIONAL (Belgium) 

PHYSICIANS FOR SOCIAL RESPONSIBILITY (Finland)

PLATFORM FOR INTERNATIONAL CO-OPERATION ON UNDOCUMENTED MIGRANTS (PICUM)

PRAKSIS (Greece)

RAV REPUBLICAN LAWYERS ASSOCIATION (Germany)

RED ACOGE (Spain)   

REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS) (Greece)

REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)

REFUGEE SUPPORT AEGEAN (RSA) (Greece)

REFUGEE TRAUMA INITIATIVE (Greece)

SAFE PASSAGE INTERNATIONAL

SCHEDIA STIN POLI –ARTISTIC PEDAGOGIC YOUTH ORGANIZATION (Greece)

SERVICE CIVIL INTERNATIONAL-HELLAS

SOCIETY FOR INTERNATIONAL DEVELOPMENT (SID)

SOLIDARITYNOW (Greece)

SOS RACISMO (Spain)

STATE OF CONCEPT (Greece)

STATEWATCH (UK)

STIL-UTRECHT (Netherlands)

SYMBIOSIS-SCHOOL OF POLITICAL STUDIES (Greece)

SYMBOLO – ROMA NORDOVEST PER LA SINISTRA (Italy)

SYNDICAT INTERPROFESSIONNEL DE TRAVAILLEUSES ET TRAVAILLEURS (SIT) (Switzerland)

TEXNODROMO (Greece)

TERRE DES HOMMES HELLAS

THALASSA OF SOLIDARITY (Greece)

THE DAY OF THE ENDANGERED LAWYER FOUNDATION (Netherlands)

THE HOME PROJECT (Greece)

THE INTERNATIONAL REFUGEE ASSISTANCE PROJECT (IRAP) (USA)

THE ROUTES OF THE OLIVE TREE (Greece)

THESSALONIKI PRIDE (Greece)

ΤHESS DICTIO – VOLUNTARY ORGANIZATIONS’ NETWORK OF THESSALONIKI (Greece)

TRANSGENDER SUPPORT ASSOCIATION (Greece)

VICTORIA SQUARE PROJECT (Greece)

VLUCHTELINGEN ONDERSTEUNING SINT-NIKLAAS (Belgium)

WORLD WITHOUT WARS AND VIOLENCE (Greece)

Photo Credit: Daphne Tolis

Greek

Προστατέψτε τη νομιμότητα και την ανθρωπιά!

Ανοιχτή Επιστολή 120 Οργανώσεων

Προς

Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, David Sassoli,

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,  Charles Michel

Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen,

Αθήνα, 6 Μαρτίου 2020 – Οι οργανώσεις που υπογράφουμε αυτό το κείμενο εκφράζουμε τη βαθιά ανησυχία μας για τα όσα εξελίσσονται τις τελευταίες ημέρες στα σύνορά μας στον Έβρο και τα νησιά με την πολιτική εργαλειοποίηση και τη θυματοποίηση ανθρώπων που έχουν παγιδευτεί στα σύνορα της Ευρώπης. Επίσης, για τον τρόπο που οι Αρχές της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαχειρίζονται τις νέες αφίξεις, καθώς και για ακραίες συμπεριφορές που παρατηρήθηκαν από τα σώματα ασφαλείας εναντίον των προσφύγων και από πολίτες εναντίον στελεχών των ανθρωπιστικών οργανώσεων. Επισημαίνουμε ότι το κλίμα πανικού και των λογικών “ασύμμετρης απειλής”, που καλλιεργείται και από τις αρχές είναι αναντίστοιχο με την πραγματικότητα και πλήττει σοβαρά όχι μόνο τους πρόσφυγες, –ανθρώπους κατατρεγμένους και ευάλωτους– αλλά και την ίδια την κοινωνία και το κράτος δικαίου.

Συγκεκριμένα:

Eκφράζουμε κατηγορηματικά την αντίθεσή μας στις πρόσφατες αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) και κυρίως την έκδοση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, σύμφωνα με την οποία έχει ανασταλεί η υποβολή αιτήσεων χορήγησης ασύλου όσων εισέρχονται στη χώρα και προβλέπεται η επιστροφή τους, χωρίς καταγραφή, στη χώρα καταγωγής ή διέλευσης. Η εφαρμογή μιας τέτοιας ρύθμισης συνιστά μέτρο απάνθρωπο και παράνομο, καθώς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της μη επαναπροώθησης, επισύρει τη διεθνή ευθύνη της χώρας μας, και θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Δεν αμφισβητείται ότι η Ελλάδα έχει την κυριαρχική αρμοδιότητα  να ελέγχει τα σύνορά της και να διαχειρίζεται τις όποιες διελεύσεις από αυτά, όμως τo δικαίωμα στο άσυλο είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα κατοχυρωμένο από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και δεν πρέπει να καταστρατηγείται. 

Επίσης καταγγέλλουμε τις επιθέσεις  κατά  ανθρωπιστικών οργανώσεων και οργανώσεων για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, καθώς και την ανοχή  και την καλλιέργεια μισαλλοδοξίας, επισημαίνοντας ότι χωρίς την συμβολή των οργανώσεων αυτών στο όποιο σύστημα διαχείρισης του προσφυγικού έχει εδραιωθεί, αυτό θα οδηγηθεί σε κατάρρευση. Το δε κλίμα καχυποψίας ενάντια στην αλληλεγγύη, το οποίο προωθείται και από εκπροσώπους της κυβέρνησης, καλλιεργεί τη βία και την ανομία στην ευρύτερη κοινωνία.

Απευθυνόμαστε κατ’ αρχήν στην ελληνική Κυβέρνηση ζητώντας:

  • Να αποσυρθεί η παράνομη και αντισυνταγματική πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και να τηρηθούν οι  υποχρεώσεις της Ελληνικής Πολιτείας σχετικά με την προστασία της ανθρώπινης ζωής και τη διάσωση στα θαλάσσια και χερσαία  σύνορα. Επίσης, να σταματήσουν  άμεσα οι επιστροφές ανθρώπων σε κράτη όπου κινδυνεύει  η ζωή, η ελευθερία τους ή κινδυνεύουν να υποβληθούν σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση.
  • Να διενεργηθεί  άμεσα η  αποσυμφόρηση των νησιών με μετεγκατάσταση αιτούντων άσυλο στην ενδοχώρα και με ειδική μέριμνα για την προστασία της υγείας τους.  Προτεραιότητα να δίνεται στους πλέον ευάλωτους, στα ασυνόδευτα και στις οικογένειες με παιδιά.
  • Να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας κάθε προσώπου  από εκδηλώσεις και πράξεις βίας, στοχοποίησης και ρατσισμού.

Απευθυνόμαστε στα Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπενθυμίζοντας ότι:

  • Η ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει ουσιαστικές ευθύνες προστασίας των ανθρώπων που μετακινούνται στο πλαίσιο της διαχείρισης ενός κατεξοχήν ευρωπαϊκού ζητήματος, με γνώμονα το σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις αρχές δικαίου.  Το δικαίωμα στο άσυλο και η τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης αποτελούν βασικά στοιχεία του διεθνούς και του ενωσιακού δικαίου και ως εκ τούτου οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την προάσπισή τους.
  • Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως «θεματοφύλακας των Συνθηκών» (guardian of the Treaties) θα πρέπει να προστατεύσει το δικαίωμα στο άσυλο, όπως αυτό κατοχυρώνεται στη νομοθεσία της ΕΕ. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αντιστρέψει τη ρητορική περί «ασπίδας» και να παροτρύνει την Ελλάδα να αναλάβει τις νομικές της υποχρεώσεις.
  • Είναι αναγκαία η άμεση ανασύσταση μηχανισμών μετεγκατάστασης  προσφύγων και αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα προς άλλα κράτη μέλη, με δίκαιο και ορθολογικό τρόπο και με προτεραιότητα στα ασυνόδευτα παιδιά. Επίσης, προτείνεται και η επανεγκατάσταση προσφύγων απευθείας από την Τουρκία σε κράτη-μέλη  της ΕΕ. 
  • Επίσης αναγκαία είναι η αναθεώρηση της θέσης της ΕΕ για την Κοινή Δήλωση ΕΕ- Τουρκίας, η οποία -πέραν των ελλειμμάτων νομιμότητας- έχει αποδειχθεί πλέον ότι αποτελεί απρόβλεπτο και μη βιώσιμο πολιτικό εργαλείο για τη διαχείριση των συνόρων.

Κλείνοντας, καλούμε όλες τις πλευρές στην τήρηση  της νομιμότητας και στην επαγρύπνηση για τη διασφάλιση των ευρωπαϊκών δημοκρατικών αξιών. Οποιαδήποτε περαιτέρω διολίσθηση θα πλήξει με ανυπολόγιστες συνέπειες τις κοινωνίες μας, τη δημοκρατία στην Ευρώπη και το κράτος δικαίου. 

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

ACCIÓN POLITEIA (Ισπανία)

ACTIONAID HELLAS

ACTIONAID INTERNATIONAL

ACTIONAID ITALIA

ADDART

AED EUROPEAN DEMOCRATIC LAWYERS (Γερμανία)

AIDOS – ASSOCIAZIONE ITALIANA DONNE PER LO SVILUPPO (Ιταλία)

ΑΙΤΗΜΑ

ALLIANCE FOR AFRICAN ASSISTANCE (Ιταλία)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΛΕΣΒΟΥ

ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ (ΦΙΞ IN ART)

ANTIΓΟΝΗ – ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΒΙΑ

AOI, ASSOCIATION OF ITALIAN NGO’S FOR COOPERATION AND SOLIDARITY (Ιταλία)

ΑΡΣΙΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΕΩΝ

ASGI  ASSOCIAZIONE PER GLI STUDI GIURIDICI SULL’IMMIGRAZIONE (Ιταλία)

ASINITAS, ROMA (INTERCULTURAL CENTERS) (Ιταλία)

ASOCIACIÓN POR TI MUJER (Ισπανία) 

ASSOCIATION DE SOUTIEN AUX TRAVAILLEURS IMMIGRES – ASTI ASBL (Λουξεμβούργο)

ASSOCIATION FOR INTEGRATION AND MIGRATION (Τσεχία) 

ASSOCIATION FOR LEGAL INTERVENTION (Πολωνία) 

BAOBAB EXPERIENCE (Ιταλία)

BORDER CRIMINOLOGIES-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ (Ην. Βασίλειο)

BORDERLINE-EUROPE HUMAN RIGHTS WITHOUT BORDERS (Γερμανία)

CESSMIR, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΓΑΝΔΗΣ (Βέλγιο)

CENTRE FOR TRAUMA, ASYLUM AND REFUGEES, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ESSEX (Ην. Βασίλειο)

CHANGE MAKERS LAB

CIRÉ (COORDINATION ET INITIATIVES POUR REFUGIES ET ÉTRANGERS) (Βέλγιο)

GAASBEEK EN GAASBEEK ADVOCATEN (Ολλανδία)

GENERATION 2.0 RED

ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ

ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

ΔΑΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (DRC)

DEFENCE FOR CHILDREN INTERNATIONAL GREECE

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ

ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΕΡΟΥ

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ

ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

DUTCH COUNCIL FOR REFUGEES (DCR) (Ολλανδία)

DUTCH LEAGUE FOR HUMAN RIGHTS (Ολλανδία)

ECHO100PLUS

EΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΤΕΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ  (ΕλΕΔΑ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

ΕΛΙΞ

END FGM EUROPEAN NETWORK

Ε.Π.Α.Ψ.Υ.

EQUAL RIGHTS BEYOND BORDERS

EUROPEAN ANTIPOVERTY NETWORK (EAPN)

EUROPEAN COUNCIL ON REFUGEES AND EXILES (ECRE)

FORENSIC ARCHITECTURE

FUNDACION CEPAIM (Ισπανία)

HELP REFUGEES / CHOOSE LOVE

HIAS ΕΛΛΑΔΟΣ

HIGGS

HUMANRIGHTS360

HUMAN RIGHTS WATCH

ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ MED.IN

IMMIGRANT COUNCIL OF IRELAND (Ιρλανδία)

INTER ALIA

INTERNATIONAL RESCUE COMMMITTEE (IRC)

INTERSOS HELLAS 

INTERSOS ORGANIZZAZIONE UMANITARIA ONLUS (Ιταλία)

IRISH ANTIPOVERTY NETWORK (Ιρλανδία)

ITALIAN COUNCIL FOR REFUGEES

JRS PORTUGAL

ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ

ΚΕΝΤΡΟ ΗΜΕΡΑΣ ΒΑΒΕΛ

ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ SCI-ΕΛΛΑΣ

ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΑ

LEGAL CENTRE LESVOS

METHORIA LAST RIGHTS

ΜΕΛΙΣΣΑ – ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕΤΑΔΡΑΣΗ

ΟΔΥΣΣΕΙΑ

OIKOΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

OMANIAE VZW ORGANISATIE (Βέλγιο)

OMNES

OXFAM

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΗ

PAX CHRISTI INTERNATIONAL (Βέλγιο)

PHYSICIANS FOR SOCIAL RESPONSIBILITY (Φινλανδία)

PLATFORM FOR INTERNATIONAL CO-OPERATION ON UNDOCUMENTED MIGRANTS (PICUM)

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ANASA

PRAKSIS

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

RAV REPUBLICAN LAWYERS ASSOCIATION (Γερμανία)

RED ACOGE (Ισπανία)   

REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS)

REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)

RTI ΕΛΛΑΣ

SAFE PASSAGE INTERNATIONAL

SOCIETY FOR INTERNATIONAL DEVELOPMENT (SID)

SOLIDARITYNOW

SOS RACISMO (Ισπανία)

STATE OF CONCEPT

STATEWATCH (Ην. Βασίλειο)

STIL-UTRECHT (Ολλανδία)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΡΙΜΝΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ( ΣΜΑΝ)

ΣΥΜΒΙΩΣΗ – ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

SYMBOLO – ROMA NORDOVEST PER LA SINISTRA (Ιταλία)

SYNDICAT INTERPROFESSIONNEL DE TRAVAILLEUSES ET TRAVAILLEURS (SIT) (Ελβετία)

ΣΧΕΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΩΝ

TERRE DES HOMMES HELLAS

ΤΕΧΝΟΔΡΟΜΩ

THE DAY OF THE ENDANGERED LAWYER FOUNDATION (Ολλανδία)

THE HOME PROJECT

THE INTERNATIONAL REFUGEE ASSISTANCE PROJECT (IRAP) (Η.Π.Α)

THESSALONIKI PRIDE

ΤHESS DICTIO – ΔΙΚΤΥΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ (RSA)

VICTORIA SQUARE PROJECT

VLUCHTELINGEN ONDERSTEUNING SINT-NIKLAAS (Βέλγιο)

.

ILLEGAL AND IMMORAL: EUROPEAN BORDER PRIORITIES BECOME POLICY

Ελληνικά

CASTELLANO

On Sunday, the Greek government announced the suspension of new asylum applications for one month, and that those who attempt to enter irregularly will be pushed back – in direct contravention of its legal obligations towards asylum seekers, particularly the internationally-enshrined principle of non-refoulement.

Since then, its land and sea borders have been violently fortified: the use of live ammunition has been permitted at border zones, and military units deployed; illegal pushbacks have been documented off the islands of Lesvos and Samos; new arrivals have been detained at landing sites, including beaches and ports; and at least three people, including a four-year-old Syrian boy, have lost their lives.

The European Commission, rather than sanctioning the Greek government for its multiple violations of regional and international law, has asserted that ‘our top priority at this stage is to ensure that Greece…[has] our full support’ and thanked the country for acting as the ‘shield’ of Europe.

MOUNTING PRESSURE IN LESVOS

Over the past few months, tensions on the island of Lesvos have been growing. More than 20, 000 people are currently trapped on the island, in and around a camp designed for 3, 100. The introduction of a new law, visibly oriented towards deterrence and deportation, has stripped back the already-minimal guarantees of migrants and led to multiple rights violations. Migrant protests in late January, at which many children were present, were blocked by police and pushed back from the city under heavy volleys of tear gas.

Last week, the announcement of government plans to construct new migrant detention centres – and the deployment of riot police to ensure that construction could begin – sparked demonstrations across the political spectrum. Migrants, however, were noticeably absent, following the suspension of public transport due to general strikes. The use of water cannons, tear gas and ground units to disperse protestors further inflamed the situation. The subsequent withdrawal of the riot squads, and the ensuing pause in the government’s plans, was a qualified victory – however, it did little to assuage tensions among communities here, which have only grown since.

PRESENT SITUATION FOR NEW ARRIVALS

Since Turkey’s announcement on Friday, thousands of people have been trying to cross Greek land and maritime borders. The Greek government has suspended the right to seek asylum, in violation of Article 18 of the Charter of Fundamental Rights of the EU. It has also criminalised those who do reach Greek territory, in direct contravention of Article 31 of the 1951 Convention on the Status of Refugees. European asylum procedures, moreover, require the individual to be present in the territory before lodging their application – and therefore force people to take such illicit routes. At least forty five individuals have been convicted of illegal entry, and rapidly sentenced to jail terms of three to three-and-a-half years, including seven people in Lesvos.

Off the Aegean islands, there have been reports that the Hellenic Coast Guard has pushed boats back to Turkish waters, in breach of international law, and videos have emerged of them menacing a migrant boat. The army began military activities along the northern coast of Lesvos, with permission to use live ammunition in the very area where most boats arrive from Turkey. Furthermore, the Coast Guard has failed to respond to distress calls, leaving boats adrift for several hours. On Monday, following the tragic drowning of a four-year-old Syrian boy off the coast of Lesvos, Greek authorities had the audacity to claim that those on board had deliberately capsized the boat in order to be rescued.

Over 560 migrants who have reached Lesvos since 1 March, including many children, pregnant women, and people in need of urgent medical assistance, have been imprisoned at their arrival sites or in the Mytiline port. They have been left to sleep outside, on beaches, on concrete or on public buses; food and water provisions are inadequate; and they have had limited contact with human rights and humanitarian actors. Lawyers, members of European Parliament, and family members have been denied access to visit the people detained there. The regional governor of Lesvos has vowed that they will not be taken to Moria Refugee Camp, but where they will be taken instead is yet to be announced.

RULE OF LAW – OR LACK THEREOF

At the local level, anti-migrant agitation is becoming increasingly violent. Migrant boats have been attacked by masked vigilantes, and on Saturday, a boat – carrying men, women and many children – was prevented from landing by a hostile crowd. The boat was eventually transported to an alternate location by the HCG, having been stranded in the port for several hours. Journalists and migrants were attacked at the scene, and have been across the island.

Two days ago, a mob attacked monitoring boat Mare Liberum in Skala Loutron, and poured gasoline over its stern deck. The crew, which was onboard at the time, were forced to spend the night at sea for their safety. Today, when the boat sought to dock in Mytilene, port authorities said that they could not guarantee its safety – and shortly after its arrival, a crowd of 30-40 hostile men amassed to threaten the crew and those who gathered alongside them.

Groups of local men have set up roadblocks that target migrants and those working in solidarity with them, and have attacked cars with bats and rocks. Among those present at the roadblocks are individuals implicated in the fascist attack on peaceful migrant protestors in Sappho Square two years ago – and for which no arrests have been made to date.

Fittingly, recent attacks have seen limited intervention by local law enforcement, who have no problem breaking up protests of thousands of migrants, but have been unable or unwilling to intervene in acts of violence by far-right groups. In fact, police officers have been present and either inactive, or violent themselves, at many of these incidents.

Several NGOs have suspended their operations in fear of their staff and volunteers’ safety, and other countries (including the US, Canada and Ireland) have issued warnings for those planning to visit the islands.

EUROPEAN NECROPOLITICS

The volatility of the present situation stems from years of policies that prioritise the security of European frontiers over the lives of migrants. The externalisation of border controls to Turkey, the inhumane conditions in which migrants are forced to stay on the islands, a total lack of responsibility-sharing between European member states, and the weaponization of the migrant community in both Turkey and Greece has created a situation long ready to implode.

It is hard to predict what will happen next for the migrants currently detained in Mytiline’s port, just as it has been for those trapped on the Aegean islands for the past four years. However, it is clear that the intention of the 2016 EU-Turkey Statement – to prevent access to (asylum procedures in) Europe – will now be openly implemented by Member States, with little regard for the legality or morality of such measures.

ΠΑΡΆΝΟΜΟ ΚΑΙ ΑΝΙΘΗΚΟ: ΟΙ ΠΡΟΤΑΙΡΕΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΣΥΝOΡΩΝ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Την Κυριακή, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε την αναστολή των νέων αιτήσεων ασύλου για ένα μήνα και ότι όσοι επιχειρούν να εισέλθουν μη κανονικά θα απωθηθούν  παραβιάζοντας έτσι -η Ελλάδα- άμεσα τις νομικές υποχρεώσεις τους έναντι των αιτούντων άσυλο, ιδίως δε την διεθνώς κατοχυρωμένη αρχή της μη-επαναπροώθησης.

Έκτοτε, τα χερσαία και θαλάσσια σύνορά έχουν εμπλουτιστεί βίαια: η χρήση πυρομαχικών έχει επιτραπεί στις συνοριακές γραμμές και έχουν παραταχθεί στρατιωτικές μονάδες. Παράνομες απωθήσεις έχουν τεκμηριωθεί στα νησιά της Λέσβου και της Σάμου: νέο-αφιχθέντες  κρατούνται στις περιοχές όπου εισέρχονται, συμπεριλαμβανομένων των παραλιών και των λιμένων · και τουλάχιστον τρία άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός τετράχρονου συριακού αγοριού, έχασαν τη ζωή τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντί να επιβάλει κυρώσεις στην ελληνική κυβέρνηση για τις πολλαπλές παραβιάσεις του περιφερειακού και διεθνούς δικαίου, δήλωσε ότι «η ύψιστη προτεραιότητά μας σε αυτό το στάδιο είναι να εξασφαλίσουμε ότι η Ελλάδα … έχει την πλήρη υποστήριξή μας» και ευχαρίστησε τη χώρα που ενεργεί ως η «ασπίδα» της Ευρώπης.

ΒΑΣΗ ΠΙΕΣΗΣ Η ΛΕΣΒΟΣ

Τους τελευταίους μήνες, οι εντάσεις στο νησί της Λέσβου αυξάνονται. Περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι παγιδευμένοι επί του παρόντος στο νησί, μέσα και γύρω από ένα στρατόπεδο που έχει σχεδιαστεί για 3, 100 άτομα. Η ψήφιση ενός νέου νόμου ορατά προσανατολισμένου προς την αποτροπή και την απέλαση, απέσυρε τις ήδη ελάχιστες εγγυήσεις των μεταναστών και οδήγησε σε πολλαπλές παραβιάσεις δικαιωμάτων. Οι μεταναστευτικές διαμαρτυρίες στα τέλη Ιανουαρίου κατά τις οποίες ήταν παρόντα πολλά παιδιά, μπλοκαρίστηκαν από την αστυνομία και απωθήθηκαν από την πόλη κάτω από έντονες χρήσεις δακρυγόνου.

Την περασμένη εβδομάδα η ανακοίνωση των κυβερνητικών σχεδίων για την κατασκευή νέων κέντρων κράτησης μεταναστών – και η χρησιμοποίηση των δυνάμεων των ΜΑΤ για να διασφαλιστεί ότι η κατασκευή θα μπορούσε να ξεκινήσει – πυροδότησε διαδηλώσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα. Ωστόσο, οι μετανάστες απουσίαζαν αισθητά μετά την αναστολή των δημόσιων συγκοινωνιών λόγω γενικών απεργιών. Η χρήση των κανονιών νερού, των δακρυγόνων και των μονάδων εδάφους για τη διάλυση των διαδηλωτών πυροδότησε περαιτέρω την κατάσταση. Η επακόλουθη απόσυρση των ΜΑΤ και η επακόλουθη παύση των σχεδίων της κυβέρνησης ήταν μια κατάλληλη νίκη – ωστόσο, δεν βοήθησε στη μετρίαση των εντάσεων μεταξύ των κοινοτήτων εδώ, οι οποίες έχουν αυξηθεί από τότε.

ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΦΙΞΕΙΣ

Από την ανακοίνωση της Τουρκίας την Παρασκευή, χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν να διασχίσουν τα ελληνικά χερσαία και θαλάσσια σύνορα. Η ελληνική κυβέρνηση ανέστειλε το δικαίωμα του ασύλου, κατά παράβαση του άρθρου 18 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Έχει επίσης ποινικοποιήσει εκείνους που φτάνουν στην ελληνική επικράτεια, παραβιάζοντας άμεσα το άρθρο 31 της Σύμβασης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές διαδικασίες ασύλου απαιτούν την παρουσία του ατόμου στην επικράτεια πριν από την υποβολή της αίτησής του και, συνεπώς υποχρεώνουν τους ανθρώπους να κάνουν τέτοιες παράνομες διαδρομές. Τουλάχιστον σαράντα πέντε άτομα καταδικάστηκαν για παράνομη είσοδο και γρήγορα καταδικάστηκαν σε φυλάκιση τριών έως τρεισήμισι ετών, συμπεριλαμβανομένων επτά ατόμων στη Λέσβο.

Εκτός από τα νησιά του Αιγαίου, έχουν αναφερθεί ότι το Ελληνικό Λιμενικό Σώμα έχει απωθήσει βάρκες πίσω στα τουρκικά ύδατα, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο και έχουν κοινοποιηθεί βίντεο όπου το Λιμενικό Σώμα απειλεί ένα μεταναστευτικό σκάφος. Ο στρατός ξεκίνησε δραστηριότητες κατά μήκος της βόρειας ακτής της Λέσβου, με άδεια χρήσης πυρομαχικών στην περιοχή όπου φτάνουν τα περισσότερα σκάφη από την Τουρκία. Επιπλέον, το Λιμενικό Σώμα δεν κατάφερε να ανταποκριθεί σε κλήσεις κινδύνου, αφήνοντας τα σκάφη να παρασυρθούν για αρκετές ώρες. Τη Δευτέρα, μετά το τραγικό πνιγμό ενός τετράχρονου Σύριου αγοριού στις ακτές της Λέσβου, οι ελληνικές αρχές είχαν την τόλμη να ισχυριστούν ότι όσοι είχαν επιβιβαστεί σκοπίμως ανέτρεψαν το πλοίο για να διασωθούν.

Πάνω από 560 μετανάστες που έχουν φτάσει στη Λέσβο από την 1η Μαρτίου, συμπεριλαμβανομένων πολλών παιδιών, εγκύων γυναικών και ατόμων που χρειάζονται επείγουσα ιατρική βοήθεια, φυλακίστηκαν στους χώρους άφιξης ή στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Τους άφησαν να κοιμηθούν έξω, σε παραλίες, στο δάπεδο ή σε δημόσια λεωφορεία. Οι παροχές τροφίμων και νερού είναι ανεπαρκής και είχαν περιορισμένη επαφή με ανθρώπινα δικαιώματα και τους ανθρωπιστικούς φορείς. Σε δικηγόρους, μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλη της οικογενειών έχει απαγορευθεί η πρόσβαση στα άτομα που κρατούνται εκεί. Ο περιφερειάρχης Λέσβου έχει υποσχεθεί ότι δεν θα μεταφερθούν στο στρατόπεδο προσφύγων στην Μόρια, αλλά το που θα μεταφερθούν δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα.

ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥ – Ή ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΥΤΟΥ

Σε τοπικό επίπεδο η ανησυχία κατά των μεταναστών γίνεται όλο και πιο επιθετική. Οι μεταναστευτικές βάρκες δέχτηκαν επίθεση από μασκοφόρους εκδικητές, και το Σάββατο, ένα σκάφος που μετέφερε άνδρες, γυναίκες και πολλά παιδιά – εμποδίστηκε να προσαράξει από ένα εχθρικό πλήθος. Το σκάφος τελικά μεταφέρθηκε σε μια εναλλακτική θέση από το HCG, αφού είχε αποκλειστεί στο λιμάνι για αρκετές ώρες. Οι δημοσιογράφοι και οι μετανάστες δέχθηκαν επίθεση εκείνη τι στιγμή και γενικότερα σε άλλα περιστατικά στο νησί.

Πριν από δύο ημέρες ένας όχλος επιτέθηκε στη βάρκα παρακολούθησης Mare Liberum στη Σκάλα Λουτρόν και έριξε βενζίνη πάνω στην πρύμνη του. Το πλήρωμα, το οποίο βρισκόταν εκεί τη δεδομένη στιγμή, αναγκάστηκε να περάσει τη νύχτα στη θάλασσα για την ασφάλειά του. Σήμερα, όταν το πλοίο προσπάθησε να προσδέσει στη Μυτιλήνη, οι λιμενικές αρχές δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν να εγγυηθούν την ασφάλειά του – και λίγο μετά την άφιξή του συγκεντρώθηκε πλήθος 30-40 εχθρικών ανδρών για να απειλήσουν το πλήρωμα και εκείνους που συγκεντρώθηκαν μαζί τους.

Ομάδες τοπικών ανδρών έχουν δημιουργήσει οδοφράγματα που στοχεύουν τους μετανάστες και όσους εργάζονται και είναι αλληλέγγυοι και έχουν επιτεθεί σε αυτοκίνητα με ρόπαλα και πέτρες. Μεταξύ των παρόντων στα οδοφράγματα είναι άτομα που εμπλέκονται στη φασιστική επίθεση εναντίον ειρηνικών μεταναστών διαδηλωτών στην πλατεία Σαπφούς πριν από δύο χρόνια – και για τις οποίες δεν έχουν γίνει μέχρι στιγμής συλλήψεις.

Οι πρόσφατες επιθέσεις έλαβαν περιορισμένη παρέμβαση των τοπικών αρχών επιβολής του νόμου, οι οποίες δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα διάλυσης διαμαρτυριών χιλιάδων μεταναστών, αλλά δεν μπόρεσαν ή δεν επιθυμούσαν να παρέμβουν σε πράξεις βίας από ακροδεξιές ομάδες. Στην πραγματικότητα, πολλοί αστυνομικοί ήταν παρόντες και ήταν είτε αδρανείς είτε βίαιοι, σε πολλά από αυτά τα περιστατικά.

Πολλές ΜΚΟ έχουν αναστείλει τις δραστηριότητές τους με το φόβο του προσωπικού τους και της ασφάλειας των εθελοντών και άλλες χώρες (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Καναδά και της Ιρλανδίας) έχουν προειδοποιήσει όσους σκοπεύουν να επισκεφθούν τα νησιά.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΕΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η αστάθεια της παρούσας κατάστασης οφείλεται σε χρόνια χρήση πολιτικών που δίνουν προτεραιότητα στην ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων εις βάρος της ζωής των μεταναστών. Η εξωτερικοποίηση των συνοριακών ελέγχων στην Τουρκία, οι απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες οι μετανάστες αναγκαστικά διαμένουν στα νησιά, η έλλειψη κατανομής των ευθυνών μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών μελών και η εναρμόνιση της μεταναστευτικής κοινότητας τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, δημιούργησαν μια κατάσταση έτοιμη να καταρρεύσει εδώ και καιρό.

Είναι δύσκολο να προβλέψουμε τι θα συμβεί στη συνέχεια για τους μετανάστες που κρατούνται σήμερα στο λιμάνι της Μυτιλήνης, όπως και για τους παγιδευμένους στα νησιά του Αιγαίου τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η πρόθεση της Κοινής Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας το 2016 – να αποτραπεί η πρόσβαση σε (διαδικασίες ασύλου) στην Ευρώπη – θα εφαρμοστεί τώρα ανοιχτά από τα κράτη μέλη, με ελάχιστη προσοχή στη νομιμότητα ή την ηθική αυτών των μέτρων.

ILEGAL E INMORAL: LAS PREFERENCIAS FRONTERIZAS SE CONVIERTEN EN POLÍTICA

El pasado domingo, el gobierno griego anunció la suspensión de las solicitudes de asilo durante un mes y la devolución de todos aquellos que intenten entrar de forma irregular- lo cual contraviene de forma directa sus obligaciones legales con los solicitantes de asilo, en particular, es especialmente contrario al principio de no devolución (Non- refoulment)

Desde entonces, tanto las fronteras terrestres como las marítimas han sido violentamente reforzadas: se ha permitido el uso de munición viva en las zonas fronterizas y ha habido un despliegue de unidades militares; se han documentado devoluciones (push-backs) ilegales en las islas de Lesbos y Samos; se ha detenido a los recién llegados en los lugares en los que estaban desembarcando, incluidas playas y puertos; y por lo menos tres personas, entre ellas un niño sirio de cuatro años, han perdido la vida.

La Comisión Europea, en lugar de sancionar al gobierno griego por las múltiples vulneraciones del Derecho Internacional y nacional, ha afirmado que “nuestra principal prioridad en este momento es asegurar que Grecia… [tiene] nuestro pleno apoyo” y le ha agradecido al país el que esté actuando como “escudo” de Europa.

LA CRECIENTE PRESIÓN EN LESBOS

En los últimos meses, las tensiones en la isla de Lesbos han ido en aumento. Más de 20.000 personas están actualmente atrapadas en la isla, en un campamento diseñado para 3.100 personas. La introducción de una nueva ley, visiblemente orientada a la disuasión y la deportación, ha despojado a los migrantes de las garantías ya mínimas y ha dado lugar a múltiples violaciones de sus derechos. Las protestas de los migrantes a finales de enero, en las que estuvieron presentes muchos niños, fueron atajadas por la policía y expulsadas de la ciudad bajo fuertes ráfagas de gas lacrimógeno.

La semana pasada, el anuncio de los planes del gobierno de construir nuevos centros de detención de migrantes -y el despliegue de la policía antidisturbios para asegurar que la construcción pudiera comenzar- dio lugar a protestas dentro de todo el espectro político. Los migrantes, sin embargo, fueron los grandes ausentes, tras la suspensión del transporte público debido a las huelgas generales. El uso de cañones de agua, gases lacrimógenos y unidades terrestres para dispersar a los manifestantes agravó aún más la situación. La subsiguiente retirada de las brigadas antidisturbios, y la consiguiente pausa en los planes del gobierno, fue una victoria indiscutible. Sin embargo, no contribuyó mucho a calmar las tensiones entre las comunidades locales, que no han hecho más que crecer desde entonces.

SITUACIÓN ACTUAL PARA LOS RECIÉN LLEGADOS

Desde el anuncio de Turquía el viernes, miles de personas han intentado cruzar las fronteras terrestres y marítimas griegas. El gobierno griego ha suspendido el derecho a solicitar asilo, en violación del artículo 18 de la Carta de Derechos Fundamentales de la UE. También ha criminalizado a aquellos que llegan al territorio griego, en contradicción directa con el  artículo 31 de la Convención sobre el Estatuto de los Refugiados de 1951. Además, los procedimientos de asilo europeos exigen que la persona esté presente en el territorio antes de presentar su solicitud y, por lo tanto, obligan a las personas a tomar esas rutas ilícitas. Al menos cuarenta y cinco personas han sido declaradas culpables de entrada ilegal y condenadas rápidamente a penas de prisión de tres a tres años y medio, entre ellas siete personas en Lesbos.

Frente a las islas del Egeo, se ha informado de que la Guardia Costera griega ha devuelto barcos a aguas turcas, en violación del derecho internacional, y han aparecido vídeos de ellos amenazando a un barco migratorio. El ejército inició actividades militares a lo largo de la costa septentrional de Lesbos, con permiso para utilizar munición real en la misma zona donde llegan la mayoría de los barcos de Turquía. Además, la Guardia Costera no ha respondido a las llamadas de socorro, dejando los barcos a la deriva durante varias horas. El lunes, tras el trágico ahogamiento de un niño sirio de cuatro años frente a la costa de Lesbos, las autoridades griegas tuvieron la audacia de afirmar que los que estaban a bordo habían volcado deliberadamente la embarcación para ser rescatados.

Más de 560 migrantes llegados a Lesbos a partir del 1 de marzo, incluidos muchos niños, mujeres embarazadas y personas que necesitan asistencia médica urgente, han sido encarcelados en sus lugares de llegada o en el puerto de Mytiline. Se les ha dejado dormir a la intemperie, en las playas, en cemento o en autobuses públicos; las provisiones de alimentos y agua son inadecuadas; y han tenido un contacto limitado con los agentes de derechos humanos y humanitarios. Se ha negado el acceso a abogados, miembros del Parlamento Europeo y familiares para que visiten a las personas detenidas allí. El gobernador regional de Lesbos ha prometido que no se les llevará al campamento de refugiados de Moria, pero todavía no se ha anunciado dónde se les llevará.

ESTADO DE DERECHO O LA AUSENCIA DEL MISMO.

A nivel local, la agitación anti-migratoria se está volviendo cada vez más violenta. Las embarcaciones de migrantes han sido atacadas por vigilantes enmascarados, y el sábado una multitud hostil impidió desembarcar a una embarcación que transportaba hombres, mujeres y muchos niños. El barco fue finalmente transportado a un lugar alternativo por el HCG, después de haber estado varado en el puerto durante varias horas. Los periodistas y los migrantes fueron atacados en el lugar, así como en toda la isla.

Hace dos días, una multitud atacó el barco de vigilancia Mare Liberum en Skala Loutron, y vertió gasolina sobre su cubierta de popa. La tripulación, que se encontraba a bordo en ese momento, se vio obligada a pasar la noche en el mar por su seguridad. Hoy, cuando el barco trató de atracar en Mitilene, las autoridades portuarias dijeron que no podían garantizar su seguridad y, poco después de su llegada, una multitud de 30 a 40 hombres violentos se amontonó para amenazar a la tripulación y a los que se reunían a su lado.

Grupos de hombres locales han establecido controles de carretera dirigidos a los migrantes y a quienes se solidarizan con ellos, y han atacado los automóviles con bates y piedras. Entre los presentes en los controles de carretera se encuentran personas implicadas en el ataque fascista contra manifestantes pacíficos de migrantes en la Plaza de Safo hace dos años, y por las que no se ha arrestado a nadie hasta la fecha.

Oportunamente, la intervención de las fuerzas del orden locales en los ataques descritos ha sido limitada. Esas mismas fuerzas que no tienen ningún problema en disolver las protestas de miles de migrantes, pero que no han podido o no han querido intervenir en los actos de violencia de los grupos de extrema derecha. De hecho, los agentes de policía han estado presentes y han estado inactivos, o han participado activamente de forma violenta, en muchos de estos incidentes.

Varias organizaciones no gubernamentales han suspendido sus operaciones por temor a la seguridad de su personal y sus voluntarios, y otros países (incluidos los Estados Unidos,  Canadá e Irlanda) han emitido advertencias para quienes planean visitar las islas.

NECROPOLÍTICA EUROPEA

La volatilidad de la situación actual se debe a años de políticas que priorizan la seguridad de las fronteras europeas sobre la vida de los migrantes. La externalización de los controles fronterizos a Turquía, las condiciones inhumanas en las que los migrantes se ven obligados a permanecer en las islas, la total falta de reparto de responsabilidades entre los Estados miembros europeos y la militarización de la comunidad de migrantes tanto en Turquía como en Grecia han creado una situación que está a punto de explotar.

Es difícil predecir lo que sucederá a continuación con los migrantes que actualmente están detenidos en el puerto de Mytiline, como ha sucedido con los que han estado atrapados en las islas del Egeo durante los últimos cuatro años. Sin embargo, es evidente que la intención de la Declaración UE-Turquía de 2016 – de impedir el acceso a (los procedimientos de asilo en) Europa – será ahora aplicada abiertamente por los Estados miembros, sin tener en cuenta la legalidad o la moralidad de tales medidas.